Summary

Wright argues that sex is binary in every species with two different-sized sex cells. 'Male' and 'female' simply name the two kinds: bodies built to make sperm and bodies built to make eggs. Nothing else counts as a sex. He separates how sex develops (through chromosomes, temperature and so on) from what sex is (which sex cell the body is built to make). He then answers five challenges, from fungi and people with an extra X chromosome to differences of sex development and models that treat sex as a mix of traits. He concludes that every sensible alternative definition still relies on sperm and eggs, and that blurring the categories harms science and policy. It clearly states biology's standard definition, but it is an argument, not new evidence, and it asserts rather than works out what this means for individual people, law and policy. A critique and Wright's reply followed in 2026.

Key findings

• Κεντρικός ισχυρισμός: σε κάθε είδος με δύο διαφορετικού μεγέθους γεννητικά κύτταρα υπάρχουν ακριβώς δύο φύλα, επειδή αρσενικό σημαίνει ότι το σώμα είναι κατασκευασμένο να παράγει σπέρμα και θηλυκό ότι είναι κατασκευασμένο να παράγει ωάρια, και όχι χρωμοσώματα, ορμόνες ή σωματικά χαρακτηριστικά.
• Ο Wright διαχωρίζει το πώς αναπτύσσεται το φύλο, που ποικίλλει πολύ μεταξύ των ειδών, από το τι είναι το φύλο, και υποστηρίζει ότι μεγάλο μέρος της σύγχυσης προέρχεται από την ανάμειξη των δύο.
• Απαντά σε πέντε προκλήσεις: οι «τύποι σύζευξης» των μυκήτων, τα επιπλέον ή ελλείποντα φυλετικά χρωμοσώματα όπως το XXY, οι διαφορές σεξουαλικής ανάπτυξης που περιγράφονται ως φάσμα, οι ορισμοί που βασίζονται σε σύμπλεγμα χαρακτηριστικών και τα μοντέλα που χωρίζουν το φύλο σε γενετικά, ορμονικά και σωματικά «επίπεδα».
• Για τις διαφορές σεξουαλικής ανάπτυξης, υποστηρίζει ότι η άποψη των δύο φύλων δεν απαιτεί να μπορεί να ταξινομηθεί σαφώς κάθε άτομο· οι ασαφείς περιπτώσεις δεν δημιουργούν τρίτο φύλο, επειδή δεν παράγουν τρίτο είδος γεννητικού κυττάρου.
• Χαρακτηρίζει τα μοντέλα συμπλέγματος χαρακτηριστικών και πολλαπλών επιπέδων κυκλικά, επειδή τα χαρακτηριστικά χαρακτηρίζονται «τυπικά αρσενικά» ή «τυπικά θηλυκά» μόνο παρατηρώντας σώματα που έχουν ήδη ταξινομηθεί με βάση το σπέρμα ή τα ωάρια.
• Δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 2025 (τόμ. 54, σσ. 3941-3945) σε ενότητα με τίτλο «How Many Sexes Are There? How Many Genders Are There?»· η Dana Mahr δημοσίευσε κριτική τον Ιανουάριο του 2026 και ο Wright απάντησε τον Μάρτιο του 2026.

Conclusion

This commentary advances a simple claim with broad consequences: In anisogamous organisms, the sexes—male and female—are functional classes defined by the type of gamete an individual has the biological function to produce. Males have the biological function to produce sperm; females have the biological function to produce ova. That definition is universal across all anisogamous taxa. Much contemporary confusion arises from conflating how sex is determined (i.e., how sex develops) with how sex is defined (what sex is), and from conflating upstream determinant and downstream correlates of sex with sex itself. On this account, aneuploidies and DSDs describe variation in development or function within the two sexes; "mating types" belong to isogamous systems and are compatibility classes, not sexes; and "multivariate" or "spectrum" depictions quantify trait variation within and between the two sexes without altering the number of sexes.