Summary

Low regret figures such as 0.3–0.6% are often quoted to show that detransition is rare. In this opinion piece, J. Cohn argues that the true rates are unknown. He sets four conditions for a sound study: long enough follow-up (published times to regret range from about 3 to over 10 years), few people lost along the way, clear definitions and suitable measures, and patients like today's, who are mostly teenage girls. None of the studies in a 2021 review of surgery regret followed at least 85% of people for 8 or more years. Studies reporting higher rates fail the same tests. It is a useful checklist for reading regret studies, but it offers argument, not new data. Some of its cut-offs are judgement calls, and the author works with SEGM (the Society for Evidence-Based Gender Medicine), which urges caution in youth gender medicine.

Key findings

• Ο Cohn υποστηρίζει ότι τα ποσοστά διακοπής, αποχώρησης από την αλλαγή φύλου και μεταμέλειας μετά από ιατρική θεραπεία σχετική με το φύλο δεν είναι γνωστά. Δεν ισχυρίζεται ότι τα πραγματικά ποσοστά είναι υψηλά ή χαμηλά.
• Τα συχνά αναφερόμενα ποσοστά μεταμέλειας 0,3–0,6% προέρχονται κυρίως από ενήλικες που έλαβαν θεραπεία με παλαιότερους, αυστηρότερους κανόνες και όχι από τους σημερινούς ασθενείς, οι οποίοι ως επί το πλείστον πρωτοβίωσαν δυσφορία φύλου ως έφηβοι και είναι κυρίως γυναίκες.
• Οι δημοσιευμένοι χρόνοι μέχρι τη μεταμέλεια ή την αποχώρηση από την αλλαγή φύλου είναι μεγάλοι: από περίπου 3 χρόνια σε μια έρευνα σε άτομα που αποχώρησαν έως σχεδόν 11 χρόνια κατά μέσο όρο μετά την αφαίρεση όρχεων ή ωοθηκών στα ολλανδικά δεδομένα, με τυπικούς χρόνους περίπου 7,5 έως 8 ετών στα σουηδικά δεδομένα.
• Με ένα προσεκτικό ελάχιστο όριο 8 ετών, καμία από τις μελέτες σε μια ανασκόπηση του 2021 για τη μεταμέλεια μετά από χειρουργική επέμβαση (Bustos και συνεργάτες) δεν παρακολούθησε τουλάχιστον το 85% των ασθενών και δεν παρακολούθησε όλους για 8 ή περισσότερα χρόνια.
• Οι μελέτες που μετρούν μόνο όσους εξακολουθούν να πηγαίνουν σε κλινική φύλου ή που ερευνούν μόνο άτομα που ακόμη βλέπουν τον εαυτό τους ως τρανς χάνουν ολόκληρες ομάδες που μετανιώνουν ή αποχωρούν. Σε μία έρευνα μόνο περίπου το ένα τέταρτο των ατόμων που αποχώρησαν το είχε πει στον κλινικό του.
• Οι μελέτες που αναφέρουν υψηλότερα ποσοστά, όπως σχεδόν 30% που σταματούν τις ορμόνες μέσα σε τέσσερα χρόνια στα δεδομένα του αμερικανικού στρατού, υπολείπονται επίσης των ίδιων προτύπων.
• Ο Cohn καταλήγει ότι όσοι σκέφτονται ιατρική μετάβαση πρέπει να ενημερώνονται ότι η πιθανότητα μεταμέλειας ή αποχώρησης από την αλλαγή φύλου είναι άγνωστη, ως μέρος της συναίνεσης στη θεραπεία.

Conclusion

The detransition rate is unknown. Existing studies claiming low regret or detransition rates (0.3-0.6%) are unreliable due to methodological flaws including: insufficient follow-up time (often shorter than observed median times to regret of 7.5-8 years), high loss to follow-up, inappropriate measurement instruments, and non-representative samples that differ from current patient populations. The frequently quoted extremely low rates are based on studies with adults who underwent extensive screening under older protocols, not the current adolescent-onset cohort with different characteristics. Until properly designed long-term studies are conducted with adequate follow-up duration, small loss to follow-up, appropriate definitions and measurement tools, and relevant samples, the true rates of discontinuation, detransition, and regret cannot be determined. This uncertainty should be communicated to patients and families as part of informed consent for gender-affirming medical interventions.