Γιατί έκανα μετάβαση & detransition
Ένα 16χρονο κορίτσι οδηγήθηκε με fast-track σε τεστοστερόνη μετά από τραύμα. Τρία χρόνια αργότερα κάνει detransition, αντιμετωπίζοντας μόνιμη αλλαγή φωνής και τριχόπτωση. Τα παιδιά αξίζουν θεραπεία και χρόνο, όχι μη αναστρέψιμα φάρμακα.
Επισκόπηση
Η Elle Palmer, FTM που έκανε detransition, εξηγεί πώς η διαδικτυακή χειραγώγηση στα 15 και η βύθιση σε τρανς Reddit/Twitter την οδήγησαν να ξεκινήσει τεστοστερόνη στα 16 με μια θεραπεύτρια που ενέκρινε τυπικά την απόφαση. Έπειτα από τρία χρόνια συνειδητοποίησε ότι η δυσφορία της εξαφανίστηκε τη στιγμή που ξεκίνησε τις ορμόνες, σταμάτησε την T όταν απειλήθηκε με τριχόπτωση, και προτρέπει πλέον τους ανήλικους να εξερευνήσουν θεραπεία, πραγματικές φιλίες και χρόνο πριν από την ιατρική μετάβαση.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Elle Palmer, μια detransitioner που πέρασε από γυναίκα σε άνδρα και πάλι σε γυναίκα, ανοίγει το βίντεό της εξηγώντας γιατί μιλά επιτέλους μπροστά στην κάμερα: μετά από μήνες αναστοχασμού και ενεργής συμμετοχής σε διαδικτυακές κοινότητες detrans, θέλει να «αφήσει να βγουν» τα πολύπλοκα συναισθήματα που ξανάρθαν στην επιφάνεια τώρα που είναι τεσσεράμισι μήνες χωρίς τεστοστερόνη. Σκοπεύει να αφηγηθεί τόσο γιατί έκανε μετάβαση εξαρχής όσο και πώς αντιμετωπίζει το detransition. Η Elle δήλωσε για πρώτη φορά τρανς στα 14 ή 15, λίγο μετά από μια τραυματική διαδικτυακή σεξουαλική συνάντηση με έναν μεγαλύτερο άνδρα. Η εμπειρία αυτή την έπεισε ότι το να την αντιλαμβάνονται ως γυναίκα στο διαδίκτυο ήταν επικίνδυνο, οπότε αναζήτησε καταφύγιο στην ιδέα του να φαίνεται και να διαβάζεται ως άνδρας. Απομονωμένη από το σχολείο και τους φίλους της στην πραγματική ζωή, περνούσε σχεδόν όλο της τον χρόνο σε τρανς-κεντρικούς χώρους στο Reddit και το Twitter, απορροφώντας τρανς μέσα και αφηγήσεις. Ένα χρόνο αργότερα, στα 16, ξεκίνησε τεστοστερόνη. Ένας θεραπευτής είχε προσπαθήσει να την επιβραδύνει, κάτι που ώθησε την Elle να φύγει και να βρει νέο κλινικό στο τοπικό LGBT Center, ο οποίος, με δικά της λόγια, ήταν «έτοιμος να με βάλει σε ορμόνες από την πρώτη μέρα». Σε διάστημα έξι μηνών αυτός ο θεραπευτής μιλούσε κυρίως για τη δική του ζωή, και παρ' όλα αυτά έγραψε την επιστολή που την ενέκρινε για ορμόνες. Μέσα σε εβδομάδες η φωνή της χαμήλωσε, εμφανίστηκε τρίχωμα προσώπου και περνούσε σταθερά ως έφηβο αγόρι· μέχρι το τέλος του πρώτου έτους είχε αλλάξει νομικά όνομα και δείκτη φύλου και ένιωθε ότι «ζούσε εντελώς κοινωνικά ως άνδρας». Κατά το δεύτερο και τρίτο έτος στην τεστοστερόνη, η Elle πήρε σημαντικό βάρος, ένιωθε σωματικά αδιάφορη και άρχισε να αναρωτιέται σιωπηλά αν ήταν πράγματι τρανς. Ένας χωρισμός, απώλεια 50 λιβρών μέσω διατροφής και άσκησης, και η έκθεση σε AFAB μη δυαδικά άτομα που ένιωθαν άνετα φορώντας σουτιέν και θηλυκά ρούχα πυροδότησαν βαθύτερη ενδοσκόπηση. Παρατήρησε ότι η σοβαρή της δυσφορία στα κάτω είχε εξαφανιστεί τη στιγμή που ξεκίνησε την τεστοστερόνη, γεγονός που τώρα βλέπει ως κόκκινη σημαία ότι η δυσφορία της δεν είχε ρίζες στην ταυτότητα φύλου. Ωστόσο, έλεγε στον εαυτό της ότι «είχε περάσει το σημείο χωρίς επιστροφή» και προσπαθούσε να καταστείλει τις σκέψεις για detransition. Η αποφασιστική αλλαγή ήρθε την πρώτη εβδομάδα στο πανεπιστήμιο. Ενώ ζούσε σε όροφο κοιτώνα χωρίς διάκριση φύλου, έχανε τούφες μαλλιά στο ντους και συνειδητοποίησε ότι η συνέχιση της τεστοστερόνης θα επιτάχυνε τη μόνιμη τριχόπτωση. Μια μόνο ανάρτηση στο subreddit για το detrans που περιέγραφε την ιστορία ενός άλλου ατόμου «τα έβαλε όλα στη θέση τους». Για πρώτη φορά η Elle επέτρεψε στον εαυτό της να πιστέψει ότι μπορούσε να «είναι ξανά cis γυναίκα», και σταμάτησε αμέσως τις ορμόνες. Τονίζει ότι σε όλη τη διάρκεια της μετάβασης συνέχισε εσωτερικά να βλέπει τον εαυτό της ως γυναίκα· η ασυμφωνία ανάμεσα στην εσωτερική της αίσθηση του εαυτού και στον τρόπο που την αντιλαμβάνονταν οι άλλοι έγινε ανυπόφορη. Κοιτάζοντας πίσω, πιστεύει ότι αν είχε αναγκαστεί να περιμένει, να πηγαίνει σχολείο, να έχει πραγματικούς φίλους και να δουλεύει με έναν ικανό θεραπευτή, θα μπορούσε να είχε συμφιλιωθεί με τη γυναικεία ταυτότητά της χωρίς ιατρική παρέμβαση. Η Elle κλείνει τονίζοντας ότι δεν είναι θυμωμένη με την τρανς κοινότητα και είναι ευγνώμων για τα χρόνια που έζησε ως άνδρας, ωστόσο πιστεύει έντονα ότι οι έφηβοι πρέπει να υποχρεώνονται να εξερευνούν άλλους δρόμους — θεραπεία, κοινωνική σύνδεση, εμπειρία ζωής — πριν ξεκινήσουν ορμόνες. Σκοπεύει να κάνει ένα επόμενο βίντεο που θα περιγράφει τις σωματικές αλλαγές που έχει παρατηρήσει από τότε που σταμάτησε την τεστοστερόνη, και προσφέρει τον εαυτό της ως «φωνή ελπίδας» για άλλους που μπορεί να νιώθουν παγιδευμένοι, υπογραμμίζοντας ότι το detransition δεν είναι «το τέλος του κόσμου» και ότι το να μάθεις να ζεις με τις παλιές επιλογές είναι απλώς μέρος της ζωής.