Τρανς: Η αλήθεια
Η τεστοστερόνη δεν θεράπευσε τη δυσφορία μου — αμβλυνε κάθε συναίσθημα, έθεσε σε κίνδυνο τη γονιμότητά μου και με αλυσόδεσε σε μια βελόνα για μια ζωή. Η εφηβεία δεν είναι ασθένεια· μην αφήσεις τις κλινικές να σου πουλήσουν ένα δια βίου πείραμα.
Επισκόπηση
Η Mikayla Silverthorn, που έκανε detransition μετά από τέσσερα χρόνια τεστοστερόνης, λέει ότι το φάρμακο αμβλυνε τα συναισθήματά της, άφησε αβέβαιη τη γονιμότητά της και της επιβλήθηκε έπειτα από μία μόνο επίσκεψη σε θεραπευτή. Υποστηρίζει ότι η ιατρική μετάβαση είναι ένα «επιστημονικό πείραμα» που διαχειρίζεται η βιομηχανία, συλλέγει ζωικές ορμόνες, τροφοδοτεί δια βίου εξάρτηση και αποσπά την προσοχή από ανεπούλωτο τραύμα, όπως η παιδική σεξουαλική κακοποίηση που πλέον συνδέει με τη δυσφορία της.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Στο βίντεο «Transgender: The Truth», η Mikayla Silverthorn παρουσιάζεται ως detransitioner που κάποτε ταυτιζόταν ως τρανς και πήρε τεστοστερόνη για τέσσερα χρόνια. Θυμάται ότι οι ιατρικοί επαγγελματίες την προειδοποίησαν ότι η τεστοστερόνη «σε βάζει σε υψηλότερο κίνδυνο για καρκίνους των ωοθηκών, για καρκίνους του τραχήλου», ωστόσο νιώθει ότι η προειδοποίηση υποβαθμίστηκε. Αφού σταμάτησε τις ενέσεις, η Mikayla λέει ότι συνειδητοποίησε πως οι ορμόνες είχαν αμβλύνει τα συναισθήματά της — αφήνοντάς την «λιγότερο καταθλιπτική» αλλά και «λιγότερο χαρούμενη, λιγότερο λυπημένη, λιγότερο συναισθηματική» — και πιστεύει πλέον ότι η θεραπεία ήταν «ένα επιστημονικό πείραμα» που έβλαψε μόνιμα τη γονιμότητα και τη γενική της υγεία. Η Mikayla περιγράφει πόσο εύκολα πήρε τη συνταγή: μία επίσκεψη σε θεραπευτή παρήγαγε μια επιστολή την ίδια μέρα και σύντομα «τρυπούσε τον εαυτό της με βελόνα κάθε εβδομάδα». Ισχυρίζεται ότι η βιομηχανία κερδίζει από ευάλωτους ανθρώπους που «χρειάζονται μια απάντηση» για τον πόνο τους, υποστηρίζοντας ότι η ιατρική μετάβαση «δεν είναι καλή για το περιβάλλον», βλάπτει ζώα από τα οποία συλλέγονται ορμόνες και κρατά τους ασθενείς «εντελώς εξαρτημένους από αυτή τη βιομηχανία για το υπόλοιπο της ζωής σου». Προσθέτει ότι πολλοί detransitioners με τους οποίους έχει μιλήσει μοιράζονται αυτές τις μεταμέλειες. Κεντρικό στοιχείο της μαρτυρίας της είναι ο ισχυρισμός ότι η δυσφορία φύλου έχει ρίζες σε ανεπεξέργαστο τραύμα και όχι σε έμφυτη ταυτότητα. Η Mikayla αποκαλύπτει ότι «κακοποιήθηκε σεξουαλικά ως παιδί», με αναμνήσεις τόσο απωθημένες που δεν συνέδεσε την κακοποίηση με τη σωματική της δυσφορία παρά χρόνια μετά την έναρξη της μετάβασης. Πιστεύει τώρα ότι «όλοι οι άνθρωποι που περνούν αυτή τη δυσφορία φύλου είναι άνθρωποι που έχουν τραυματιστεί», και ότι η ιατρική μετάβαση απλώς αποσπά την προσοχή από την «θεραπεία» που απαιτεί το τραύμα. Η Mikayla αναλογίζεται επίσης τη διπλή μαστεκτομή της, παραδεχόμενη ότι για ένα διάστημα ένιωθε «ωραία που δεν την παρενοχλούσαν στο δρόμο», ωστόσο τώρα αναρωτιέται αν η επέμβαση ήταν απαραίτητη για να νιώσει άνετα στο σώμα της. Προτρέπει τους θεατές να ασκούν καθημερινά αυτοαγάπη — κυριολεκτικά κοιτώντας στον καθρέφτη και λέγοντας «αγαπώ το σώμα μου» — και να αναζητούν θεραπεία αντί για ορμόνες. Ενώ αναγνωρίζει ότι η στάση της είναι «αντιδημοφιλής» και της έχει κοστίσει φιλίες, επιμένει ότι μιλά «από την καρδιά» και «από την αλήθεια», κινούμενη από φροντίδα και όχι από μίσος, και ενθαρρύνει όποιον σκέφτεται μετάβαση να ερευνήσει και τις δύο πλευρές πριν πάρει μη αναστρέψιμες αποφάσεις.