DeTrans Awareness: Allie – «Η αυτιστική οπτική»

Στα 19, η Ali πλήρωσε 300 £ για μια κλήση Zoom 30 λεπτών και έφυγε με τεστοστερόνη — χωρίς διάγνωση, χωρίς θεραπεία. 18 μήνες αργότερα συνειδητοποίησε ότι η ταλαιπωρία της ήταν αδιάγνωστος αυτισμός, όχι δυσφορία φύλου, και σταμάτησε πριν χάσει τη γονιμότητά της.

Επισκόπηση

Η Ali, μια 22χρονη από το Ηνωμένο Βασίλειο που έκανε detransition, αφηγείται πώς ο αδιάγνωστος αυτισμός και το κοινωνικό τραύμα την οδήγησαν να ξεκινήσει τεστοστερόνη στα 19 μετά από μια ιδιωτική συνεδρία 30 λεπτών και 300 £ στο GenderGP — χωρίς θεραπεία, χωρίς διάγνωση δυσφορίας φύλου. Μετά από 18 μήνες συνειδητοποίησε ότι η ταλαιπωρία της προερχόταν από αυτιστικές κοινωνικές δυσκολίες και όχι από έμφυτη αντρική ταυτότητα, και σταμάτησε τις ορμόνες τον Μάιο του 2021 για να προστατεύσει την επιθυμία της να αποκτήσει παιδιά, προειδοποιώντας ότι οι αφηγήσεις «μετάβαση ή θάνατος» παγιδεύουν ευάλωτα αυτιστικά κορίτσια.

Πλήρης Περίληψη Βίντεο

Η Ali, μια 22χρονη detransitioner από το Ηνωμένο Βασίλειο, εξηγεί ότι ξεκίνησε τζελ τεστοστερόνης στα 19 μετά από τρίμηνη ιδιωτική συμβουλευτική με το GenderGP, χωρίς να έχει λάβει ποτέ επίσημη διάγνωση δυσφορίας φύλου ή οποιαδήποτε διερευνητική θεραπεία. Μεγαλωμένη σε νοικοκυριό που κυριαρχούσαν ο πατέρας της και δύο μεγαλύτεροι αδελφοί, ήταν πάντα αγοροκόριτσο που προτιμούσε το ποδόσφαιρο από τις Barbie και ένιωθε αποξενωμένη από τους περίπλοκους κοινωνικούς κανόνες των γυναικείων φιλιών. Διαγνωσμένη αυτιστική στα 20 — μόνο αφού μια κοινωνική λειτουργός του πανεπιστημίου παρατήρησε κλασικά χαρακτηριστικά όταν πια παρουσιαζόταν ως άνδρας — η Ali πιστεύει τώρα ότι ο αυτισμός της, σε συνδυασμό με χρόνια μίμησης αρσενικών συμπεριφορών, την έπεισε ότι είχε «αρσενικό εγκέφαλο» και ως εκ τούτου προοριζόταν να είναι αγόρι. Διαδικτυακοί transmedicalist influencers όπως ο Kalvin Garrah και κανάλια του YouTube «ασπρόμαυρης» λογικής ενίσχυσαν την ιδέα ότι είχε «γεννηθεί σε λάθος σώμα», ενώ η έξαρση νέων ετικετών φύλου στο Tumblr το 2014 της έδωσε πρώτα «gender-fluid», έπειτα «τρανς άνδρας», ταυτότητες να δοκιμάσει. Περιγράφει πώς η αυτιστική υπερεστίαση μετέτρεψε τη μετάβαση σε ειδικό ενδιαφέρον και πώς η ενισχυμένη αίσθηση κοινωνικής δικαιοσύνης των αυτιστικών κοριτσιών έκανε το αφήγημα των τρανς δικαιωμάτων ιδιαίτερα συναρπαστικό: πρόσφερε τόσο ένα δίκαιο σκοπό όσο και μια έτοιμη κοινότητα για κάποια που πάντα ένιωθε ξένη. Μετά από 18 μήνες στην τεστοστερόνη η Ali άρχισε να αμφισβητεί τη διαδικασία: η μετακόμιση για το πανεπιστήμιο διέλυσε τις ρουτίνες της, μια απόπειρα αυτοκτονίας στα 20 τελικά την συνέδεσε με υπηρεσίες ψυχικής υγείας, και η προοπτική απώλειας της γονιμότητάς της — πάντα ήθελε παιδιά — έγινε ανυπόφορη. Συνειδητοποιώντας ότι η δυσφορία της προερχόταν από αυτιστική κοινωνική δυσκολία και όχι από έμφυτη αρσενική ταυτότητα, σταμάτησε τις ορμόνες τον Μάιο του 2021. Η Ali τελειώνει απορρίπτοντας το μήνυμα «μετάβαση ή θάνατος» που κάποτε απορρόφησε, υποστηρίζοντας ότι οι κλινικοί, οι γονείς και οι διαδικτυακές κοινότητες πρέπει να αρχίσουν να αναγνωρίζουν τον αυτισμό και το τραύμα ως συνηθισμένους παράγοντες τρανς ταύτισης σε κορίτσια σαν εκείνη.