Detrans: πριν και μετά την αλλαγή ομάδας
T για μόλις 1 χρόνο, χωρίς επέμβαση, και πάλι με άφησε να κρύβω τα συναισθήματά μου, να χάνω γυναίκες φίλες και να αντιμετωπίζω νέα παρενόχληση καθώς προσπαθούσα να βρω τον δρόμο πίσω στον εαυτό μου. Η μετάβαση δεν είναι αβλαβής — υπάρχουν πραγματικές συνέπειες.
Επισκόπηση
Η Adaisy, που έζησε ως τρανς άνδρας για τέσσερα χρόνια και πήρε τεστοστερόνη για ένα, έχει πλέον κάνει detransition και αναλογίζεται πώς οι ορμόνες και το «passing» διαμόρφωσαν εκ νέου τις φιλίες, την ασφάλεια και την αυτοέκφρασή της. Περιγράφει πώς αντάλλαξε τη συναισθηματική ανοιχτότητα με μια «cool αντρίστικη» μάσκα, έχασε γυναικείες φιλίες και πρέπει να ξαναμάθει τι σημαίνει να είσαι γυναίκα, αντιμετωπίζοντας φωνές στον δρόμο, παρενόχληση και κοινωνική αμηχανία από πρώην άνδρες φίλους.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Σε αυτό το vlog, η adaisy — που πρόσφατα έκανε detransition — κάνει μια ειλικρινή, ωριαία ανασκόπηση του πώς ήταν να ζει τέσσερα χρόνια ως τρανς άνδρας και στη συνέχεια να ξαναμπεί στη ζωή ως γυναίκα φέτος. Ξεκινά γιορτάζοντας την επιστροφή της από τη Φλόριντα, τη γάτα της Pepper και το ορόσημο των 1.000 συνδρομητών, και έπειτα βουτά στην κοινωνική πλευρά του ιστορικού της μετάβασης: γεννημένη θηλυκή, ταυτιζόμενη ως τρανς άνδρας για τέσσερα χρόνια, παίρνοντας τεστοστερόνη για ένα χρόνο (χωρίς χειρουργεία), και μετά αποφασίζοντας να «αλλάξει ομάδα» και να ζήσει ξανά ως βιολογικό κορίτσι. Η Daisy περιγράφει πώς, πριν την ιατρική μετάβαση, έλκονταν από παρέες αρσενικών ή ατόμων που αμφισβητούσαν το φύλο τους επειδή «δεν ταίριαζε» με τα κορίτσια· μόλις βρέθηκε στην τεστοστερόνη περνούσε καλά με ύψος 5'9½" και βρέθηκε να την καλωσορίζουν σε κύκλους cis αρσενικών όπου της μιλούσαν πιο αυστηρά, περίμεναν να καταστέλλει τα συναισθήματα και την προστάτευαν σε μεγάλο βαθμό από το αρσενικό βλέμμα. Θυμάται ότι έκρυβε μέρη της προσωπικότητάς της για να ταιριάξει σε ένα «κουλ χαλαρό ανδροπρεπές στερεότυπο», συνειδητοποιώντας μόνο αργότερα πόση από τη φυσική της εκφραστικότητα είχε ανταλλάξει με αντωνυμίες. Το detransition, λέει, ήταν σαν «τρεις εξελίξεις Pokémon»: κορίτσι πριν την T, τρανς τύπος, και τώρα γυναίκα «τελική εξέλιξη». Η αλλαγή ανέτρεψε πολλές κοινωνικές δυναμικές από τη μια μέρα στην άλλη. Αρσενικοί φίλοι που κάποτε την αντιμετώπιζαν «σαν έναν από τους τύπους» τώρα φέρονται αμήχανα· νιώθει εγκλωβισμένη ανάμεσα σε αρσενικές και θηλυκές παρέες, ξαναμαθαίνοντας πώς να δένεται με γυναίκες μετά από χρόνια χωρίς στενή γυναίκα καλύτερη φίλη. Οι ανησυχίες για την ασφάλεια επέστρεψαν — δεν νιώθει πια άνετα σε βραδινούς περιπάτους και πρόσφατα την παρενόχλησαν δύο άνδρες γνωστοί που κάλεσε να παίξουν Mario Kart. Παρατηρεί επίσης νέες εμπειρίες καλέσματος στο δρόμο, ανεπιθύμητων φιλοφρονήσεων από πελάτες στη δουλειά της ως ταμίας, και μηχανικών που ξαφνικά εξηγούν τις επισκευές αυτοκινήτων «πολύ αργά». Ταυτόχρονα, νιώθει νέα αυτοπεποίθηση, «διασκεδαστική αντί για ήσυχη», και απολαμβάνει να πειραματίζεται με γυναικεία μαγιό και στυλ μετά από χρόνια ντυσίματος για να περνά ως άνδρας. Η Daisy αναγνωρίζει το συναισθηματικό κόστος της αποχώρησης από τρανς χώρους: κάποιοι τρανς και μη δυαδικοί φίλοι απομακρύνθηκαν, συμπεριλαμβανομένου ενός τρανς άνδρα καλύτερου φίλου που τερμάτισε τη φιλία τους μετά το detransition. Ωστόσο τονίζει ότι η οικογένειά της και οι υπόλοιποι φίλοι την υποστήριξαν σε όλη τη διαδρομή, με έναν φίλο να σχολιάζει ότι είναι η πιο χαρούμενη που την έχει δει ποτέ. Κλείνει σημειώνοντας ότι η άδεια οδήγησής της φέρει ακόμα το τρανς όνομά της, προκαλώντας αμήχανες στιγμές στο TSA, και προσκαλεί τους θεατές να κάνουν ερωτήσεις στα σχόλια, ευγνώμων για το αυξανόμενο κοινό που είναι πρόθυμο να ακούσει το συνεχιζόμενο ταξίδι της.