Διαδικτυακό σεμινάριο Ημέρας Ενημέρωσης για το Detrans 2022

Οι γιατροί πήραν τις φαντασιώσεις του Tumblr των εφηβών κοριτσιών και τις έκαναν δια βίου σημάδια — τεστοστερόνη σε υψηλή δόση, ατροφία του κόλπου, χωρίς ερωτήσεις. Το detransition δεν είναι τάση· είναι το επακόλουθο ιατρικής αμέλειας πάνω σε εφηβική εμμονή.

Επισκόπηση

Στο διαδικτυακό σεμινάριο της Ημέρας Ενημέρωσης για το Detrans 2022, η Helena εξηγεί πώς η κουλτούρα fandom του Tumblr — εμμονικό male-male shipping, φαντασιώσεις head-canon και μια ιεραρχία κοινωνικής δικαιοσύνης που ανυψώνει τις τρανς ταυτότητες — ώθησε εκείνη και αμέτρητα άλλα έφηβα κορίτσια προς την ιατρική μετάβαση. Οι συμμετέχουσες Sinead, Grace, Carol και άλλες περιγράφουν πώς η Planned Parenthood και άλλοι πάροχοι μοίρασαν τεστοστερόνη υψηλής δόσης με σχεδόν καθόλου έλεγχο ψυχικής υγείας, αφήνοντάς τες με μη αναστρέψιμη σωματική βλάβη, κατεστραμμένες ταυτότητες και θεραπευτές που αρνούνταν να αναγνωρίσουν τη μεταμέλειά τους.

Πλήρης Περίληψη Βίντεο

Στο διαδικτυακό σεμινάριο της Ημέρας Ευαισθητοποίησης για το Detrans 2022 που φιλοξένησε η Genspect, η Helena, μια detransitioner, παρουσιάζει μια λεπτομερή αφήγηση του πώς η διαδικτυακή κουλτούρα των fandom — ιδιαίτερα στο Tumblr — έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφαση της ίδιας και πολλών άλλων εφηβικών κοριτσιών να ταυτιστούν ως τρανς. Η Helena εξηγεί ότι οι κοινότητες των fandom κατοικούνται συντριπτικά από συναισθηματικά έντονα, δημιουργικά, εσωστρεφή έφηβα κορίτσια που αφιερώνουν τεράστιες ποσότητες χρόνου στη δημιουργία και κατανάλωση fan art, fan fiction και «head-canons» που επανερμηνεύουν χαρακτήρες ώστε να ταιριάζουν σε προσωπικές φαντασιώσεις. Κεντρικό σε αυτή την κουλτούρα είναι το «shipping», μια εμμονική εστίαση σε φανταστικές ρομαντικές ή σεξουαλικές σχέσεις — τις περισσότερες φορές μεταξύ δύο αρσενικών χαρακτήρων. Η Helena θεωρεί ότι τα ετεροφυλόφιλα κορίτσια που νιώθουν ανασφαλή για τις δυναμικές άνδρα-γυναίκας στον πραγματικό κόσμο έλκονται από ζεύγη αρσενικών επειδή μπορούν να εξερευνήσουν την επιθυμία και την οικειότητα χωρίς να αντιμετωπίσουν τα δικά τους ζητήματα εικόνας σώματος ή την αντιζηλία προς άλλες γυναίκες. Μέσα σε αυτούς τους θαλάμους αντήχησης, μια ιεραρχία κοινωνικής δικαιοσύνης εξυψώνει τις τρανς και gay ταυτότητες ενώ απαξιώνει τα «cis» straight κορίτσια· σε συνδυασμό με τη συνεχή θόλωση φαντασίας και εαυτού, πολλά κορίτσια συμπεραίνουν ότι η γοητεία τους με gay αρσενικούς χαρακτήρες και η δυσφορία με τα δικά τους γυναικεία σώματα πρέπει να σημαίνουν ότι είναι στην πραγματικότητα τρανς αγόρια. Η Helena υπογραμμίζει πόσο σπάνια οι κλινικοί αναγνωρίζουν αυτό το μονοπάτι, ιατρικοποιώντας αντ' αυτού αυτό που περιγράφει ως παροδική, αναπτυξιακά φυσιολογική εφηβική εμμονή. Η συζήτηση του πάνελ που ακολουθεί ενισχύει τα θέματα της Helena μέσα από τις βιωμένες εμπειρίες αρκετών detransitioners. Οι Sinead, Grace, Carol και άλλοι αφηγούνται τον τρόμο και την ντροπή της παραδοχής της μεταμέλειας για τη μετάβαση, την απώλεια ολόκληρων δικτύων φίλων και τη θεσμική προδοσία που ένιωσαν όταν οι θεραπευτές απέρριπταν ή παθολογικοποιούσαν τις αμφιβολίες τους. Αρκετοί περιγράφουν πώς πάροχοι υγείας — ειδικά το Planned Parenthood — συνταγογραφούσαν τεστοστερόνη υψηλής δόσης με ελάχιστο έλεγχο, χωρίς αξιολογήσεις ψυχικής υγείας και με λίγη παρακολούθηση, ακόμη και όταν οι ασθενείς ανέπτυσσαν σοβαρές παρενέργειες όπως ατροφία του κόλπου ή ψυχιατρικές κρίσεις που απαιτούσαν νοσηλεία. Οι detransitioners τονίζουν ότι το detransition δεν είναι απλώς ιατρική αναστροφή αλλά βαθιά κρίση ταυτότητας που συνεπάγεται θλίψη, σωματική βλάβη και κοινωνικό ανάθεμα. Παρακαλούν τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας να αναγνωρίσουν το τραύμα τόσο της μετάβασης όσο και του detransition, να σταματήσουν να προσφέρουν αντανακλαστικά επιπλέον χειρουργεία ή νέες ετικέτες φύλου και, πάνω απ' όλα, να εφαρμόσουν προληπτικά μέτρα που αντιμετωπίζουν υποκείμενα ζητήματα — όπως εσωτερικευμένη μισογυνία, αυτισμό, διατροφικές διαταραχές ή παλιά κακοποίηση — πριν συνταγογραφήσουν μη αναστρέψιμες παρεμβάσεις. Η Helena κλείνει επαναλαμβάνοντας το βασικό της μήνυμα: οι κλινικοί «σκυροδετούν παροδικές εμμονές», μετατρέποντας ό,τι θα μπορούσε να ήταν μια περαστική εφηβική φάση σε μόνιμη σωματική βλάβη.