Detransition - συναινώντας σε ένα ψέμα
«Συναίνεσα» στα 16. Τώρα ο λαιμός μου είναι συντριμμένος, η φωνή μου για τραγούδι χάθηκε, το σεξ νιώθω ότι είναι το 5% από ό,τι έπρεπε, και αντιμετωπίζω επεμβάσεις για όργανα που οι ορμόνες κατέστρεψαν. Η συναίνεση των εφήβων στη μετάβαση είναι ένα ψέμα που το λένε φροντίδα.
Επισκόπηση
Η Atreuz, γυναίκα που έκανε detransition, αφηγείται πώς η εφηβική «συναίνεση» στην τεστοστερόνη την άφησε με συντριμμένο λάρυγγα, κατεστραμμένη φωνή για τραγούδι, σχεδόν ολική απώλεια σεξουαλικής ευχαρίστησης, αφαίρεση χοληδόχου κύστης και συνεχιζόμενες κύστεις ωοθηκών — βλάβες που λέει ότι αποκρύφθηκαν από κλινικούς που παρουσίασαν τη μετάβαση ως αβλαβή. Υποστηρίζει ότι όλη η διαδικασία ήταν ένα πείραμα σε αφελή κορίτσια και ότι η πραγματική ενημερωμένη συναίνεση ήταν αδύνατη επειδή οι κίνδυνοι αποκρύφθηκαν.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Atreuz, η ομιλήτρια στο βίντεο «Detransition – consenting to a lie», ανοίγει με μια οργισμένη αντίκρουση της ιδέας ότι η εφηβική «συναίνεσή» της στη μετάβαση την δέσμευσε μόνιμα σε κάθε συνέπεια. Απαριθμεί μη αναστρέψιμες σωματικές βλάβες με τις οποίες λέει ότι ποτέ δεν συμφώνησε: έναν λαιμό που περιγράφει ως «μόνιμα συντριμμένο», συνεχή πόνο όταν μιλά ή καταπίνει οτιδήποτε εκτός από νερό, και την ολοκληρωτική απώλεια της φωνής για τραγούδι που αποκαλεί το «μοναδικό της φυσικό, θεόδοτο ταλέντο». Κάθε μέρα φυσιολογικής συνομιλίας, προειδοποιεί, πληρώνεται το επόμενο πρωί με κάτι που μοιάζει με «κόλαση». Στη συνέχεια στρέφεται στις σεξουαλικές και αναπαραγωγικές συνέπειες. Η Atreuz αφηγείται πώς οι κλινικοί φέρεται να υποβάθμισαν τις επιδράσεις της τεστοστερόνης σε «η φωνή σου απλώς θα βαθύνει» και «η κλειτορίδα σου θα μεγαλώσει λίγο», παραλείποντας, λέει, ότι οι κολπικές εκκρίσεις, το φυσικό άρωμα και η αυθόρμητη διέγερση θα εξαφανίζονταν. Η ευχαρίστηση, που κάποτε ήταν 100 %, τώρα κυμαίνεται γύρω στο 5 %, ανεβαίνοντας μόνο στο 20 % περίπου κατά την οικειότητα με σύντροφο. Αυτή η απώλεια τη βασανίζει, επειδή πιστεύει ότι της στερεί και σε οποιονδήποτε μελλοντικό σύζυγο την πλήρη σεξουαλική εμπειρία που άλλα ζευγάρια θεωρούν δεδομένη. Τα συστημικά προβλήματα επιβαρύνουν τα προσωπικά. Η Atreuz αποδίδει την αφαίρεση της χολής της σε «έντονη διακύμανση ορμονών», αναφέρει μια κύστη στο σημείο της ένεσης που απαίτησε τρίτη επέμβαση, και περιγράφει επαναλαμβανόμενες κύστεις ωοθηκών που την αφήνουν να αναρρώνει, εξαρτημένη από άλλους για να αλλάζουν τους χειρουργικούς της επιδέσμους. Επιμένει ότι αυτές οι διαδοχικές επιπλοκές κρύβονται από τρανς συνομηλίκους που, υποψιάζεται, «μπαινοβγαίνουν συνεχώς στο νοσοκομείο» αλλά παραμένουν σιωπηλοί. Πλαισιώνοντας ολόκληρο το ιατρικό μονοπάτι ως «ένα πείραμα που ξεκίνησε σε αφελή, αθώα έφηβα κορίτσια», η Atreuz υποστηρίζει ότι η γνήσια ενημερωμένη συναίνεση ήταν αδύνατη. Πιστεύει ότι αν της είχαν δώσει «μόνο τρία χρόνια ακόμα» αντί να ξεκινήσει θεραπεία ως έφηβη, θα είχε αποφύγει αυτούς τους διά βίου τραυματισμούς. Η τελική της δήλωση — «Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως η συναίνεση σε ένα ψέμα» — συνοψίζει την άποψή της ότι η συναίνεση που έδωσε βασίστηκε σε παραπλανητικές ή ελλιπείς πληροφορίες, καθιστώντας την άκυρη.