Detransition, γάμος, ψυχεδελικά και πνευματικότητα
Οι θεραπευτές προειδοποίησαν τον LaRell ότι θα σκότωνε τον εαυτό του αν δεν μετέβαινε. Η επέμβαση τον άφησε με μια κλειστή, άχρηστη νεοκολπο και ισόβια ορμονική ζημιά. Χρόνια αργότερα, ένα ταξίδι με μανιτάρια αποκάλυψε το ψέμα — δεν ήταν ποτέ γυναίκα, απλώς ένα τραυματισμένο αγόρι. #ΑπεγχειρητικήΜετάβαση
Επισκόπηση
Ο LaRell Herbert, μεγαλωμένος σε ένα Μορμονικό σπίτι όπου η ανδρική ανατομία δαιμονοποιούνταν, πίστευε από την ηλικία των πέντε ετών ότι ήταν «ένα κορίτσι μέσα του» και αργότερα έκανε ιατρική μετάβαση αφού θεραπευτές προειδοποίησαν για κίνδυνο αυτοκτονίας. Αφού η βαγινοπλαστική του άφησε με μια μη λειτουργική νεοκολπο και χρόνια κατάθλιψη, ένα ταξίδι με ψιλοκυβίνη το 2023 αποκάλυψε ότι η θηλυκή του ταυτότητα ήταν ένα τραυματικά διαμορφωμένο πρόγραμμα· έκανε απεγχειρητική μετάβαση, τώρα βασίζεται σε επώδυνα πέλλετ τεστοστερόνης και και οι δύο σύντροφοι θρηνούν τη μόνιμη ζημιά ενώ ξαναχτίζουν το γάμο τους.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Ο LaRell Herbert, μεγαλωμένος στη Μορμονική εκκλησία από μια μητέρα που απευθύνει ανοιχτά υποτιμητικά σχόλια για τους άνδρες και την ανδρική ανατομία, ανιχνεύει την πρώιμη πεποίθησή του ότι ήταν «ένα κορίτσι μέσα του» στην παιδική του ντροπή και τραύμα. Στην ηλικία των πέντε ετών, ήδη κάλυπτε το πέος του στο μπάνιο, πιστεύοντας ότι δεν άνηκε στο σώμα του. Χρόνια αργότερα, αφού παντρεύτηκε τη Valerie — που έλκονταν από τις απαλές, «θηλυκές» του ιδιότητες — ο LaRell αποκάλυψε ότι πίστευε πως ήταν τρανς γυναίκα. Το ζευγάρι, νεόνυμφους και πρόσφατα ενωμένο γύρω από τη μικρή κόρη της Valerie, οδηγήθηκε γρήγορα προς την ιατρική μετάβαση από θεραπευτές που επικαλέστηκαν τον κίνδυνο αυτοκτονίας και από μια κουλτούρα που πλαισίωνε τη μετάβαση ως τη συμπονετική επιλογή. Ο LaRell απέκτησε δύο επιστολές υποστήριξης (και οι δύο αξιολογητές αυτοπροσδιορίζονταν ως τρανς ή μη-δυαδικοί) και υπέστη αλλαγή φύλου (βαγινοπλαστική) στο Denver Health το 2016. Η επέμβαση του άφησε με μια μη λειτουργική νεοκολπο: η διαστολή ήταν βασανιστική, το άνοιγμα τελικά έκλεισε και ο LaRell βυθίστηκε σε μετεγχειρητική κατάθλιψη. Για έξι χρόνια ο LaRell έζησε ως γυναίκα, υποστηριζόμενος από οιστρογόνα και από τη Valerie, που καταπίεσε τη δική της θλίψη και σωματική διαίσθηση από φόβο μην χαρακτηριστεί μη υποστηρικτική. Η Valerie ανέπτυξε αυτοάνοση ασθένεια και περιγράφει χρόνια δυσρύθμιση του νευρικού συστήματος ενώ προσπαθούσε να «κρατήσει χώρο» για τη μετάβαση του LaRell. Η κόρη τους, που μπήκε στο δημοτικό σχολείο ακριβώς όταν ο LaRell μετέβαινε, προσαρμόστηκε στο να έχει «δύο μαμάδες» αλλά τώρα, στα δώδεκα, είναι μάρτυρας της αναστροφής και μαθαίνει ξανά την ιστορία. Τον Οκτώβριο του 2023, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με ψιλοκυβίνη που είχε σκοπό να ανακουφίσει τους γαμήλιους προβληματισμούς οικειότητας, ο LaRell βίωσε μια ξαφνική, αδιαμφισβήτητη διορατικότητα ότι η θηλυκή του ταυτότητα ήταν ένα τραυματικά διαμορφωμένο «πρόγραμμα», όχι μια εγγενής αλήθεια. Ένα προηγούμενο όνειρο και μια εκπαίδευση σε Εσωτερικά Οικογενειακά Συστήματα συγκλίνουν στη συνεδρία: ο LaRell αναγνώρισε ότι έπρεπε «να κάνει απεγχειρητική μετάβαση», σταμάτησε τα οιστρογόνα και είπε στη Valerie, «Πρέπει να επιστρέψω να ζω ως άνδρας». Από τότε που έκανε απεγχειρητική μετάβαση, ο LaRell πρέπει να χρησιμοποιεί βιοπανομοιότυπα πέλλετ τεστοστερόνης (το σώμα του τώρα τα απορρίπτει, δημιουργώντας επώδυνες υποδόριες πληγές) και θρηνεί την μόνιμη απώλεια της φυσικής παραγωγής ορμονών. Και οι δύο σύντροφοι έχει επεξεργαστεί έντονη ντροπή, θυμό και θλίψη μέσω σωματικών πρακτικών, ψυχεδελικής ολοκλήρωσης και μιας τελετής μετάβασης πένθους ανδρών στην οποία παρευρέθηκε ο LaRell. Περιγράφουν τον γάμο τους ως πλέον «ακλόνητο», ριζωμένο σε κοινή επεξεργασία τραύματος και δέσμευση για την προσωπική κυριαρχία. Η κοινότητά τους — κυρίως έξω από την «queer-trans αίρεση», όπως λέει η Valerie — τους έχει αγκαλιάσει σε μεγάλο βαθμό, αν και κάποια φεμινιστικά και ακτιβιστικά κύκλωματα έχουν απομακρυνθεί. Ακόμα και ο μη-δυαδικός θεραπευτής που υπέγραψε την αρχική επιστολή επέμβασης του LaRell παραμένει στενός οικογενειακός φίλος, απεικονίζοντας, λένε, τη δυνατή λεπτότητα όταν οι σχέσεις προτεραιοποιούνται έναντι της ιδεολογίας.