Oliver Davies: Θεραπεία μέσα από το detransition
Τρεις κουβέντες με έναν ψυχίατρο ήταν αρκετές για να με στειρώσουν. Όταν γύρισα πίσω, ανασήκωσε τους ώμους: «Ήσουν πειστικός». Η φροντίδα μόνο-επιβεβαίωσης είναι μια ταινία παραγωγής, όχι ιατρική.
Επισκόπηση
Ο Oliver Davies, 34χρονος Αυστραλός προγραμματιστής, πέρασε πέντε χρόνια ταυτιζόμενος ως τρανς γυναίκα μετά από ψυχολογική δυσφορία στην ενήλικη ζωή, ριζοσπαστική πολιτική και πίεση από σύντροφο. Τρεις τυπικές ψυχιατρικές συνεδρίες σφράγισαν ορμόνες που τον άφησαν ακράτεια και πιθανώς στείρο· όταν αντιμετώπισε αργότερα τον ψυχίατρο, του είπαν μόνο «ήσασταν πολύ πειστικός». Αφού γνώρισε μια προσγειωμένη σύντροφο και έκανε detransition, ο Ollie διαπίστωσε ότι κάθε οργάνωση LGBT αγνόησε ή απέρριψε τις εκκλήσεις του για βοήθεια, ενώ οι αυστραλιανοί νόμοι κατά της «θεραπείας μεταστροφής» αποτρέπουν πλέον τους θεραπευτές από το να διερευνήσουν γιατί ευάλωτοι ενήλικες σαν εκείνον εγκρίνονται για μη αναστρέψιμα ιατρικά βήματα.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Ο Oliver «Ollie» Davies, 34χρονος προγραμματιστής από τη Μελβούρνη, λέει στην οικοδέσποινα Stephanie Winn ότι έζησε για περίπου πέντε έως έξι χρόνια ως τρανς γυναίκα πριν συμπεράνει ότι ήταν «ένα καταστροφικό λάθος» για το οποίο «μετανιώνει βαθιά». Τονίζει ότι δεν βίωσε ποτέ παιδική δυσφορία φύλου· αντίθετα, ένας κόμπος ψυχολογικής δυσφορίας ενηλίκων, χαοτικές σχέσεις και ένα άκρως αριστερό πολιτικό περιβάλλον τον οδήγησαν, στα 26, να αγκαλιάσει μια τρανς ταυτότητα. Μια σειρά στενών συντρόφων — πρώτα μια stealth τρανς γυναίκα μετά την επέμβαση, αργότερα μια ριζοσπαστική «woke» αμφιφυλόφιλη ποιήτρια slam — πρότειναν επανειλημμένα ότι «δεν ήταν πραγματικά άνδρας». Βυθισμένος σε μαρξιστικούς κύκλους ανάγνωσης και queer θεωρίας που πλαισίωναν τον τρανσφυλισμό ως επαναστατική ρήξη με τα καπιταλιστικά δυαδικά φύλου, ο Ollie αφηγείται την καθοριστική νύχτα στη Νέα Ζηλανδία όταν μια Αμερικανίδα τρανς γυναίκα στο μπαρ ενός συνεδρίου τον κοίταξε στα μάτια και δήλωσε: «Είσαι τρανς, έτσι δεν είναι;». Νιώθοντας απομονωμένος και μηδενιστής, απάντησε «ναι», βίωσε αυτό που τώρα αποκαλεί «ευφορία ταυτότητας» και πέταξε πίσω στο Σίδνεϊ για να ξεκινήσει κοινωνική και ιατρική μετάβαση. Ο Ollie περιγράφει μια διαδικασία gate-keeping που τώρα θεωρεί αμελή: τρεις συνεδρίες με ψυχίατρο που έκανε τυπικές ερωτήσεις, αποδέχτηκε μια παιδική ανεκδοτολογική ιστορία για το ότι ζήτησε από τον Άγιο Βασίλη μια Barbie ως απόδειξη διά βίου δυσφορίας, και του έδωσε μια συρραμμένη εκτύπωση των Αυστραλιανών Προτύπων Φροντίδας. Ένας ενδοκρινολόγος συνταγογράφησε αμέσως αναστολείς τεστοστερόνης, από του στόματος οιστρογόνα και αργότερα πειραματικά εμφυτεύματα οιστρογόνων που ανέβασαν τα επίπεδά του πάνω από τη φυσική γυναικεία κορυφή. Οι σωματικές επιδράσεις ήταν μέτριες — ελαφριά ανάπτυξη στήθους, ανακατανομή βάρους — αλλά ανέπτυξε μόνιμη ακράτεια ούρων και, αφού αποθήκευσε σπέρμα με νομική συμβουλή, έχασε το δείγμα όταν το χάος της ζωής του τον εμπόδισε να πληρώσει τα τέλη αποθήκευσης. Ζώντας ως τρανς γυναίκα, μπήκε σε μια σειρά τοξικών σχέσεων, άντεξε έναν ελεγκτικό σύντροφο με διπολική διαταραχή και βρέθηκε μπλεγμένος σε μια αλκοολική, φορτισμένη με τραύμα «ριζοσπαστική» παρέα που χρησιμοποιούσε queer ταυτότητες για να δικαιολογεί σεξουαλικά παραπτώματα. Σε όλο αυτό το διάστημα, λέει, δεν συνάντησε ποτέ τρανσφοβία αλλά ένιωθε ολοένα και πιο ασύμβατος και καταθλιπτικός. Το σημείο καμπής ήρθε όταν γνώρισε την Genevieve («Jen»), μια ψυχολόγο σε εκπαίδευση που δεν ανήκε στη queer ακτιβιστική σκηνή. Το ερωτευτικό τους δέσιμο αποκάλυψε το gas-lighting και τη δυσλειτουργία του κοινωνικού του κύκλου· η Jen αμφισβήτησε αθόρυβα την ιδεολογία, τον προέτρεψε να διαβάσει το υποτιθέμενα «τρανσφοβικό» δοκίμιο της J.K. Rowling και τον στήριξε καθώς έκοβε τα μαλλιά του, σταματούσε τις ορμόνες και διεκδικούσε πίσω μια αρσενική παρουσία. Το detransition, λέει, ένιωθε σαν «ο μακρύς δρόμος για το σπίτι»: μόλις εγκατέλειψε το τρανς αφήγημα, οι φιλίες κατέρρευσαν, αλλά απέκτησε αυθεντικό αυτοσεβασμό, σταθερή απασχόληση και ένα όραμα πατρότητας που τώρα απειλείται από πιθανή μόνιμη υπογονιμότητα. Πρόσφατα αντιμετώπισε τον αρχικό ψυχίατρο, ο οποίος δεν ζήτησε συγγνώμη, ισχυρίστηκε ότι ο Ollie ήταν «πολύ πειστικός» και σημείωσε ότι οι φάκελοί του είχαν τεμαχιστεί. Ο Ollie μιλά τώρα δημόσια: έχει επικοινωνήσει με αυστραλιανές ΛΟΑΤ οργανώσεις — Pride Centre, Rainbow Door, Transgender Victoria — μόνο για να αγνοηθεί, να του κλείσουν το τηλέφωνο ή να κατηγορηθεί για trolling, ενώ η «δεξιά» φιλανθρωπική οργάνωση Beyond Blue ήταν η μόνη πρόθυμη να τον βοηθήσει να βρει θεραπεία τραύματος χωρίς να παραβιάσει τους νόμους κατά της θεραπείας μεταστροφής της Βικτώριας.