Απομετάβαση | Πλήρες ντοκιμαντέρ | PragerU
«Έχασα τρία χρόνια της εφηβικής μου κοριτσίστικης ζωής... Αυτές οι παιδιατρικές κλινικές που κάνουν αυτές τις επεμβάσεις... δεν θα κάνουν τίποτα για να βοηθήσουν αυτούς τους εφήβους αν αποφασίσουν να κάνουν απομετάβαση.»
Επισκόπηση
Η Daisy Strongin και ο Abel Garcia περιγράφουν πώς, ως μοναχικοί έφηβοι με ψυχική δυσφορία, οδηγήθηκαν γρήγορα σε ορμόνες του αντίθετου φύλου και χειρουργεία έπειτα από ελάχιστη αξιολόγηση. Χρόνια αργότερα μετανιώνουν για τις μη αναστρέψιμες σωματικές αλλαγές και πενθούν «τρία αναντικατάστατα χρόνια εφηβικής κοριτσίστικης ζωής» και τις μόνιμες ουλές με τις οποίες ζουν, καλώντας τις κλινικές να σταματήσουν να επιταχύνουν τις διαδικασίες για ανηλίκους.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Daisy Strongin, η κεντρική φωνή του ντοκιμαντέρ «Detrans» του PragerU, διηγείται πώς, ως μοναχικό, καταθλιπτικό έφηβο κορίτσι, αποσύρθηκε σε διαδικτυακούς χώρους — ειδικά το YouTube και το Tumblr — όπου ανακάλυψε μια ατελείωτη ταξινομία ετικετών φύλου και βίντεο μετάβασης «από γυναίκα σε άντρα» που έκαναν την αλλαγή του σώματος να φαίνεται θαυματουργή θεραπεία. Πεπεισμένη ότι η δυστυχία της είχε ρίζες στο ότι «γεννήθηκε στο λάθος σώμα», δημιούργησε ένα εξιδανικευμένο αρσενικό alter ego με το όνομα Ollie και, στα 16, το είπε στους γονείς της. Μια εξαήμερη παραμονή σε κλινική συμπεριφορικής υγείας τελείωσε με τους κλινικούς να προειδοποιούν τους γονείς της ότι αν δεν επιβεβαίωναν τον «Oliver», η Daisy πιθανότατα θα αυτοκτονούσε. Αυτό το τελεσίγραφο, λέει, την ώθησε στην τεστοστερόνη· κινηματογραφούσε τη φωνή της να βαθαίνει μήνα με το μήνα, πανηγυρίζοντας κάθε πτώση ως απόδειξη ότι γινόταν ο «αληθινός εαυτός» της. Ωστόσο, όταν ο έξω κόσμος επιτέλους τη δεχόταν ως άντρα, έμενε μόνη το βράδυ κοιτάζοντας τον καθρέφτη, συνειδητοποιώντας «δεν είσαι άντρας, ποτέ δεν θα γίνεις». Η Daisy σταμάτησε τις ορμόνες μετά από σχεδόν πέντε χρόνια, ανακάλυψε ότι ήταν ακόμη γόνιμη, και τώρα κάνει detransition, θρηνώντας τα τρία αναντικατάστατα χρόνια «εφηβικής κοριτσίστικης ζωής» που έχασε και ικετεύοντας τις κλινικές να σταματήσουν να προωθούν γρήγορα ανήλικους. Η ταινία συνυφαίνει την ιστορία της Daisy με εκείνες άλλων ανθρώπων που έκαναν detransition. Ο Abel Garcia, ένας Μεξικανοαμερικανός άντρας, διηγείται πώς μία και μόνη επίσκεψη σε θεραπευτή στα 19 τον χαρακτήρισε τυπικά «τρανς γυναίκα», οδηγώντας σε ορμόνες, εμφυτεύματα στήθους και — χωρίς το ρητό αίτημά του — μια επιστολή προς την ασφάλιση που ενέκρινε την αφαίρεση των γεννητικών οργάνων. Μετά από μια αναγκαστική σεξουαλική επαφή στο Μεξικό που κανόνισε ο πατέρας του για να «αποδείξει» την αρρενωπότητά του, ο Abel προχώρησε στην ιατρική μετάβαση, μόνο και μόνο για να ξυπνήσει μια μέρα αναγνωρίζοντας ότι «όσα χειρουργεία κι αν κάνω, ποτέ δεν θα γίνω γυναίκα». Έκανε κοινωνικό detransition, αφαίρεσε τα εμφυτεύματα και τώρα ζει με μόνιμες ουλές, μούδιασμα και αλλοιωμένες θηλές. Οι Precia Mosley, Camille Keeple, Emily και Laura Becker εμφανίζονται σύντομα για να πουν τα ονόματά τους και να δηλώσουν «Είμαι άνθρωπος που έκανε detransition», υπογραμμίζοντας ότι η Daisy και ο Abel είναι μέρος μιας αυξανόμενης ομάδας. Σε όλο το ντοκιμαντέρ, η Daisy και οι δημιουργοί υποστηρίζουν ότι η «φροντίδα επιβεβαίωσης φύλου» έχει γίνει μια ιδεολογικά καθοδηγούμενη μεταφορικός ιμάντας. Παραθέτουν τις περιπτώσεις της Layla Jane — που υποβλήθηκε σε διπλή μαστεκτομή στα 13 μετά από ελάχιστη αξιολόγηση — και σημειώνουν ότι ευρωπαϊκές χώρες όπως η Φινλανδία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν ήδη περιορίσει την παιδιατρική μετάβαση. Η Daisy κλείνει την ταινία κοιτάζοντας κατευθείαν στην κάμερα και διεκδικώντας ξανά το όνομα γέννησής της: «Το όνομά μου είναι Daisy, και είμαι γυναίκα».