Επανόρθωση: Η πρώην «τρανς» λεσβία μητέρα Jessi Harris για την επιβίωση, την οικογένεια και τη συγχώρεση
30 χρόνια τεστοστερόνης έδωσαν σε αυτή τη λεσβία μια υστερεκτομή και καρδιακές προσβολές — όλα για να ξεφύγει από το μίσος κατά των ομοφυλόφιλων. Η ετυμηγορία της κόρης της: «Μου πήρες τη μητέρα μου». Η ιατρική μετάβαση δεν είναι απελευθέρωση· είναι δια βίου βλάβη.
Επισκόπηση
Η Jessie Harris, 69χρονη λεσβία, πέρασε 30 χρόνια παρουσιαζόμενη ως τρανς άνδρας αφού διέφυγε από τις αντι-λεσβιακές διακρίσεις της δεκαετίας του 1980 που της κόστισαν δουλειές, στέγη και παραλίγο το παιδί της. Η μακροχρόνια τεστοστερόνη την άφησε με ατροφία του κόλπου, υστερεκτομή και καρδιακές προσβολές· λέει ότι «προσποιούνταν» ολόκληρο το διάστημα. Το detransition το 2017 και δώδεκα χρόνια θεραπείας αποκάλυψαν τις βαθιές πληγές που η επιλογή της προκάλεσε στην κόρη της, που της είπε «Μου πήρες τη μητέρα μου», και στην υπόλοιπη οικογένεια. Γράφοντας τώρα απομνημονεύματα, η Jessie προτρέπει όσους έκαναν detransition να ζητούν συγγνώμη με ειλικρίνεια και ταπεινοφροσύνη, και προειδοποιεί ότι η ομοφοβία εξακολουθεί να ωθεί νεαρές λεσβίες σε ιατρική μετάβαση.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Jessie Harris, μια 69χρονη λεσβία από τον Βορειοδυτικό Ειρηνικό, πέρασε τριάντα χρόνια ζώντας ως τρανς ταυτιζόμενος άνδρας πριν κάνει detransition το 2017. Σε αυτή τη συνέντευξη με τη Stephanie Winn, εξηγεί ότι η μετάβασή της δεν είχε ποτέ να κάνει με μια εσωτερική πεποίθηση ότι ήταν άνδρας· ήταν μάλλον μια απεγνωσμένη προσπάθεια διαφυγής από την ανελέητη διάκριση κατά των λεσβιών στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και του 1980. Αφού δήλωσε λεσβία το 1976, η Jessie έχασε δουλειές, εκδιώχθηκε από το σπίτι και αντιμετώπισε πολλαπλές προσπάθειες από τον πατέρα του παιδιού της, πρώην συντρόφους και ακόμη και μια μπέιμπι σίτερ να της αφαιρεθεί η κόρη από την Υπηρεσία Προστασίας Παιδιών αποκλειστικά επειδή ήταν λεσβία. Το να δει ένα απόσπασμα του Geraldo Rivera το 1985 που παρουσίαζε έναν τρανς άνδρα (female-to-male) φύτεψε την ιδέα ότι το να παρουσιάζεται ως άνδρας μπορεί να προσφέρει την ασφάλεια και τη σταθερότητα που δεν μπορούσε να βρει ως ανοιχτή λεσβία μητέρα. Το 1987, στα 32, ξεκίνησε τεστοστερόνη σύμφωνα με τα παλιά Πρότυπα Φροντίδας Harry Benjamin, άλλαξε τα νομικά της έγγραφα και εργάστηκε ως οδηγός φορτηγού παρουσιαζόμενη ως άνδρας. Οι ιατρικές συνέπειες ήταν σοβαρές. Μετά από δεκατέσσερα χρόνια τεστοστερόνης η Jessie χρειάστηκε ολική υστερεκτομή λόγω ατροφίας του κόλπου και άλλης βλάβης του αναπαραγωγικού συστήματος· το 2012 υπέστη πολλαπλά έμφραγμα που ο καρδιολόγος της απέδωσε στη μακροχρόνια χρήση τεστοστερόνης. Η Jessie τονίζει ότι δεν ένιωσε ποτέ άνδρας — «προσποιούμουν» — και ότι κάθε βήμα βαθύτερα στη μετάβαση ένιωθε σαν υποχρέωση και όχι ταυτότητα. Περιγράφει τη διαδικασία ως «εγωκεντρική», μια κλιμάκωση τύπου εθισμού που την απομάκρυνε από την οικογένειά της. Η μεγαλύτερη κόρη της, γεννημένη το 1976, της είπε στα είκοσι: «Μου πήρες τη μητέρα μου», ένα σχόλιο που η Jessie τότε απέρριψε αλλά αργότερα «με χτύπησε σαν τόνος τούβλων». Το detransition και μια δωδεκάχρονη πορεία θεραπείας τη βοήθησαν να δει πώς οι επιλογές της είχαν πληγώσει την κόρη της, τα έξι αδέλφια της και τους γονείς της — ειδικά τη μητέρα της, που δυσκολευόταν να αποδεχτεί ότι η κόρη που ονόμασε και μεγάλωσε επέμενε τώρα να την αποκαλούν «γιο». Από τότε που έκανε detransition, η Jessie εργάζεται για να επισκευάσει αυτές τις σχέσεις. Μια ειλικρινής συγγνώμη ξανάνοιξε την επικοινωνία με την κόρη της μετά από οκτώ χρόνια σιωπής, και τώρα ξαναχτίζει σιγά σιγά δεσμούς με την εγγονή της, που εξακολουθεί να είναι θυμωμένη για το παρελθόν. Η Jessie παρομοιάζει τη διαδικασία με πρόγραμμα δώδεκα βημάτων: «να επανορθώνεις και να παραδέχεσαι ότι τα έκανα θάλασσα». Γράφει ένα απομνημόνευμα για να δώσει στους ηλικιωμένους detransitioners την εκπροσώπηση που η ίδια δεν μπόρεσε να βρει, σημειώνοντας ότι οι περισσότερες διαδικτυακές ιστορίες προέρχονται από άτομα στα είκοσί τους των οποίων οι σύντομες μεταβάσεις διαφέρουν έντονα από τη δική της τριαντάχρονη εμπειρία. Αναλογιζόμενη την τρέχουσα έξαρση μεταβάσεων στους νέους, η Jessie πιστεύει ότι η επίμονη ομοφοβία εξακολουθεί να οδηγεί πολλές νεαρές λεσβίες προς τη μετάβαση αντί να αγκαλιάσουν τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Η συμβουλή της προς άλλους detransitioners που αναζητούν συμφιλίωση είναι απλή: «Η ειλικρίνεια είναι η καλύτερη πολιτική… η ταπεινότητα είναι πολύ σημαντική, ειδικά όταν προσπαθείς να επανορθώσεις με κάποιον που είναι σημαντικός».