Η Prisha Mosley μιλά για το κίνημα detrans και την ιστορία της
Στα 17 η Prisha πήρε τεστοστερόνη και διπλή μαστεκτομή μετά από μία επίσκεψη σε θεραπευτή. Σήμερα ζει με χρόνιο πόνο, τριχόπτωση, ατροφία του κόλπου και γιατρούς που αρνούνται να θεραπεύσουν τη βλάβη. Τα παιδιά αξίζουν προστασία, όχι μη αναστρέψιμα πειράματα.
Επισκόπηση
Η Prisha Mosley περιγράφει πώς το παιδικό τραύμα, η διαδικτυακή χειραγώγηση και ένα «επιβεβαιωτικό» ιατρικό σύστημα την οδήγησαν — στα 17 — σε τεστοστερόνη και διπλή μαστεκτομή χωρίς τη συγκατάθεση των γονιών. Μετά από χρόνια μη αναστρέψιμης βλάβης και χρόνιου πόνου, η θεραπεία εστιασμένη στο τραύμα τη βοήθησε να κάνει detransition· καταθέτει πλέον πανεθνικά υπέρ νόμων που απαγορεύουν την ιατρική μετάβαση ανηλίκων.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Prisha Mosley, τώρα κορυφαία φωνή του κινήματος detransition, περιγράφει στο Carolina Journal πώς μια καταιγίδα παιδικού τραύματος και διαδικτυακής κατήχησης την έβαλε σε ένα μονοπάτι που ξεκίνησε στη Βόρεια Καρολίνα στα 15 και κατέληξε σε μη αναστρέψιμη σωματική βλάβη. Μετά τη μετακόμιση από το Maryland στην Γ΄ Δημοτικού, λέει ότι η εφηβεία ήρθε νωρίς και βίαια: ανεπιθύμητη ανδρική προσοχή, μια σεξουαλική επίθεση στα 14 που οδήγησε σε εγκυμοσύνη που έχασε λόγω ανορεξίας, και μια αλκοολική μητέρα της οποίας οι ανάγκες επισκίαζαν τις δικές της. Απομονωμένη και σε κρίση, παρασύρθηκε σε φόρουμ υπέρ της ανορεξίας και του αυτοτραυματισμού όπου μεγαλύτεροι τρανς ταυτιζόμενοι χρήστες έλεγαν στα κορίτσια ότι «γεννήθηκαν σε λάθος σώμα» και ότι η μετάβαση ήταν «η θεραπεία». Στα 17 είχε πείσει τον εαυτό της ότι οι πολλαπλές ψυχιατρικές διαγνώσεις της — ΙΨΔ, οριακή διαταραχή προσωπικότητας, κατάθλιψη — ήταν όλες συμπτώματα αυτής της υποτιθέμενης εσφαλμένης ευθυγράμμισης, και αναζήτησε έναν θεραπευτή «επιβεβαίωσης φύλου». Ο πρώτος θεραπευτής που βρήκε — μέσω ενός διαδικτυακού χάρτη «επιβεβαιωτικών» παρόχων — της έδωσε μια προπληκτρολογημένη επιστολή σύστασης στην πρώτη επίσκεψη, παρά την τεκμηριωμένη διατροφική διαταραχή, τον αυτοτραυματισμό και την αυτοκτονικότητα της Prisha. Ένας παιδιατρικός ενδοκρινολόγος στο ίδιο νοσοκομείο όπου ήδη λάμβανε ράμματα και διατροφική υποστήριξη ξεκίνησε εβδομαδιαίες ενέσεις τεστοστερόνης την ίδια μέρα, χωρίς γονική συναίνεση. Η Prisha αφηγείται πώς η μητέρα της, κλαίγοντας, ρώτησε αν αυτή ήταν πράγματι η σωστή πορεία και της είπαν: «Θέλεις μια νεκρή κόρη ή έναν ζωντανό γιο;». Η τεστοστερόνη παρήγαγε μια βραχύβια ευφορία — «περνούσε» ως άνδρας μέσα σε λίγα χρόνια και καλωσόρισε το τέλος της παρενόχλησης στο δρόμο — αλλά ενέτεινε επίσης τον αυτοτραυματισμό της, οδηγώντας σε επανειλημμένες νοσηλείες και, τελικά, σε διπλή μαστεκτομή δύο εβδομάδες μετά από νοσηλεία λόγω αυτοκτονίας. Το detransition ήρθε μόνο αφού η Prisha μπήκε σε διαλεκτική συμπεριφορική θεραπεία και άρχισε να επεξεργάζεται το υποκείμενο τραύμα. Σταμάτησε την τεστοστερόνη «απότομα», υπέστη ψυχωσική κρίση κρυφά και πέρασε δύο ακόμη χρόνια παρουσιαζόμενη ως άνδρας μέχρι που το αθώο «μαμά» ενός νηπίου κατέστρεψε τη βιτρίνα. Η διεκδίκηση της γυναικείας ταυτότητάς της έφερε ανακούφιση στην οικογένειά της — «ποτέ δεν σε νομίσαμε αγόρι» — αλλά και χρόνιο πόνο: πόνο στις αρθρώσεις και τα νεύρα από ένα πλαίσιο που τώρα είναι εσφαλμένα ευθυγραμμισμένο, τριχόπτωση, ατροφία του κόλπου και άτυπη ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων που της είπαν ότι ήταν «το πέος της». Οι γιατροί, λέει, συστηματικά αρνούνται να τη θεραπεύσουν, εξηγώντας ότι «δεν θέλουν να με αντιμετωπίσουν σαν ινδικό χοιρίδιο». Μόλις πρόσφατα ένας γυναικολόγος συμφώνησε να κάνει εξετάσεις. Σήμερα η Prisha ταξιδεύει σε όλη τη χώρα καταθέτοντας υπέρ νομοσχεδίων που πλαισιώνει ως «υπέρ των γυναικών και υπέρ των παιδιών», όχι αντι-τρανς — μέτρα που θα απαγόρευαν σε ανηλίκους ορμόνες, μαστεκτομές ή ευνουχισμό. Αναφέρει νίκες στο Tennessee και τη Φλόριντα και προειδοποιεί για νομοσχέδια «τρανς-διακίνησης» στην Καλιφόρνια που θα μπορούσαν να κρύψουν ανήλικους δραπέτες από γονείς που διαφωνούν. Η αποστολή της, λέει στο Carolina Journal, είναι να γλιτώσει άλλους από όσα υπέστη: «Δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν detransitioners· νόμιζα ότι ήμουν η μόνη». Προτρέπει τους ενήλικες να «επικυρώνουν αλλά να μην επιβεβαιώνουν» τη δυσφορία ενός παιδιού, και προσκαλεί τους υποστηρικτές να ακολουθήσουν τη δουλειά της με το όνομα @DtransAqua σε όλες τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.