Μην κάνεις μετάβαση

Ξεκίνησα T στα 18. Τέσσερα χρόνια αργότερα είμαι στείρα, η φωνή μου είναι κατεστραμμένη και δεν θα θηλάσω ποτέ. Τα φάρμακα προέρχονταν από γουρούνια και κανείς δεν με προειδοποίησε. Σε παρακαλώ — πήγαινε πιο αργά και ρώτα γιατί πονάς πριν τους αφήσεις να κόψουν.

Επισκόπηση

Η Mikayla Silverthorn, που ξεκίνησε τεστοστερόνη στα 18 και έκανε detransition τέσσερα χρόνια αργότερα, προειδοποιεί ότι η ιατρική μετάβαση είναι μη αναστρέψιμη — η αλλαγή φωνής, η στειρότητα και η χαμένη ικανότητα θηλασμού δεν μπορούν να αναιρεθούν. Εξηγεί λεπτομερώς τους παραβλεπόμενους κινδύνους καρκίνου, τις ορμόνες που προέρχονται από χοίρους και τη συναισθηματική καταστολή που τροφοδότησε τη δική της απόφαση, προτρέποντας για θεραπεία αντί να βιαστεί κανείς σε φάρμακα ή επεμβάσεις.

Πλήρης Περίληψη Βίντεο

Η Mikayla Silverthorn, που άρχισε να κάνει ενέσεις τεστοστερόνης στα 18α γενέθλιά της και έκανε detransition περίπου τέσσερα χρόνια αργότερα, ανοίγει το βίντεο δηλώνοντας τον στόχο της: να δώσει στους θεατές τη «σοφία που εύχομαι να είχα όταν ήμουν στη θέση σας». Τονίζει ότι η ιατρική μετάβαση είναι μη αναστρέψιμη — οι αλλαγές στη φωνή, η υπογονιμότητα και οι χειρουργικές τροποποιήσεις δεν μπορούν απλώς να αναιρεθούν. Ενώ τα εμφυτεύματα στήθους μπορούν να αντικαταστήσουν τον ιστό που αφαιρέθηκε, σημειώνει, «τα εμφυτεύματα στήθους δεν πρόκειται να γίνουν παιδί». Απαριθμεί συγκεκριμένες απώλειες: τη δυνατότητα θηλασμού, την ευκολία τραγουδιού σε υψηλότερο ηχόχρωμα και τον τακτικό έμμηνο κύκλο που τώρα της λείπει παρότι κάποτε της προκαλούσε σοβαρή αναιμία και πόνο. Η Mikayla υπογραμμίζει ότι η ορμονική θεραπεία διέκοψε την ωορρηξία της για τέσσερα συνεχόμενα χρόνια και προειδοποιεί ότι οι τρανς γυναίκες σε οιστρογόνα «σχεδόν ποτέ δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά μετά». Πέρα από τη γονιμότητα, καταγράφει κινδύνους υγείας που λέει ότι οι κλινικοί υποβαθμίζουν: αυξημένες πιθανότητες καρκίνων ωοθηκών, τραχήλου και μήτρας σε θηλυκά που παίρνουν τεστοστερόνη, και το γεγονός ότι τα φάρμακα συχνά προέρχονται από ορμόνες χοίρου — κάτι που ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε ενώ έκανε ενέσεις στον εαυτό της εβδομαδιαίως. Η Mikayla περιγράφει επίσης το ψυχολογικό τίμημα της καταστολής συναισθημάτων: «Έσπρωχνα προς τα κάτω όλα αυτά τα συναισθήματα που δεν ήξερα πώς να διαχειριστώ». Υποστηρίζει ότι πολλές αποφάσεις μετάβασης οδηγούνται από την επιθυμία να ενταχθεί κανείς σε μια κοινότητα και όχι από προσεκτική αυτογνωσία, και προειδοποιεί: «αν δεν μπορείς να επεξεργαστείς σωστά τα δικά σου συναισθήματα, μπορείς να πάρεις μια τεκμηριωμένη απόφαση γι' αυτό; Δεν νομίζω». Αντί να σπεύδουν σε ορμόνες ή χειρουργεία, η Mikayla προτρέπει τους θεατές να εξερευνήσουν τις ρίζες της σωματικής δυσφορίας μέσω θεραπείας εστιασμένης στο σωματικό και κοινωνικό τραύμα. Αφηγείται ότι η δική της δυσφορία προήλθε εν μέρει από ανεπιθύμητη ανδρική προσοχή και από παιδικά τραύματα που είχε απωθήσει. «Ήθελα το στήθος μου να είναι επίπεδο επειδή δεν μου άρεσε ο τρόπος που με κοιτούσαν οι άνδρες», λέει, προσθέτοντας ότι η τεστοστερόνη μόνη της μείωσε το στήθος της από 34D σε 34A πριν επιδιώξει εγχείρηση στο πάνω μέρος. Μετανιώνει τώρα που έχασε την ικανότητα θηλασμού και πλαισιώνει την απόφαση ως ανταλλαγή μιας επιθυμίας — το να την βλέπουν ως άνδρα — με μια βαθύτερη λαχτάρα να φροντίζει παιδιά. Τέλος, η Mikayla αμφισβητεί το αφήγημα «γεννημένος σε λάθος σώμα» ως «τοξικό», υποστηρίζοντας ότι οι γυναίκες μπορούν να είναι αυταρχικές ή «ελεύθερα πνεύματα» χωρίς να γίνουν άνδρες, και ότι η αλλαγή του σώματος δεν το κάνει βιολογικά αρσενικό ή θηλυκό. Κλείνει παρακαλώντας τους θεατές να «αγαπήσουν τον εαυτό τους και να αγαπήσουν το σώμα τους» και να επιλέξουν μόνο μετά από διεξοδική, ειλικρινή περισυλλογή, ώστε «ο μελλοντικός σας εαυτός να σας ευχαριστήσει» και όχι να θρηνεί ό,τι δεν μπορεί ποτέ να ανακτηθεί.