Detransition και αυτοαποδοχή | με την Chiara
Στα 16 ήθελα τεστοστερόνη· η μητέρα μου αρνήθηκε. Σήμερα είμαι ευγνώμων — αυτές οι μη αναστρέψιμες αλλαγές θα επιδείνωναν το τραύμα μου. Τα παιδιά αξίζουν θεραπεία, όχι μετάβαση καθοδηγούμενη από τη φαρμακοβιομηχανία.
Επισκόπηση
Η 21χρονη Chiara λέει στον Benjamin Boyce πώς, από τα 16 έως τα 18, έζησε ως τρανς άνδρας για να ξεφύγει από σεξουαλικό τραύμα και εσωτερικευμένη ομοφοβία, παρακολουθώντας μανιωδώς FTM vlogs και διασπώμενη σε ένα ανδρικό διαδικτυακό alter ego. Μια εννεάμηνη πρακτική σε φάρμα αλόγων χωρίς ίντερνετ έσπασε τη μαγεία, οδηγώντας την σε αποχή (desistance) και στη συνίδρυση του «Peak Resilience» για να προειδοποιήσει εφήβους και γονείς ότι η πρώιμη ιατρική μετάβαση είναι μη αναστρέψιμη και καθοδηγείται από κουλτούρα επιβεβαίωσης που κινείται από το κέρδος.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Chiara, μια 21χρονη γυναίκα που έκανε detransition, λέει στον Benjamin Boyce ότι από τα 16 έως τα 18 της έζησε ως τρανς άντρας, πεπεισμένη ότι είχε «γεννηθεί στο λάθος σώμα». Μεγαλωμένη από μόνη μητέρα που αρνήθηκε να επιτρέψει ορμόνες του αντίθετου φύλου, η Chiara ακολούθησε αντ' αυτού μια καθαρά κοινωνική μετάβαση: υιοθέτησε ένα αντρικό όνομα στο διαδίκτυο, έκοψε τα μαλλιά της κοντά, έδενε το στήθος της, φορούσε αποκλειστικά αντρικά ρούχα και εξασκούνταν να χαμηλώνει τη φωνή της και να υιοθετεί στερεοτυπικά αρρενωπή γλώσσα του σώματος. Περιγράφει την περίοδο ως μια σχεδόν πλήρους διάσπασης, «ζώντας σε ένα alter ego» με την ελπίδα να ξεφύγει από το τραύμα της σεξουαλικής κακοποίησης και τον κοινωνικό πόνο του να είναι μια λεσβία που δεν συμμορφώνεται με το φύλο. Ώρες κάθε μέρα περνούσαν στο Tumblr και στο YouTube βλέποντας ασταμάτητα vlog μετάβασης FTM, των οποίων οι δημιουργοί «ειδωλοποιούνταν» από χιλιάδες σχολιαστές· ο συνδυασμός της ενίσχυσης από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, της εσωτερικευμένης ομοφοβίας και της επιθυμίας να ξεφύγει από το θηλυκό μετά τη σεξουαλική θυματοποίηση την έσπρωξε προς την τρανς ταύτιση. Το σημείο καμπής ήρθε όταν, στα 17, έφυγε από το σπίτι για μια εννεάμηνη πρακτική άσκηση σε φάρμα αλόγων με σχεδόν καθόλου πρόσβαση στο διαδίκτυο. Η σωματική εργασία και η αναγκαστική αποσύνδεση από τις διαδικτυακές τρανς κοινότητες της επέτρεψαν να ωριμάσει, να αποδεχτεί τις δυνατότητες του σώματός της και να αρχίσει να αμφισβητεί την ιδεολογία. Επιστρέφοντας στο σπίτι, ανακάλυψε αφηγήσεις detransition σε ριζοσπαστικά φεμινιστικά φόρουμ και συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν μόνη. Η Chiara ταυτίζεται πλέον ως λεσβία γυναίκα, απορρίπτει την έννοια του φύλου ως ένα σύνολο καταπιεστικών ρόλων και πιστεύει ότι η σεξουαλικότητα έχει τις ρίζες της στο βιολογικό φύλο και όχι στην ταυτότητα. Είναι ευγνώμων που η μητέρα της εμπόδισε την ιατρική μετάβαση, λέγοντας ότι θα είχε πάρει τεστοστερόνη «πίσω από την πλάτη της» αν είχε τα μέσα, και σήμερα θεωρεί τους αναστολείς της εφηβείας και την πρώιμη ιατρικοποίηση των ανηλίκων «βάρβαρους». Μαζί με τρεις άλλες νεαρές γυναίκες που έκαναν detransition ή αποφάσισαν να μην προχωρήσουν (όλες στα πρώτα είκοσι τους), η Chiara συνίδρυσε το «Peak Resilience» τον Ιανουάριο του 2020. Το σύνολο δημοσιεύει βίντεο, podcast και σύντομα άρθρα με στόχο να καλύψει αυτό που θεωρεί σκόπιμη σιωπή γύρω από το detransition. Στόχος τους είναι να προσφέρουν εναλλακτικές αφηγήσεις σε εφήβους που βιώνουν δυσφορία φύλου ταχείας έναρξης, να παρέχουν ατομική υποστήριξη σε νέους που αμφιβάλλουν και σε αγχωμένους γονείς, και να αντιπαρατεθούν σε αυτό που η ίδια αποκαλεί κουλτούρα «μόνο επιβεβαίωσης» που κινείται τόσο από κοινωνική πίεση όσο και από φαρμακευτικά συμφέροντα. Η Chiara τονίζει ότι η δουλειά τους δεν είναι αντι-τρανς αλλά υπέρ της ενημερωμένης συναίνεσης, υποστηρίζοντας πιο αργές προσεγγίσεις με προτεραιότητα στη θεραπεία και το δικαίωμα να αμφισβητεί κανείς τη μετάβαση χωρίς να τον «αποκαλούν αμέσως TERF ή Ναζί».