Detrans Man Finds Inner Peace after FFS: Η Ιστορία του Kieran | The Bridge S2 Ep6
Έτρεξα 150 μίλια την ώρα προς τη μετάβαση και έκανα πολύ περισσότερα απ' όσα έπρεπε. Ήταν ένα ανεξέλεγκτο τρένο που δεν τελειώνει ποτέ. Η απεγχειρητικοποίηση σταμάτησε το τρέξιμο. Τώρα πρόκειται για την ηρεμία, την ριζοσπαστική αποδοχή και την ειρήνη με το ποιος είμαι πραγματικά.
Επισκόπηση
Ο Kieran, ένας 30χρονος Βρετανός, πέρασε τέσσερις και μισό χρόνια ως τρανς γυναίκα, παίρνοντας οιστρογόνα και υποβάλλοντας σε χειρουργείο εξηθηκεντρωσης προσώπου στο Βέλγιο συν μια αποτυχημένη μεταμόσχευση μαλλιών. Παιγμένος από influencers στο διαδίκτυο κατά τη διάρκεια της απομόνωσης από την COVID, αισθάνθηκε προσωρινή ευφορία μετά το χειρουργείο πριν εξαφανιστεί το «high», αφήνοντάς τον με ουλές και εσωτερική δυσφορία. Η τραυματική μεταμόσχευση μαλλιών τον έπεισε ότι η μετάβαση ήταν ένα ανεξέλεγκτο τρένο ατελείωτης τροποποίησης. Σταμάτησε τις ορμόνες, επέστρεψε στην οικογένειά του και τώρα βρίσκει ειρήνη μέσω της ρουτίνας, της φύσης και της πνευματικότητας, απορρίπτοντας την ιδέα του «αληθινού τρανς».
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Ο Kieran, ένας 30χρονος από το Ηνωμένο Βασίλειο, εξηγεί ότι η μετάβασή του ξεκίνησε γύρω στην ηλικία των 24 ετών κατά τη διάρκεια της απομόνωσης από την COVID, όταν αισθανόταν βαθιά μη πραγματοποιημένος παρά τη σταθερή ζωή που είχε με τον μακροχρόνιο σύντροφό του και το κοινό τους σπίτι. Επηρεασμένος σε μεγάλο βαθμό από influencers των κοινωνικών δικτύων και εναλλακτικά πολιτικά μέσα, πείστηκε ότι η ζωή ως γυναίκα θα θεράπευε την αίσθηση του να είναι ο ξένος και τον τραυματικό παρελθόν από το bullying. Άρχισε να παίρνει οιστρογόνα ιδιωτικά μέσω της Gender GP και σύντομα εξασφάλισε συνταγογραφήσεις από το Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) μετά από μόνο μια χούφτα τηλεφωνικές συμβουλευτικές με έναν ψυχολόγο που αντιλαμβανόταν ως ιδεολόγο ακτιβιστή. Περίπου ένα χρόνο αργότερα, ταξίδεψε μόνος του στο Βέλγιο για χειρουργείο εξηθηκεντρωσης προσώπου, υποφέροντας μια οδυνηρή ανάρρωση κατά τη διάρκεια της οποίας δεν μπορούσε να δει για δύο ημέρες, ταΐζονταν από άλλους και υπέστη σοβαρούς μώλωπες και ερυθρά μάτια για περίπου έξι μήνες. Αφού η πρήξιμο υποχώρησε, βίωσε περίπου ένα χρόνο ευφορίας και αυξημένης αυτοπεποίθησης, αλλά αυτό εξαφανίστηκε σταδιακά, αφήνοντάς τον με μόνιμες ουλές και τη συνειδητοποίηση ότι ήταν ουσιαστικά το ίδιο άτομο σε δυσφορία, μόνο που τώρα σωματικά τροποποιημένο. Στη συνέχεια υπέστη επαναληπτική ρινοπλαστική και, αργότερα, μια αποτυχημένη μεταμόσχευση μαλλιών για να καλύψει την ουλή από το FFS και να εξηθηκεντώσει τη γραμμή των μαλλιών του. Η μεταμόσχευση, που πραγματοποιήθηκε ενώ ήταν ξύπνιος για έξι έως επτά ώρες, απέτυχε όταν το σώμα του απέρριψε τα μοσχεύματα πάνω σε ιστό που ακόμα επουλωνόταν, με κόστος χιλιάδες λίρες και απαιτώντας περαιτέρω διορθωτικές προσπάθειες. Αυτή η τραυματική δοκιμασία τον ξύπνησε επιτέλους από αυτό που ονομάζει την τρανςέξουαλ αυταπάτη, κάνοντάς τον να δει ότι η αναζήτηση της σωματικής τροποποίησης ήταν ένα ανεξέλεγκτο τρένο που ποτέ δεν θα έφερνε ικανοποίηση. Σταμάτησε να παίρνει ορμόνες του αντίθετου φύλου, τηλεφώνησε στη μητέρα του, άφησε την πόλη όπου ζούσε και επέστρεψε στην οικογένειά του για να ξαναρχίσει. Σημειώνει ότι η μακροχρόνια σχέση του είχε ήδη τελειώσει κατά τη διάρκεια της μετάβασης επειδή δεν ήταν αυθεντικός, και ότι οι επόμενες προσπάθειές του να βγει ραντεβού σε τρανς κύκλους φαίνονταν επιφανειακές και συναισθηματικά κενές. Τώρα, ένα χρόνο και τέσσερις μήνες μετά την απεγχειρητικοποίηση, λέει ότι αισθάνεται φυσιολογικός και ήρεμος, δεν βιώνει πλέον τις ακραίες συναισθηματικές διακυμάνσεις του παρελθόντος. Διατηρεί μια σταθερή ρουτίνα που επικεντρώνεται σε ομαδικά αθλήματα, καθημερινή άσκηση και χρόνο στη φύση, και παραμένει εντελώς εκτός κοινωνικών δικτύων. Απορρίπτει την ιδέα του «αληθινού τρανς», υποστηρίζοντας ότι η μετάβαση είναι ένας μηχανισμός αντιμετώπισης που τροφοδοτείται από μια κουλτούρα αυτο-τροποποίησης και παρουσιάζεται ψευδώς ως υγειονομική περίθαλψη. Συμβουλεύει όσους σκέφτονται να κάνουν μετάβαση να δώσουν στον εαυτό τους άφθονο χρόνο και χάρη, αναγνωρίζοντας ότι η δική του βιασύνη προς την ιατροποίηση προέκυψε από αυτο-κριτική και αθεράπευτρα τραύματα παρά από γνήσια αυτογνωσία.