EP22 - Tumblr Trans - με την Helena Kerschner
Ανταλλάχτηκα το σώμα μου για μια φαντασίωση να γίνω ένα ψηλό αγόρι του Tumblr. Το μόνο που κέρδισα ήταν δύο ψυχιατρεία και βαθύτερο μίσος για τον εαυτό μου. Είμαι απλώς μια γυναίκα που χρειαζόταν καθοδήγηση, όχι τεστοστερόνη.
Επισκόπηση
Η Helena Kerschner περιγράφει πώς, ως απομονωμένη έφηβη, οι κοινότητες του Tumblr παρουσίαζαν τα cis ετεροφυλόφιλα λευκά άτομα ως καταπιεστές, οδηγώντας την να υιοθετήσει τις αντωνυμίες they/them, agender και ze/zer για αποδοχή. Ξεκίνησε τεστοστερόνη στα 18 της μετά από μια αξιολόγηση στο Planned Parenthood, και σε 17 μήνες σε υψηλή δόση έγινε δυσλειτουργική και νοσηλεύτηκε δύο φορές. Ένα βίντεο που κατέγραφε την παρακμή της την έκανε να συνειδητοποιήσει το λάθος της· σταμάτησε, προσδιορίστηκε σύντομα ως μη δυαδική και στα 23 της ζει ως γυναίκα, αποδίδοντας τη μετάβασή της σε ζητήματα εικόνας σώματος και διαδικτυακή πίεση και όχι σε δυσφορία φύλου.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Helena Kerschner άρχισε να χρησιμοποιεί το Tumblr σε ηλικία 15 ετών αφού βίωσε κοινωνική απομόνωση και κατάθλιψη κατά το γυμνάσιο, εγκαταλείποντας τελικά το σχολείο και ασκώντας αυτοτραυματισμό. Ενώ αρχικά εντάχθηκε σε fandoms για κλασικά ροκ συγκροτήματα, σύντομα βυθίστηκε σε κοινότητες κοινωνικής δικαιοσύνης όπου τα cisgender, ετεροφυλόφιλα, λευκά άτομα παρουσιάζονταν συστηματικά ως προνομιούχοι καταπιεστές. Αν και αρχικά απεχθανόταν την εχθρική ρητορική εναντίον των cis ατόμων, τελικά υποκύπτοντας υποσυνείδητα, ανακοίνωσε ότι θα δοκιμάσει τις αντωνυμίες they/them. Η άμεση θετική ανταπόκριση δημιούργησε έναν ενισχυτικό βρόγχο από κλιμακούμενα πειράματα ταυτότητας· στα επόμενα δύο χρόνια περιέλαβε τις ταυτότητες demigirl, agender και τις αντωνυμίες ze/zer, κερδίζοντας κοινωνική αποδοχή και επιμερίζουμενο έπαινο στο διαδίκτυο που της έλειπε στην πραγματική ζωή. Έφτασε να αισθάνεται ότι μέσα σε αυτό το ηθικό πλαίσιο, η υιοθέτηση μιας τρανς ταυτότητας ήταν ο μόνος τρόπος για να ξεφύγει από την κατάσταση του καταπιεστή και να κερδίσει την ένταξη. Στα 18 της, πιστεύοντας ότι ήταν ένα τρανς αγόρι, ταξίδεψε με το αυτοκίνητο από το Ohio σε μια κλινική Planned Parenthood στο Σικάγο για τεστοστερόνη με συναίνεση. Μετά από μια συνέντευξη 20 λεπτών με έναν κοινωνικό λειτουργό και χωρίς αιματολογικές εξετάσεις ή απαιτήσεις παρακολούθησης, της χορηγήθηκε 100 χιλιοστόγραμμα τεστοστερόνης την εβδομάδα — η υψηλότερη δόση — αφού είπε στον κλινικό ότι χρειαζόταν περισσότερο λόγω του σωματότυπου της. Παρέμεινε στην τεστοστερόνη για περίπου 17 μήνες. Αντί να πετύχει τη φαντασίωσή της να γίνει μια ψηλή, αρρενωπή φιγούρα, έγινε βαθιά δυσλειτουργική, συναισθηματικά ασταθής και νοσηλεύτηκε δύο φορές σε ψυχιατρικές κλινικές. Το σημείο καμπής ήρθε όταν ο τότε σύντροφός της, επίσης τρανς άνδρας τότε, της έδειξε ένα βίντεο που κατέγραφε τη σωματική και συναισθηματική της παρακμή από την πρώτη της ένεση και μετά. Βλέποντας την αντίθεση μεταξύ του εαυτού της πριν τη μετάβαση και της ολοένα και πιο άρρωστης, δυστυχισμένης εμφάνισής της, την έκανε να συνειδητοποιήσει ότι είχε κάνει ένα σοβαρό λάθος. Σταμάτησε την τεστοστερόνη, προσδιορίστηκε σύντομα ως μη δυαδική για μερικούς μήνες και τελικά αποδέχτηκε ότι είναι γυναίκα. Σήμερα, στα 23 της, η Kerschner λέει ότι η αρχική της δυσφορία προέκυψε όχι από δυσφορία φύλου αλλά από σοβαρά ζητήματα εικόνας σώματος που συγκρούστηκαν με διαδικτυακά κοινωνικά κίνητρα. Επικρίνει την έλλειψη ιατρικού ελέγχου που της επέτρεψε να αποκτήσει μια υψηλή δόση ορμονών με σχεδόν καμία αξιολόγηση και υποστηρίζει ότι τα ευάλωτα νεαρά άτομα χρειάζονται συμπονετική, ρεαλιστική καθοδήγηση από αξιόπιστους ενήλικες και όχι αυτόματη επιβεβαίωση.