First Person: «Είμαι ένας Απομεταβαλλόμενος που Γέννησε ένα Μωρό... Οι Τεράστιες Προκλήσεις Υγείας που Αντιμετώπισα»
Προσπαθώ να μην το κάνω, αλλά σκέφτομαι συχνά το γεγονός ότι αν κρατούσα το μωρό μου ή αν έβαζα φωτιά στο στήθος μου, θα ένιωθα ακριβώς το ίδιο. Τίποτα.
Επισκόπηση
Η Prisha Mosley περιγράφει πώς η ιδεολογία του φύλου που ανακάλυψε στο Tumblr οδήγησε σε ιατροποίηση στα 16 της για μια διατροφική διαταραχή, με αποτέλεσμα τη χορήγηση τεστοστερόνης, μια διπλή μαστεκτομή και χρόνιο πόνο που απορρίφθηκε ως πόνους ανάπτυξης. Αφού παράτησε τις ορμόνες και θεράπευσε την οριακή διαταραχή προσωπικότητας, απομεταβλήθηκε ψυχικά. Παρά το ότι πίστευε ότι ήταν στείρα, έμεινε έγκυος, υποφέροντας από υπερέμεση, μια αναγκαστική καισαρική λόγω ατροφίας και υποανάπτυκτων γοφών, και μεταγεννητικές επιπλοκές συμπεριλαμβανομένου παγιδευμένου γάλακτος στον ιστό των ουλών. Τώρα μηνύει τους γιατρούς της.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Prisha Mosley αφηγείται πως ανακάλυψε την ιδεολογία του φύλου στην ηλικία των 15 στο Tumblr μέσω της κοινότητας της ανορεξίας, ενώ υπόκειτο σε θεραπεία για διατροφική διαταραχή. Κατέληξε να πιστεύει ότι οι ψυχολογικές της αγώνες, συμπεριλαμβανομένης της διατροφικής της διαταραχής, προέκυψαν από το ότι είχε γεννηθεί σε λάθος σώμα. Στα 16 της, η ιατροποίηση ξεκίνησε στο γραφείο της διατροφολόγου της, όπου ένας παιδοενδοκρινολόγος άρχισε να τη βλέπει κρυφά. Αφού έλαβε ένα σκεύασμα για να σταματήσουν οι εμμήνιες ρύσεις της, απέκτησε ένα πρότυπο γράμμα συστάσης κατά τη διάρκεια μιας σύντομης 15-λεπτης συνάντησης με έναν θεραπευτή φύλου — ο οποίος επίσης ανέφερε την πιθανότητα χειρουργείων στο στήθος και τους γεννητικούς όργανα — και ξεκίνησε τεστοστερόνη. Στους γονείς της είπαν ότι το ζήτημα ήταν να έχουν έναν ζωντανό γιο ή μια νεκρή κόρη. Υποβλήθηκε σε διπλή μαστεκτομή. Αρχικά αισθάνθηκε ανακούφιση και ελπίδα, τα οποία αργότερα αναγνώρισε ως αυταπάτη και λανθασμένη ελπίδα που τροφοδοτήθηκε από ακτιβιστές. Ο χρόνιος πόνος από την τεστοστερόνη απορρίφθηκε από τον ενδοκρινολόγο της ως φυσιολογικοί πόνους ανάπτυξης από την ανδρική εφηβεία, αλλά ο πόνος συνεχίστηκε μέχρι που τα παράτησε απότομα. Τελικά βρήκε έναν διαλεκτικοσυμπεριφορικό θεραπευτή που θεράπευσε την υποκείμενη οριακή διαταραχή προσωπικότητάς της, και μέσω αυτής της θεραπείας και της διαύγειας που επέφερε η διακοπή, ψυχικά συμβιβάστηκε με το βιολογικό της φύλο, απομεταβαλλόμενη τον Οκτώβριο δύο χρόνια πριν από τη συνέντευξη. Παρά χρόνια ορμονών του αντίθετου φύλου και χειρουργείο, η Mosley απροσδόκητα έμεινε έγκυος ενώ έπαιρνε αντισυλληπτικά για να θεραπεύσει τις ορμόνες της, μια πιθανότητα που πίστευε ότι ήταν αδύνατη. Σοκαρίστηκε και αρχικά ήταν αυτοκτονική, φοβούμενη ότι το μωρό θα ήταν άρρωστο ή θα είχε υποστεί βλάβη. Η εγκυμοσύνη ήταν εξαντλητική και τραυματική: υπέφερε από υπερέμεση, έμετε συνεχώς μέρα και νύχτα για εννέα μήνες, και χρειάστηκε καισαρική τομή επειδή ο γιος της ήταν μεγάλος και οι γοφοί της ήταν υποανάπτυκτοι λόγω της τεστοστερόνης και της διατροφικής της διαταραχής, σε συνδυασμό με ατροφία της πύελου. Περιγράφει επίσης βαθύ τραυματισμό στο στήθος: τα στήθη της αφαιρέθηκαν χειρουργικά και οι θηλές της επανατοποθετήθηκαν αλλού, αφήνοντάς την σκληρή, επίπεδη, μουδιασμένη, με ουλές και ανίκανη να θηλάσει. Αφού γέννησε, ανακάλυψε ότι υπολειμματικός ιστός του μαστού γέμισε με γάλα που παγιδεύτηκε κάτω από τον ιστό των ουλών, σχηματίζοντας οδυνηρές, σκληρές όπως πέτρες, εξογκώματα που τέντωσαν και έσκισαν τις ουλές της. Τονίζει ότι γιατροί που κάποτε ενέπραξαν με σιγουριά, τώρα παραδέχονται ότι δεν γνωρίζουν πώς να αντιμετωπίσουν αυτές τις επιπλοκές. Η Mosley μηνύει τους γιατρούς που την ιατροποίησαν και πρόσφατα πέτυχε μια νομική νίκη που της επέτρεψε να προχωρήσει η υπόθεσή της.