'Απομετάβαση' Keira Bell: «Οι ψυχολογικές παθήσεις χρειάζονται ψυχολογική θεραπεία»
Οι ψυχολογικές παθήσεις χρειάζονται ψυχολογική θεραπεία. Μου χορηγήθηκαν αναστολείς μέσα σε μήνες από την άφιξή μου στην Tavistock, χωρίς εις βάθος έρευνα. Πρέπει να σταματήσουμε να χορηγούμε πειραματικά φάρμακα σε ανηλίκους και να τους αφήσουμε να μεγαλώσουν φυσικά.
Επισκόπηση
Η Keira Bell περιγράφει πώς η μη συμμόρφωση με το φύλο και η έκθεση στο διαδίκτυο στην τρανσεξουαλικότητα την οδήγησαν στην Κλινική Tavistock στα δεκαέξι, όπου επιβεβαιώθηκε γρήγορα και της χορηγήθηκαν αναστολείς εφηβείας μέσα σε μήνες. Τώρα είκοσι τριών ετών, μετανιώνει για τη θεραπεία, αναφέροντας συμπτώματα εμμηνόπαυσης, απώλεια πυκνότητας οστών και άγνωστες επιπτώσεις στη γονιμότητα, και υποστηρίζει ότι οι ανήλικοι δεν μπορούν να συναινέσουν σε τέτοιες μη αναστρέψιμες πειραματικές παρεμβάσεις. Ελπίζει ότι η νομική της υπόθεση θα τερματίσει την ιατρική μετάβαση για ανηλίκους, θα αυξήσει την ευαισθητοποίηση για τους ανθρώπους που κάνουν απομετάβαση και θα δημιουργήσει καλύτερες υπηρεσίες ψυχικής υγείας, δηλώνοντας ότι οι ψυχολογικές παθήσεις χρειάζονται ψυχολογική θεραπεία.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Keira Bell αφηγείται ότι ήταν δεκατεσσάρων ετών και αντιμετώπιζε προσωπικά προβλήματα και μη συμμόρφωση με το φύλο όταν συνάντησε την τρανσεξουαλικότητα στο διαδίκτυο. Λέει ότι φαινόταν να εξηγεί τους αγώνες της εκείνη την εποχή, οδηγώντας την να αναζητήσει βοήθεια από τον γενικό της ιατρό και στη συνέχεια από τα CAMHS, που την παρέπεμψαν στην Κλινική Tavistock. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε ηλικία δεκαέξι ετών. Σύμφωνα με την Bell, η κλινική δεν πρόσφερε καμία συγκεκριμένη ψυχολογική θεραπεία. Αντίθετα, λέει ότι λειτουργούσαν με ένα μοντέλο επιβεβαίωσης, επιβεβαιώνοντας αμέσως τους ισχυρισμούς της ότι είναι άντρας και την επιθυμία της για μετάβαση χωρίς να διεξάγουν καμία εις βάθος έρευνα στο ιατρικό της ιστορικό. Τοποθετήθηκε γρήγορα στο ιατρικό μονοπάτι, προχωρώντας από το πρώτο ραντεβού της τον Ιανουάριο στην χορήγηση αναστολέων εφηβείας μέχρι τον Οκτώβριο. Η Bell περιγράφει τις επιπτώσεις των αναστολέων ως σοβαρές. Βίωσε αυτό που αποκαλεί συμπτώματα εμμηνόπαυσης, συμπεριλαμβανομένης της αδυναμίας ύπνου, απώλειας της όρεξης και μείωσης της πυκνότητας των οστών. Επίσης πιστεύει ότι πιθανότατα υπήρξαν εγκεφαλικές προσαρμογές που δεν έχουν μελετηθεί, αποκαλώντας την περίοδο μια κακή εποχή. Απορρίπτει τη δημόσια δήλωση της Tavistock ότι η υπηρεσία περνάει χρόνο με νέους και τις οικογένειές τους συζητώντας τη γενική ευημερία πριν εστιάσει στο φύλο. Λέει ότι αυτό δεν συμβαδίζει καθόλου με την εμπειρία της. Η Bell εκφράζει βαθιά ανησυχία για την μακροπρόθεσμη επίδραση της ορμονοθεραπείας που έλαβε. Υποστηρίζει ότι οδηγεί ανηλίκους σε ένα μονοπάτι που αλλάζει τις ζωές τους για πάντα, πριν μπορέσουν να κατανοήσουν τις συνέπειες για την ενήλικη ζωή τους. Δηλώνει ότι εάν αυτό το ιατρικό μονοπάτι σταματήσει, θα επιτρέψει στους ανθρώπους να μεγαλώσουν φυσικά, και ότι τις περισσότερες φορές, οι ενήλικες ξεπερνούν τα συναισθήματα δυσφορίας φύλου τους, κάνοντας την παρέμβαση μια περιττή βλάβη. Σημειώνει επίσης ότι η μελλοντική της γονιμότητα παραμένει αβέβαιη, καθώς δεν έχουν πραγματοποιηθεί εξετάσεις από την θεραπεία της. Ο δικηγόρος της, Paul Conrath, εξηγεί ότι η νομική υπόθεση επικεντρώνεται στη συναίνεση με ενημέρωση. Υποστηρίζει ότι τα νεαρά άτομα κάτω των δεκαοκτώ ετών είναι ανίκανα να δώσουν συναίνεση με ενημέρωση για μια πειραματική ιατρική θεραπεία με μη αναστρέψιμες, ισόβιες συνέπειες. Αμφισβητεί την περιγραφή της υπηρεσίας της Tavistock ως ασφαλής και συνετού, αναφέροντας εξαιρετικά περιορισμένη έρευνα και παραθέτοντας το εύρημα του Καθηγητή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Karl Hinnigan ότι η τρέχουσα βάση αποδεικτικών δεν υποστηρίζει λήψη ενημερωμένων αποφάσεων και ασφαλή πρακτική σε παιδιά. Ο Conrath αναφέρει επίσης έναν δεύτερο πελάτη, τη μητέρα μιας αυτιστικής δεκαεξάχρονης κοπέλας στη λίστα αναμονής για την Υπηρεσία Ανάπτυξης Ταυτότητας Φύλου, που φοβάται ότι η κόρη της θα υποβληθεί σε παρόμοια θεραπεία. Η Bell λέει ότι ελπίζει ότι η υπόθεση θα εμποδίσει την χορήγηση αναστολέων εφηβείας σε ανηλίκους, τους οποίους το NHS παραδέχτηκε πρόσφατα ότι είναι πειραματικοί. Θέλει να αποτρέψει επιβλαβείς σωματικές αλλαγές, να αυξήσει την ευαισθητοποίηση για το ίδιο το σύστημα και να ενθαρρύνει τους ανθρώπους που κάνουν απομετάβαση να μιλήσουν ανοιχτά. Ζητά επίσης περισσότερη έρευνα για τη δυσφορία φύλου και τη δημιουργία πιο ισχυρών υπηρεσιών ψυχικής υγείας, συμπεραίνοντας ότι οι ψυχολογικές παθήσεις χρειάζονται ψυχολογική θεραπεία για να αποτρέψουν τους νέους από το να εξετάσουν ορμονικούς αναστολείς ή ιατρική αλλαγή.