EP47 - Είναι η Κυρία Watson, ευχαριστώ - με τη Sinead Watson
Τους είπα ότι δεν ήμουν τρανς παιδί, αλλά με αποκάλεσαν Κύριο Watson αμέσως. Αν κάποιος με είχε προσεγγίσει το 2012 αντί να με επιβεβαιώσει, ίσως να μην είχα χάσει το στήθος και τη μήτρα μου σε μη αναστρέψιμη χειρουργική επέμβαση.
Επισκόπηση
Η Sinead Watson αφηγείται πώς πέρασε φυλετική μετάβαση ως ενήλικας μετά από μια περίοδο προσωπικής κρίσης, αφού ανακάλυψε τρανς κοινότητες online και έπεισε τον εαυτό της ότι το να είναι άνδρας θα έλυνε τα προβλήματά της. Λέει ότι η κλινική φύλου την επιβεβαίωσε αμέσως χωρίς να εξερευνήσει το εκτεταμένο ψυχιατρικό της ιστορικό ή την δυσφορία σχετική με την εφηβεία, αποδίδοντας αντ' αυτού τα πάντα στη δυσφορία. Τώρα που έχει ανακάλυψη, υποστηρίζει μια ολιστική υγειονομική περίθαλψη που αντιμετωπίζει πρώτα τις συνομορφώσεις, πιστεύει ότι το NHS θα πρέπει ακόμα να καλύπτει γνήσιες περιπτώσεις και προειδοποιεί ότι ο ιδεολογίας-οδηγημένος ακτιβισμός βλάπτει τα ευάλωτα άτομα και διαβρώνει την δημόσια υποστήριξη για τα τρανς άτομα.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Sinead Watson εξηγεί ότι πέρασε φυλετική μετάβαση ως ενήλικας αφού ανακάλυψε υλικό για τρανς άτομα στο διαδίκτυο το 2011 και το 2012. Εκείνη την εποχή έπινε πολύ, είχε δεχτεί επίθεση, είχε αποβληθεί από το σπίτι της μητέρας της και αισθανόταν ότι το να είναι γυναίκα ήταν η ρίζα όλων των προβλημάτων της. Δεν είχε ακούσει ποτέ στο παρελθόν για τον τρανσεξουαλισμό, αλλά αφού βρήκε βίντεο στο YouTube και φόρουμ όπου άτομα περιέγραφαν παρόμοια συναισθήματα, έγινε εμμονική. Πέρασε κοινωνική μετάβαση, δέσμευσε το στήθος της και αυτο-παραπέμφθηκε στην κλινική φύλου της Γλασκώβης σε ηλικία 23 ετών, ξεκινώντας τεστοστερόνη στα 24 και αργότερα πραγματοποιώντας διπλή μαστεκτομή και υστερεκτομή· ήθελε επίσης και φαλλοπλαστική. Τονίζει ότι ποτέ δεν ήταν «τρανς παιδί». Η δυσφορία της εμφανίστηκε κατά την εφηβεία, κάτι που πιστεύει ότι δεν είναι ασυνήθιστο, και αυτό είπε στην κλινική φύλου. Αντί να εξετάσουν γιατί η εφηβεία και η γυναικεία φύση την αγχώναν, το προσωπικό την επιβεβαίωσε αμέσως ως «Κύριο Sean Watson» βάσει ενός μοντέλου αποκλειστικά επιβεβαίωσης. Λέει ότι οι κλινικοί γιατροί γνώριζαν για το εκτεταμένο ψυχιατρικό της ιστορικό—συμπεριλαμβανομένων νευρικών κρασάρων, απόπειρες αυτοκτονίας, νοσηλείες και συλλήψεις—αλλά το αντιμετώπισαν μόνο επιπολαία, αποδίδοντας τα πάντα στη δυσφορία φύλου αντί να διερευνήσουν πιθανές συνομορφώσεις. Η Watson πιστεύει ότι υπήρξε μια σύντομη περίοδος γύρω στο 2011 ή 2012 κατά την οποία θα μπορούσε να είχε προσεγγιστεί με κατάλληλη ψυχική υποστήριξη, αλλά μόλις βυθίστηκε βαθιά στη νοοτροπία της μετάβασης δεν θα άκουγε τη λογική. Μετά την ανακάλυψη, βρήκε ότι οι φοβίες της για το ότι ήταν μη αγαπητή ήταν αβάσιμες· ο σύντροφός της την δέχτηκε αφού ανακάλυψε χωρίς να απαιτήσει να αλλάξει κάτι. Υποστηρίζει ότι οι υπηρεσίες φύλου πρέπει να γίνουν ολιστικές, να αντιμετωπίζουν την κατάθλιψη, τις διαταραχές διατροφής, το τραύμα και τον αυτισμό πριν από την ιατρική μετάβαση. Υποστηρίζει την κάλυψη από το NHS για γνήσιες, επίμονες περιπτώσεις μετά από ενδελεχή αξιολόγηση, αλλά αντιτίθεται στην απο-ιατροποίηση και στη διαδρομή της αποκλειστικά επιβεβαίωσης. Διακρίνει μεταξύ του τρανσεξουαλισμού και του μοντέρνου τρανς κινήματος, επικρίνοντας τους ακτιβιστές ότι εκμεταλλεύονται μια ιατρική κατάσταση και βλάπτουν τόσο ευάλωτους νέους όσο και συνηθισμένα τρανς άτομα που θέλουν να ζήσουν ήσυχα.