Ήμουν Ένα Trans Παιδί, Ξεκίνησα Ιατρική Μετάβαση Στα 14 Μου Χρόνια...Μετά Απο-μετάβαση
Ήμουν ένα παιδί. Δεν μπορούσα να συναινέσω στο να αλλοιωθώ μόνιμα χημικά, και δεν ήταν γεμάτο αγάπη να μου αφαιρέσουν τα στήθη. Μου είπαν ψέματα και μου είπαν ότι ήμουν μυστικά ένα αγόρι μέσα.
Επισκόπηση
Η Claire Abernathy περιγράφει τον αυτοπροσδιορισμό της ως τρανς στα δώδεκα και την έναρξη τεστοστερόνης στα δεκατέσσερα, ακολουθούμενη από μαστεκτομή έξι μήνες αργότερα. Υποστηρίζει ότι τα παιδιά δεν μπορούν να συναινέσουν σε μόνιμη χημική και χειρουργική αλλοίωση και ότι τέτοιες διαδικασίες πρέπει να είναι αποκλειστικά για ενήλικες στην ηλικία των δεκαοκτώ ετών. Λέει ότι της είπαν ψέματα ότι ήταν αγόρι μέσα της, αποκαλεί την ιατρική μετάβαση στην παιδική ηλικία ψευδοεπιστήμη και παιδική κακοποίηση, και επιμένει ότι οι γιατροί πρέπει να αρνούνται αυτά τα αιτήματα ανεξάρτητα από τη συγκατάθεση του παιδιού.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Claire Abernathy αφηγείται ότι αυτοπροσδιορίστηκε ως τρανς σε ηλικία δώδεκα ετών και ξεκίνησε τεστοστερόνη κατά τη διάρκεια της ογδόης τάξης της, σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών. Όταν μια γυναίκα ρωτά αν ζήτησε η ίδια τη θεραπεία, η Claire επιβεβαιώνει ότι το έκανε, αλλά αμέσως προσθέτει ότι το αίτημα ενός παιδιού από μόνο του δεν καθιστά μια ιατρική παρέμβαση ηθική. Συγκρίνει την κατάσταση με έναν μη διαβητικό ασθενή που ζητά από έναν γιατρό ινσουλίνη, υποστηρίζοντας ότι ο γιατρός θα πρέπει να αρνηθεί γιατί η εκπλήρωση κάθε αιτήματος δεν είναι κατάλληλη καθολικά. Έξι μήνες μετά την έναρξη της τεστοστερόνης, σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, υπέστη διπλή μαστεκτομή. Η Claire τονίζει ότι ήταν ένα παιδί που δεν μπορούσε να συναινέσει στο να αλλοιωθεί μόνιμα χημικά ή στο να αφαιρεθούν χειρουργικά τα στήθη της. Η Claire δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν πιστεύει ότι η ιατρική μετάβαση θα πρέπει να είναι διαθέσιμη σε παιδιά. Όταν ρωτήθηκε αν κανείς δεν θα πρέπει να υποβάλλεται σε αυτές τις διαδικασίες, απαντά, «Όχι ως παιδιά». Διασαφηνίζει ότι αν η ιατρική μετάβαση αντιμετωπίζεται ως μια αισθητική παρέμβαση που ένας ενήλικας επιλέγει για το δικό του σώμα, τότε η κατάλληλη ηλικία θα πρέπει να είναι δεκαοκτώ ετών, συνεπή με άλλες αισθητικές επεμβάσεις. Ισχυρίζεται ότι τα παιδιά και οι μαθητές γυμνασίου δεν ξέρουν ποιοι είναι, και αμφισβητεί την έννοια του «τρανς παιδιού» ρωτώντας τι ακριβώς υποτίθεται ότι σημαίνει ένας τέτοιος όρος. Επισημαίνει ότι πολλοί άνθρωποι, ιδιαίτερα έφηβοι, δεν αισθάνονται σωστοί στο σώμα τους κατά την εφηβεία, και αμφισβητεί γιατί η κοινωνία θα αφαίρεσε τα στήθη ενός παιδιού απλά επειδή αυτό το παιδί αισθάνεται άβολα ή ισχυρίζεται ότι είναι σε λάθος σώμα. Η Claire λέει ότι της είπαν ψέματα ως παιδί και της είπαν ότι ήταν μυστικά ένα αγόρι μέσα της. Εκφράζει θυμό που μικρά κορίτσια αφαιρούν τα στήθη τους και ότι τα παιδιά κατηχούνται να πιστεύουν ότι η αφαίρεση κομματιών του σώματός τους θα λύσει την αγωνία τους. Λέει στη γυναίκα ότι δεν ήταν γεμάτο αγάπη να της αφαιρέσουν τα στήθη και ότι η διευκόλυνση τέτοιων χειρουργείων σε ανηλίκους είναι ιατρικά ανήθικη. Περιγράφει επίσης την πρακτική ως ψευδοεπιστήμη και παιδική κακοποίηση, επιμένοντας ότι οι γιατροί δεν πρέπει να παρέχουν αυτές τις θεραπείες σε παιδιά ακόμα και όταν τα παιδιά τις ζητούν. Σε όλη τη συζήτηση, διατηρεί ότι η θέση της αφορά την προστασία ανηλίκων, και όχι τον περιορισμό των επιλογών ενηλίκων που μπορεί να επιλέξουν αισθητικές επεμβάσεις μόλις είναι αρκετά μεγάλοι για να δώσουν τεκμηριωμένη συγκατάθεση.