Απομετάβαση: Γιατί Μετέβαλα Και Κάλα; (FTM Τρανς)
Νόμιζα ότι είχα γεννηθεί τρανς, αλλά στην πραγματικότητα ήμουν λεσβία με διαταραχή διατροφής που πίστευε ότι το να γίνω άνδρας θα σταματούσε την παρενόχληση και θα με έκανε λεπτή.
Επισκόπηση
Η Nelemil αφηγείται ότι μεγάλωσε ως θηλυκό κορίτσι που, μέσα σε κατάθλιψη, μια σοβαρή διαταραχή διατροφής και ιδεασμό αυτοκτονίας, έκανε coming out ως τρανς άνδρας και ξεκίνησε τεστοστερόνη το 2017, κάνοντας αργότερα και μαστεκτομή. Τελικά αναγνώρισε ότι η μετάβασή της οφειλόταν όχι σε μια εγγενή τρανς ταυτότητα αλλά σε μια επιθυμία να ξεφύγει από τη σεξουαλική αντικειμενοποίηση και τις μισογυνιστικές προσδοκίες, μαζί με μια διαταραχή διατροφής που έκανε τα σωματοποιητικά αποτελέσματα της τεστοστερόνης ελκυστικά. Τώρα, εκτός τεστοστερόνης και σε διαδικασία απομετάβασης με θεραπευτική στήριξη, λέει ότι παραμένει ευχαριστημένη για την τοπ της χειρουργική επέμβαση, αναγνωρίζει τις προκλήσεις που έρχονται και θέλει να δείξει ότι η μετάβαση δεν είναι η λύση για όλους όσους βιώνουν δυσφορία φύλου.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Nelemil εξηγεί ότι μεγάλωσε ως ένα τυπικά θηλυκό κορίτσι, αλλά αργότερα δυσκολευόταν να ταυτιστεί ως γυναίκα. Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου σοβαρής κατάθλιψης και μιας εξουθενωτικής διαταραχής διατροφής, συνειδητοποίησε ότι ήταν λεσβία στα δεκαεννέα της, αν και σημειώνει ότι αυτό ήταν δύσκολο λόγω εσωτερικευμένων συναισθημάτων ότι η ζωή θα ήταν ευκολότερη αν ήταν ετεροφυλόφιλη. Η ψυχική της υγεία επιδεινώθηκε· δεν μπορούσε να βγει από το διαμέρισμά της ή να πάει στο πανεπιστήμιο, βίωνε καθημερινές κρίσεις και αισθανόταν έντονη ιδεασμό αυτοκτονίας. Πιστεύοντας ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει να ζει όπως ήταν, είδε τη μετάβαση ως τη μόνη της επιλογή. Έκανε coming out ως τρανς άνδρας και, τον Απρίλιο του 2017, ξεκίνησε τεστοστερόνη, υποβλήθηκε αργότερα σε μαστεκτομή μέσα σε ένα χρόνο. Ενώ εξωτερικά φαινόταν ως ένας ευτυχισμένος τρανς άντρας, λέει ότι πάντα ήξερε ότι οι ορμόνες και η χειρουργική επέμβαση δεν θα λύνανε τα βασικά της προβλήματα. Τελικά εξέτασε τα κίνητρά της και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν ριζωμένα σε ανθυγιεινά σχήματα σκέψης που σχετίζονταν με τη διαταραχή διατροφής της. Περιγράφει μια σύγκρουση μεταξύ μιας λογικής φωνής που ήξερε ότι το σώμα της ήταν υγιές και μιας δυνατότερης, ανθυγιεινής φωνής που απαιτούσε λεπτότητα και τελειότητα. Είχε χάσει σημαντικό βάρος πριν από τη μετάβαση και έλαβε επαίνους για αυτό, ενισχύοντας την ιδέα ότι το να είσαι πιο λεπτή σήμαινε ότι άξιζες περισσότερη αγάπη. Συνειδητοποίησε ότι τα αποτελέσματα της τεστοστερόνης—καίγοντας περισσότερες θερμίδες, μειώνοντας τους γοφούς και εξαλείφοντας τα στήθη μέσω χειρουργικής επέμβασης—δεν ήταν απλά θετικές παρενέργειες αλλά κεντρικοί παράγοντες της απόφασής της. Μέσα από την εξερεύνηση του φεμινισμού, αναγνώρισε επίσης ότι είχε εσωτερικεύσει μισογυνιστικές προσδοκίες για τη γυναικεία φύση και ότι της έλειπαν γυναικεία πρότυπα στα μέσα, βλέποντας τις γυναίκες μόνο ως δευτερεύοντες χαρακτήρες. Θυμάται την πρώιμη εφηβεία στην ηλικία των εννέα ετών, όταν τα στήθη της που αναπτύσσονταν οδήγησαν τη μητέρα της να επιμείνει ότι πρέπει να καλύπτεται, και πως αργότερα κατάλαβε ότι αυτό ήταν μέρος της υπερ-σεξουαλοποίησης των γυναικείων σωμάτων από την κοινωνία. Ως νεαρή γυναίκα με μεγάλα στήθη και γυναικεία χαρακτηριστικά, υπέμεινε συνεχής σεξουαλική παρενόχληση και αντικειμενοποίηση από άνδρες, συμπεριλαμβανομένων και γιατρών που κοιτούσαν το στήθος της. Αισθανόμενη ότι η αξία της εξαρτιόταν από την ανδρική έλξη, και χωρίς να έχει ποτέ φίλο, αισθανόταν άχρηστη. Υποσυνείδητα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το να γίνει άνδρας θα την έκανε cool, αστείος, ασφαλής από παρενόχληση και αποδεκτή ανεξάρτητα από την εμφάνισή της. Παρόλο που είναι επίσημα εκτός τεστοστερόνης και ξέρει ότι η απομετάβαση είναι ψυχολογικά η σωστή επιλογή, παραμένει φοβισμένη. Βρήκε έναν θεραπευτή για να την βοηθήσει να δουλέψει πάνω στη διαταραχή διατροφής της και προετοιμάζεται για σωματικές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης βάρους, πιο μαλακών χαρακτηριστικών, ευρύτερων γοφών και μιας φωνής που αλλάζει. Αναγνωρίζει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει ξανά παρενόχληση στο δρόμο, αλλά πιστεύει ότι πρέπει να μάθει να αντιμετωπίζει αυτές τις προκλήσεις θετικά. Σημειώνει ότι είναι ακόμα ευχαριστημένη για τη μαστεκτομή της, περιγράφοντας τα συναισθήματά της για το σώμα της ως περίπλοκα. Τονίζει ότι η ιστορία της δεν είναι η τυπική τρανς αφήγηση και ότι η μετάβαση δεν είναι η λύση για όλους όσους βιώνουν δυσφορία φύλου.