Sabeth Blank | Απομετάβαση: Το ταξίδι της από γυναίκα σε άνδρα και πίσω | Hyslop Uncut
Πέρασα χρόνια υποδυόμενη έναν άνδρα. Η τεστοστερόνη μού μούδιασε τα συναισθήματα, η εγχείρηση μού άφησε πόνο και η ομάδα έλεγε ψέματα για τις επιπλοκές. Το να σταματήσω τις ορμόνες και να παραδεχτώ ότι είμαι γυναίκα τελικά μού έφερε ανακούφιση — αλλά οι ουλές είναι μόνιμες.
Επισκόπηση
Η Sabeth Blank περιγράφει πώς μεγάλωσε στη Βαυαρία ως ένα κορίτσι που δεν συμμορφωνόταν με τα φυλετικά στερεότυπα και αισθανόταν απομονωμένη στην αγάπη και τις σπουδές της, μετά μετακόμισε στο Βερολίνο όπου εντάχθηκε σε μια ομάδα αυτοβοήθειας για τρανς άτομα, άρχισε τεστοστερόνη και έκανε μαστεκτομή που της άφησε επιπλοκές και αμφιβολίες. Αφού μείωσε σταδιακά τις ορμόνες και απομετάβασε κοινωνικά κατά τη διάρκεια των πανεπιστημιακών της σπουδών, ζει τώρα ξανά ως γυναίκα, συμβουλεύοντας τους νέους να διακρίνουν την εξωτερική πίεση από την εσωτερική αλήθεια και να βρουν πρότυπα πέρα από την ιατρική μετάβαση.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Sabeth Blank μεγάλωσε ως μοναχοπαίδι στο Έρλανγκεν της Βαυαρίας, σε ένα ακαδημαϊκό νοικοκυριό. Ακόμα και στο νηπιαγωγείο, άλλα παιδιά τη ρωτούσαν αν είναι αγόρι ή κορίτσι, και συχνά έπαιζε με αγόρια και απέφευγε τα τυπικά παιχνίδια κοριτσιών. Κατά την εφηβεία της, ερωτεύτηκε ένα κορίτσι, αλλά βρήκε το περιβάλλον στο γυμνάσιό της άκαμπτα διαχωρισμένο κατά φύλο και αφιλόξενο, αφήνοντάς την απομονωμένη. Στα δεκαέξι της, μπήκε σε ένα αγροτικό οικοτροφείο όπου φορούσε ανδρικά ρούχα και αισθανόταν πιο αποδεκτή, αν και ακόμα κρύβονταν το σώμα της. Έφυγε πριν ολοκληρώσει τις σπουδές της και μετακόμισε στο Βερολίνο στα δεκαοκτώ της, όπου ξεκίνησε μια μαθητεία ως ηλεκτρολόγος και γνώρισε την πανκ σκηνή και την κίνηση των καταληψιών. Στο Βερολίνο, γνώρισε έναν τρανς άνδρα του οποίου η ιστορία απόρριψης από την οικογένεια και το να φορά ανδρικά ρούχα της βρήκαν ισχυρή απήχηση. Παρακολούθησε μια ομάδα αυτοβοήθειας ΛΟΑΤΚΙ+ όπου γνώρισε μπουτς γυναίκες σε τεχνικά επαγγέλματα που έπαιρναν τεστοστερόνη και έκαναν εγχειρήσεις. Βλέποντάς τες ως τα μοναδικά βιώσιμα πρότυπα για μια αρσενική γυναίκα, και αισθανόμενη ότι δεν είχε μέλλον στη συντηρητική Βαυαρία, άρχισε ενέσεις τεστοστερόνης. Η φωνή της έγινε βαθύτερη και τα συναισθήματά της βλαφθήκαν, κάτι που αρχικά ένιωσε σαν ανακούφιση από τις κρίσεις πανικού. Οι γονείς της, που είχαν αποξενωθεί κατά τη διάρκεια της εφηβείας της, δεν ενέκριναν όταν τους το είπε. Υπέβαλε αίτηση για νόμιμη αλλαγή ονόματος και φύλου μέσω των γερμανικών δικαστηρίων και τελικά προχώρησε σε μαστεκτομή. Επειδή δεν είχε αρκετές ώρες θεραπείας για κάλυψη από τα ασφαλιστικά ταμεία, πλήρωσε ιδιωτικά. Γνώρισε τον χειρουργό της λίγο πριν από την εγχείρηση και επέλεξε μια μέθοδο διπλής τομής μετά από ελάχιστη συμβουλευτική. Όταν ξύπνησε, αισθάνθηκε πόνο και όχι ευφορία και υπέστη αιμάτωμα που απαιτούσε δεύτερη επέμβαση. Οι επιπλοκές, σε συνδυασμό με την απροθυμία της ομάδας αυτοβοήθειας να συζητήσει ειλικρινά τα αρνητικά αποτελέσματα, πυροδότησαν βαθιές αμφιβολίες. Αποφάσισε να μην προχωρήσει σε περαιτέρω επεμβάσεις. Ενώ ολοκλήρωνε το δίπλωμα επαγγελματικής της κατάρτισης και ξεκινούσε το πανεπιστήμιο, μείωσε σταδιακά την τεστοστερόνη και σταδιακά απομετάβασε κοινωνικά, αν και τη βρήκε δύσκολο να διευκρινίσει τη θέση της σε νέες γνωριμίες. Τώρα που κάνει μεταπτυχιακές σπουδές, δηλώνει κατευθείαν ότι είναι γυναίκα και αισθάνεται ότι βρίσκεται σε έναν καλύτερο δρόμο, αν και ακόμα ψάχνει για κοινότητα. Διατηρεί μια μόνιμα βαθύτερη φωνή και ουλές από τη μαστεκτομή. Συμβουλεύει τους νέους που αμφιβάλλουν για το φύλο τους να εξετάσουν αν η δυσφορία τους οφείλεται σε εξωτερική αντίληψη ή εσωτερική πραγματικότητα, να αναζητήσουν μπουτς λεσβίες ως πρότυπα και να εμπιστευτούν τα ένστικτά τους αν μια κοινότητα φαίνεται επιβλαβής. Αναφέρει το μυθιστόρημα του Leslie Feinberg το 1993 ως μια καθοριστική επικύρωση της εμπειρίας της.