Wenn die Geschlechtsangleichung nicht glücklich macht I 37 Grad
Έκανα την εγχείρηση τον μοναδικό μου στόχο, αλλά η κατάθλιψή μου μόνο εντείνεται. Μόλις ήμουν αρκετά σταθερή για να ρωτήσω γιατί ήθελα να είμαι άνδρας, η απάντηση ήρθε ξαφνικά — και απλά. Γεννήθηκα γυναίκα, και τώρα ζω ξανά ως γυναίκα.
Επισκόπηση
Η Nele αφηγείται πώς η παιδική δυσφορία με την εφηβεία και η εφηβική πίεση να εκτελεί θηλυκότητα την οδήγησαν να αποκαλυφθεί ως τρανς στα είκοσι και να αναζητήσει τεστοστερόνη και μαστεκτομή. Ενώ αρχικά ανακουφίστηκε από τις σωματικές αλλαγές, η κατάθλιψή της παρέμεινε και εντατικοποιήθηκε, και η αμφισβήτηση που πυροδοτήθηκε από τον τότε σύντροφό της τελικά την οδήγησε να συνειδητοποιήσει ότι η επιθυμία της να ζήσει ως άνδρας είχε ρίζες που μπορούσε να κατανοήσει μόνο όταν ήταν ψυχολογικά σταθερή. Τώρα ζει ξανά ως γυναίκα.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Nele γεννήθηκε γυναίκα και τώρα ζει ξανά ως γυναίκα μετά από μια περίοδο που ζούσε ως άνδρας. Θυμάται για πρώτη φορά ότι ήθελε να είναι αγόρι στο δημοτικό σχολείο ενώ παρακολουθούσε συμμαθητές να παίζουν. Αυτή η σκέψη παρέμεινε κατά τη διάρκεια της νεότητάς της. Όταν ξεκίνησε η εφηβεία γύρω στα οκτώ ή εννιά χρόνια και αναπτύχθηκαν τα στήθη της, αισθάνθηκε βαθιά ανασφάλεια, βρίσκοντας τις αλλαγές δυσάρεστες και δεν καταλάβαινε γιατί δεν μπορούσε πλέον να είναι χωρίς μπλούζα. Ως έφηβος, προσπάθησε να αποδεχτεί έναν γυναικείο ρόλο και παρουσιάζονταν πολύ θηλυκά γιατί αισθανόταν ότι αυτό ήταν το αναμενόμενο. Στα δεκαεννιά της, αφού μετακόμισε μακριά από τους γονείς της στο Ντίσελντορφ, ανέπτυξε κατάθλιψη και άρχισε να εξερευνά την ταυτότητά της πιο βαθιά. Τότε ήταν που έμαθε για πρώτη φορά για την τρανς ταυτότητα και συνειδητοποίησε ότι την προσέλκυαν οι γυναίκες, κάτι που βίωσε ως απελευθέρωση από την πίεση να αρέσει στους άνδρες. Ξύρισε τα μαλλιά της και άρχισε να δένει τα στήθη της, ωστόσο παρέμεινε βαθιά δυστυχισμένη και ανέπτυξε μια διατροφική διαταραχή σε μια προσπάθεια να λιμοκτονήσει τη θηλυκότητά της. Ταυτιζόμενη όλο και περισσότερο με τις εμπειρίες των τρανς ανδρών, αποκάλυψε ότι είναι τρανς γύρω στα είκοσι χρόνια. Περιγράφει αυτή την απόφαση ως σταθερή, εξηγώντας ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει να ζει ως γυναίκα και βίωνε σκέψεις αυτοκτονίας και σοβαρές διακυμάνσεις διάθεσης. Η συνειδητοποίηση φαίνεται να έκανε τα πάντα να βγάζουν τελικά νόημα. Μπήκε σε θεραπεία με έναν ειδικό σε τρανς ασθενείς. Αν και στην αρχή δεν ήταν απόλυτα σίγουρη, ο θεραπευτής απευθύνθηκε αμέσως σε αυτήν με αρσενικές αντωνυμίες και ως νεαρό άνδρα, κάτι που βρήκε επιβεβαιωτικό. Ο θεραπευτής την ενθάρρυνε να συνεχίσει εκεί παρά να αναζητήσει άλλες επιλογές και υπέδειξε ότι η ορμονική θεραπεία θα μπορούσε να ληφθεί γρηγορότερα από ό,τι πρότειναν οι επίσημες οδηγίες. Εντός περίπου τριών μηνών, η Nele άρχισε να παίρνει τεστοστερόνη, με τον θεραπευτή να υποστηρίζει ότι η περίπτωσή της ήταν επείγουσα και ξεκάθαρη, οδηγώντας σε γρήγορη έγκριση από την ασφάλεια. Σωματικά, πρόσεξε αλλαγές που αρχικά υποδέχτηκε: οι γοφοί της στενέψαν, η φωνή της έγινε πιο βαθιά, το πρόσωπό της έγινε πιο γωνιώδες και απέκτησε μυϊκή μάζα. Οι άγνωστοι την αντιλαμβάνονταν όλο και περισσότερο ως άνδρα. Ωστόσο, η κατάθλιψή της χειροτέρεψε και οι σκέψεις αυτοκτονίας συνεχίστηκαν. Εκ των υστέρων, βλέπει τη μετάβαση ως το μόνο θετικό στοιχείο στη ζωή της εκείνη την εποχή, ενώ παραμέλησε όλες τις άλλες πτυχές. Κρέμασε όλες τις ελπίδες της στην εγχείρηση ως τον τελικό στόχο. Αφού υπέστη μαστεκτομή, αρχικά αισθάνθηκε ότι είχε φτάσει και ήταν ευτυχισμένη, ελεύθερη από τη δυσφορία φύλου για το σώμα της. Η μητέρα της θυμάται τη Nele να ανακοινώνει τη μετάβασή της με δάκρυα, και αργότερα, μετά την εγχείρηση, να της δείχνει το στήθος της με περηφάνια ενώ η ίδια κατέρρευσε στο εσωτερικό της βλέποντας τις ουλές. Αργότερα, ο τότε σύντροφος της Nele ανέπτυξε προβλήματα υγείας από την τεστοστερόνη και άρχισε να αμφισβητεί την έννοια της ταυτότητας φύλου. Η Nele αρχικά υπερασπίστηκε την ιδέα ότι γεννήθηκε τρανς, αλλά οι συζητήσεις τους τελικά την οδήγησαν να αναρωτηθεί γιατί πραγματικά ήθελε να είναι άνδρας. Συνειδητοποίησε ότι νωρίτερα στη ζωή της ήταν πολύ ψυχολογικά ασταθής για να επεξεργαστεί αυτό το ερώτημα, αλλά μόλις έγινε πιο σταθερή, η απάντηση της ήρθε εύκολα.