Συνέντευξη με την Ame, μαρτυρία μιας διαδικασίας "απομετάβασης"
Νόμιζα ότι αν γινόμουν άνδρας, η κακοποίηση θα σταματούσε. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μου είπαν ότι η μετάβαση ήταν ο μόνος τρόπος για να επιβιώσω. Η απομετάβαση ήταν αποτοξίνωση—μου έδωσε πίσω τη ζωή μου.
Επισκόπηση
Η Αμέλια Γκέρρο αφηγείται πώς η σεξουαλική κακοποίηση στην παιδική ηλικία, ο εκφοβισμός και η σεξουαλοποίηση του γυναικείου σώματος την οδήγησαν να κάνει κοινωνική μετάβαση στην ηλικία των 12 ετών αφού οι διαδικτυακές κοινότητες την έπεισαν ότι ήταν αγόρι σε σώμα κοριτσιού. Βλέποντας την αρρενωπότητα ως καταφύγιο από το κακό, πέρασε χρόνια κρύβοντας το σώμα της πριν εγκαταλείψει την ιατρική μετάβαση ως λύση. Με ψυχολογική στήριξη και κριτική ανάλυση του φύλου, έκανε απομετάβαση στα 18 της, περιγράφοντας την ως αποτοξίνωση από εμμονή, και τώρα προειδοποιεί ενάντια στην ιδεολογία του φύλου και τον προτεινόμενο ισπανικό νόμο για τα τρανς.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Αμέλια Γκέρρο, γνωστή ως Ame, είναι μια 20χρονη γυναίκα από την Ανδαλουσία και φοιτήτρια Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης. Εξηγεί ότι αυτοπροσδιοριζόταν ως τρανς και πέρασε κοινωνική μετάβαση μεταξύ των ηλικιών των 12 και 18 ετών, όταν άρχισε την απομετάβαση. Η Ame ανιχνεύει την προέλευση της δυσφορίας της στην πρώιμη εφηβεία, μια περίοδο σημαδεμένη από σεξουαλική κακοποίηση στην παιδική ηλικία και αμείλικτο σχολικό εκφοβισμό που συνεχίστηκε στο δημοτικό, το γυμνάσιο και το λύκειο. Αισθανόταν βαθιά μόνη και ανίκανη να ταιριάξει στους αναμενόμενους γυναικείους ρόλους. Τα ενδιαφέροντά της—ποδόσφαιρο, τένις, βιντεοπαιχνίδια και μάνγκα—θεωρούνταν ανδρικά και αισθανόταν αποξενωμένη από τα άλλα κορίτσια. Καθώς ξεκίνησε η εφηβεία και το σώμα της αναπτυσσόταν, έγινε έντονα ενήμερη για την έντονη σεξουαλοποίηση του γυναικείου σώματος, ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Για να αισθανθεί ασφαλής από περαιτέρω σεξουαλική επιθετικότητα, άρχισε να φοράει φαρδιά ρούχα και ανδρικά μαγιό, κρύβοντας το σώμα της όχι για άνεση αλλά από τρόμο. Γύρω στην ηλικία των 12 ή 13 ετών, συνάντησε την ιδεολογία του φύλου σε πλατφόρμες όπως το Tumblr, το Tuenti, το Pinterest, το Twitter, το Instagram και το Facebook. Οι διαδικτυακές αφηγήσεις την έπεισαν ότι ήταν ένα αγόρι παγιδευμένο σε σώμα κοριτσιού και ότι η μετάβαση ήταν ο μόνος τρόπος για να είναι ευτυχισμένη. Κατάλαβε να βλέπει το να γίνει άνδρας ως ένα καταφύγιο που θα την προστάτευε από περαιτέρω σεξουαλική κακοποίηση και εκφοβισμό, πιστεύοντας ότι αν ήταν άνδρας, δεν θα ήταν πλέον στόχος. Παρόλο που ήταν πεπεισμένη ότι χρειαζόταν να κάνει μετάβαση, η Ame λέει ότι δεν επιδίωξε ποτέ ιατρική τροποποίηση του σώματος και όλο και περισσότερο την απέρριπτε ως λύση. Σημειώνει ότι όσο πιο κοντά πλησίαζε στη μετάβαση, τόσο περισσότερο υπέφερε, γνωρίζοντας ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να αλλάξει τα χρωμοσώματα ή το βιολογικό της φύλο. Γύρω στην ηλικία των 15 ή 16 ετών, άρχισε να βλέπει έναν ψυχολόγο ο οποίος, αν και δεν ειδικευόταν σε τραύμα φύλου ή σεξουαλικό τραύμα, τη βοήθησε να χτίσει αυτονομία και αυτοεκτίμηση. Αυτή η στήριξη της επέτρεψε να μειώσει την εμμονική πνευματική λαβή που είχε η ιδεολογία του φύλου πάνω της. Η Ame περιγράφει την απομετάβασή της στα 18 της ως μια «αποτοξίνωση» από μια επιβλαβής εμμονή. Αργότερα συνάντησε μαρξιστικές και ταξικές κριτικές του φύλου μέσω οργανώσεων όπως το Frente Obrero, οι οποίες τη βοήθησαν να κατανοήσει το δικό της βάσανο ως διαμορφωμένο από κοινωνικές και οικονομικές δομές και όχι από ατομική ταυτότητα. Αποδίδει σε υγιείς εκτός σύνδεσης σχέσεις που τη βοήθησαν να χαλαρώσει και να προχωρήσει πέρα από τη συνεχή σκέψη για το φύλο. Σχετικά με την ισπανική νομοθεσία, η Ame υποστηρίζει ότι τα τρανς άτομα αξίζουν αξιόλογες οικονομικές και εργασιακές συνθήκες, αλλά επικρίνει τον προτεινόμενο νόμο για τα τρανς από μια queer προοπτική, προειδοποιώντας ότι διαγράφει τις γυναίκες και τους σεξουαλικούς προσανατολισμούς, θέτει σε κίνδυνο άτομα με δυσφορία που δεν επιθυμούν να κάνουν μετάβαση και απειλεί τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας που αντιτίθενται στην επιβεβαιωτική θεραπεία με βαριά πρόστιμα. Αναλογίζεται το ιδεολογικό της δρόμο από τον κορυφαίο φεμινισμό στον queer φεμινισμό κατά τη διάρκεια της τρανς ταυτοποίησής της, στη συνέχεια στον ριζοσπαστικό φεμινισμό και τελικά σε μια κομμουνιστική ανάλυση μέσω της μαχητικότητάς της στο Frente Obrero.