Η ιστορία της απομετάβασής μου
Ήμουν 18, μία κλήση Zoom και λίγες στερεοτυπικές ερωτήσεις μακριά από μια ζωή με τεστοστερόνη. Δύο χρόνια αργότερα, τα μανιτάρια μού έδειξαν ότι το σώμα μου ήταν ήδη τέλειο. Η μετάβαση δεν είναι πάντα η θεραπεία· μερικές φορές είναι η βλάβη.
Επισκόπηση
Ένα κορίτσι αγοροκόριτσο, που η μητέρα του το έσπρωχνε προς τη θηλυκότητα, ανακάλυψε στα 14 τις τρανς αφηγήσεις στο Tumblr, οδηγήθηκε γρήγορα σε τεστοστερόνη μετά από μία τηλεϊατρική κλήση στα 18 και πέρασε δύο χρόνια περνώντας μόνο ως «αγοράκι». Ένα ταξίδι με ψιλοκυβίνη αποκάλυψε ότι η δυσφορία της ήταν αισθητική, οδηγώντας την σε απομετάβαση στα 21 και στην προειδοποίηση των άλλων απέναντι σε μη αναστρέψιμα ιατρικά βήματα.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η RattleThatAnimation ξεκινά την ιστορία της διηγούμενη μια παιδική ηλικία στην οποία ήταν «ένα σπασίκλα αγοροκόριτσο» ενώ η αδελφή της ήταν «αρκετά κοριτσίστικη». Η επιμονή της μητέρας της στη θηλυκότητα — αναγκάζοντας μακριά μαλλιά, επώδυνες γαλλικές πλεξούδες, κολλώδες σπρέι μαλλιών και απαγορεύοντας τα αγορίστικα ρούχα — πυροδότησε πρώιμη ζήλια για τα αγόρια και επιθυμία να μοιάζει με αυτά. Ένα αποτυχημένο κούρεμα στο σπίτι που έπρεπε να διασωθεί σε pixie cut έγινε μια σπάνια στιγμή ευφορίας φύλου, ωστόσο η αποδοκιμασία της μητέρας της την εμπόδισε να επαναλάβει το στυλ για χρόνια. Μέχρι την πέμπτη δημοτικού φορούσε κρυφά τα ρούχα του αδελφού της και ονειρευόταν να κάνει cosplay αρσενικούς χαρακτήρες anime, και στην έκτη δημοτικού αναγνώρισε την έλξη της προς τις γυναίκες, χαρακτηρίζοντας πρώτα τον εαυτό της αμφιφυλόφιλη, μετά butch λεσβία και — αφού πήρε τεστοστερόνη — επανερχόμενη στο αμφιφυλόφιλη. Ανακάλυψε την τρανς κοινότητα το 2016 μέσω των fandoms του Tumblr, όπου απορρόφησε το μήνυμα ότι τα αρρενωπά ρούχα, η απέχθεια για την εγκυμοσύνη, το μίσος για το σώμα και η έλξη προς τις γυναίκες ήταν «σημάδια» ότι ήταν τρανς. Επηρεασμένη από χρονοδιαγράμματα μετάβασης και ρητορική «γεννήθηκα στο λάθος σώμα», ταυτίστηκε ως τρανς στα 14 και στόχευε να γίνει stealth, πιστεύοντας ότι η ιατρική μετάβαση ήταν η μόνη θεραπεία για τη δυσφορία. Η οικογενειακή αντίσταση το 2018 την ώθησε για λίγο να υποχωρήσει· σε μια προσπάθεια να κατευνάσει τη μητέρα της δοκίμασε ξανά τη θηλυκότητα — μεγαλώνοντας τα μαλλιά της, φορώντας μακιγιάζ, ντυμένη με γυναικεία ρούχα — αλλά η προσπάθεια μόνο ενέτεινε τη δυσφορία της. Πεπεισμένη ότι η δυσφορία ήταν μόνιμη και θεραπεύσιμη μόνο με ορμόνες και χειρουργεία, επανέλαβε τα σχέδια μετάβασης. Στα 18, η RattleThatAnimation απέκτησε τεστοστερόνη μέσω ενός μόνο ραντεβού τηλεϊατρικής σε κλινική φύλου, λαμβάνοντας διάγνωση δυσφορίας αφού απάντησε σε «στερεοτυπικές ερωτήσεις». Αν και αρχικά της άρεσαν κάποιες αλλαγές, ποτέ δεν ένιωσε ότι έμοιαζε με ενήλικο άντρα και παρέμεινε με δυσφορία, σκεπτόμενη ακόμη και εμφυτεύματα σιαγόνας. Το να περνά μόνο ως «μικρό αγόρι» την άφησε αγαμική και κοινωνικά απομονωμένη, τρομοκρατημένη μήπως αποκαλυφθεί. Επιδίωξε στη συνέχεια top surgery, εξασφαλίζοντας επιστολή θεραπευτή μετά από μία συνεδρία Zoom· όταν η πρώτη κλινική επέμενε σε συνεχιζόμενη θεραπεία, βρήκε δεύτερο χειρουργό και ασφαλιστικό πρόγραμμα που δεχόταν τη μοναδική επιστολή — αν και μια υψηλή απαλλαγή τελικά εμπόδισε την επέμβαση. Η καμπή ήρθε σχεδόν δύο χρόνια μετά την έναρξη της μετάβασης όταν δοκίμασε σοκολάτα ψιλοκυβίνης. Κατά τη διάρκεια της εμπειρίας βίωσε μια αίσθηση καθολικής σύνδεσης και συνειδητοποίησε ότι η τρανς ταυτότητά της ένιωθε «καθαρά καλλυντική και εξυπηρετούσε μόνο τον εαυτό της». Αναγνώρισε το σώμα της ως «υγιές και τέλειο» που επιτρέπει τη ζωή και την αγάπη, ένιωσε ενοχές για τα χρήματα που προορίζονταν για το χειρουργείο, και μετά ένιωσε ασφαλής να αφαιρέσει το binder και να σταματήσει την τεστοστερόνη. Τώρα 21 ετών και έχοντας κάνει detransition, προτρέπει τους άλλους να αναρωτηθούν αν θα μπορούσαν να είναι ευτυχισμένοι χωρίς να «περνούν» ή ανοιχτά τρανς, προειδοποιεί να μην βιάζονται σε μη αναστρέψιμες αποφάσεις, και τονίζει ότι τα αίτια της δυσφορίας — και επομένως οι θεραπείες της — διαφέρουν για κάθε άτομο.