Ήμουν δεκατριών όταν με έβαλαν σε οιστρογόνα
Στα 13 έγινε λάθος διάγνωση, με έβαλαν σε οιστρογόνα και έμεινα με χρόνιο πόνο, καθυστερημένη ανάπτυξη και στήθη. Οι γιατροί παραποίησαν αρχεία και απείλησαν τη μητέρα μου. Κανένα παιδί δεν πρέπει να ιατρικοποιηθεί όπως εγώ.
Επισκόπηση
Ο Τζόνι Σκίνερ ήταν 13 ετών όταν γιατροί στο Μίσιγκαν τον εσφαλμένα διαγνώσαν και του χορήγησαν οιστρογόνα, ξεκινώντας οκτώ χρόνια ιατρικής μετάβασης που του άφησαν χρόνιο πόνο, παραμορφωμένη ανάπτυξη και μη αναστρέψιμη ανάπτυξη στήθους και γοφών. Τώρα 22 ετών, περιγράφει πως οι κλινικοί γιατροί αγνόησαν τον αυτισμό του, το θρησκευτικό τραύμα και την σεξουαλική κακοποίηση, πλαστογράφησαν αρχεία και απείλησαν τη μητέρα του για να επιβληθεί η διαδικασία, αφήνοντάς τον χωρίς νομικό μέσο αλλά να μιλήσει δημοσίως.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Ο Τζόνι Σκίνερ, τώρα 22 ετών, διηγείται πως πέρασε ολόκληρη την εφηβεία του—οκτώ χρόνια—ζώντας ως κορίτσι που ταυτιζόταν ως τρανς μετά που οι κλινικοί γιατροί του χορήγησαν οιστρογόνα στην ηλικία των 13. Μεγαλωμένος σε μια μικρή επαρχιακή πόλη του Μίσιγκαν, ο Τζόνι ήταν ένα κλασικά θηλυπρεπές, αυτιστικό αγόρι που αγαπούσε τις πριγκίπισσες της Ντίσνεϊ και τον εκφοβίζαν για τα μανιέρισμά του. Μια φανατική χριστιανική ανατροφή θεμελιωδών πεποίθησεων τον έπεισε ότι η αναδυόμενη έλξη του προς τα αγόρια ήταν αμαρτωλή, και μέχρι την εφηβεία προσευχόταν ψυχαναγκαστικά, απέφευγε τους καθρέφτες, και πείστηκε ότι το ίδιο του το σώμα ήταν το πρόβλημα. Όταν ανακάλυψε τρανς YouTubers όπως η Jazz Jennings και η Gigi Gorgeous, αυτοί φάνηκαν να του προσφέρουν ένα μονοπάτι προς την αποδοχή που ποτέ δεν του πρόσφεραν η εκκλησία και η οικογένειά του. Στα 13 του, η μητέρα του τον πήγε σε αυτό που νόμιζαν ότι ήταν συνηθισμένη συμβουλευτική στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν· αντ' αυτού, ένας θεραπευτής φύλου και ένας ενδοκρινολόγος αμέσως πλαισίωσαν την ιατρική μετάβαση ως τη μόνη εναλλακτική λύση στην αυτοκτονία. Ο θεραπευτής προειδοποίησε τη μητέρα του Τζόνι ότι αν δεν επιβεβαιώσει μια γυναικεία ταυτότητα, το κράτος—ο Τζόνι ήταν υπό την κηδεμονία του κράτους λόγω πατρικής κακοποίησης—μπορούσε να τον απομακρύνει από το σπίτι. Χωρίς ποτέ να ερευνήσουν τον αυτισμό του, τη θρησκευτική ευσυνειδησία, ή τις παιδικές σεξουαλικές εμπειρίες του, οι κλινικοί γιατροί του διέγνωσαν πρώτα μια πλαστή «ενδοκρινική διαταραχή σχετική με την εφηβεία» για να καλύψει η ασφάλεια τις ορμόνες του αντίθετου φύλου, και ένα χρόνο αργότερα με δυσφορία φύλου. Σε ύψος 1,70 εκ. του διαγνώστηκαν επίσης «ψηλό ανάστημα» και του χορηγήθηκαν επιπλέον οιστρογόνα για να συγκολλήσουν τις πλάκες ανάπτυξής του, αφήνοντάς τον μια ίντσα πιο κοντό από το προβλεπόμενο. Σε όλη τη διάρκεια, οι γιατροί κράτησαν τη μητέρα του Τζόνι εκτός δωματίου για μεγάλες ιδιωτικές συζητήσεις, του έστειλαν με email άρθρα σχετικά με διαφυλικές καταστάσεις, και τον αποθάρρυναν από την παρακολούθηση του σχολείου «μέχρι να ολοκληρωθεί η μετάβαση». Το σωματικό τίμημα ήταν σοβαρό. Μέσα σε μήνες από την έναρξη των οιστρογόνων ο Τζόνι ανέπτυξε εφίδρωση, μυϊκούς σπασμούς, ουρική ακράτεια και αίμα στα ούρα του· ένας εξωτερικός ουρολόγος αργότερα βρήκε ένα ανεξήγητο έλκος στον τοίχο της ουροδόχου κύστης του. Οι αναστολείς εφηβείας (εμφυτευμένη ιστρελίνη) προκάλεσαν καθημερινούς σπασμούς «σαν σπασμοί» τόσο βίαιους που κατέρρευσε σε διαδρόμους και έπρεπε να ξαναγίνει μαθητής στο σπίτι. Η σεξουαλική ανάπτυξη ήταν παραμορφωμένη και επώδυνη: οι στύσεις αισθάνονταν «σαν σπασμένο γυαλί», και έβγαζε γάλα από την αναπτυγμένη ιστό του στήθους. Στα 16 του του χορηγήθηκε προγεστερόνη με την ψευδή ισχυρισμό ότι θα απέτρεπε τον καρκίνο. Οι κλινικοί γιατροί έστειλαν επίσης τον 13χρονο Τζόνι και τη μητέρα του σε ένα σεξ σοπ—συνδεδεμένο, σημειώνει, με το ίδιο παιδιατρικό κτίριο—για να αγοράσουν σιλικόνες προσοχές στήθους και ειδικά ρούχα, μια εμπειρία που περιγράφει ως τραυματική και που δεν επαναλήφθηκε ποτέ. Σε όλη τη διάρκεια, τα ιατρικά αρχεία καθαρίστηκαν· οι κλινικοί γιατροί έγραψαν ότι ο Τζόνι ήταν «ευτυχισμένος», ήθελε περισσότερες καμπύλες, και ακόμη και εξέφρασε την επιθυμία να ακρωτηριάσει τα γεννητικά του όργανα—κανένα από τα οποία δεν ισχύει, όπως λέει. Μέχρι τα τέλη του 2023, απογοητευμένος και σωματικά εξαντλημένος, ο Τζόνι διάβασε τα διαρρεύσαντα αρχεία της WPATH και συνειδητοποίησε ότι «όλα όσα με είχαν κάνει να πιστέψω ήταν ψέμα». Σταμάτησε όλες τις ορμόνες μεταξύ Δεκεμβρίου 2023 και Ιανουαρίου 2024, υποφέροντας μήνες από σύνδρομο απόσυρσης παρόμοιο με εμμηνόπαυση: βροχερές εφιδρώσεις, πρησμένοι λεμφαδένες, ακραία κόπωση και συναισθηματική αστάθεια. Ένα και μισό χρόνο αργότερα η τεστοστερόνη του επιστρέφει αργά, εμφανίζεται τρίχωση στο πρόσωπο και οι στύσεις δεν είναι πια επώδυνες, αν και διατηρεί ιστό στήθους, φαρδιούς γοφούς και ένα μικρότερο πλαίσιο που περιπλέκουν τα ραντεβού και προκαλούν φετιχοποίηση. Επειδή το χρονικό όριο για ιατρική αμέλεια στο Μίσιγκαν είναι δύο χρόνια με περίοδο ανακαλύψεων έξι μηνών, ο Τζόνι δεν έχει κανένα νομικό μέσο· αντ' αυτού, μιλά δημοσίως—πρώτα στο συνέδριο «Ζήσε Όχι με Ψέματα» της Genspect στο Αλμπουκέρκη—για να προειδοποιήσει άλλους και να αφήσει αυτό που ονομάζει «το βάρος του Άτλαντα», ελπίζοντας ότι η αλήθεια θα μεταφερθεί από μόνη της ώστε να μην υποφέρουν άλλα παιδιά όπως αυτός.