Αυτό που δεν έλυσαν οι ορμόνες
Η τεστοστερόνη μου έδωσε γένια και φαλάκρα, αλλά ποτέ δεν άγγιξε το μίσος για τον εαυτό μου που με οδήγησε στη μετάβαση. Τώρα έμεινα στειρωμένη, με ουλές, και ικετεύω τις κλινικές να ρωτούν «γιατί» πριν δώσουν την επόμενη δόση.
Επισκόπηση
Η Sinead, μια Σκωτσέζα στα τέλη της δεκαετίας των 20, αφηγείται ότι έζησε 4,5 χρόνια ως τρανς άνδρας, με τεστοστερόνη και διπλή μαστεκτομή, πριν κάνει απομετάβαση. Αποδίδει την οδύνη της σε αθεράπευτα ζητήματα ψυχικής υγείας, περιγράφει το ελάχιστο φιλτράρισμα στην κλινική Sandyford της Γλασκώβης και προειδοποιεί ότι το προτεινόμενο νομοσχέδιο μεταρρύθμισης της Αναγνώρισης Φύλου της Σκωτίας θα μπορούσε να επιταχύνει τους εφήβους προς μη αναστρέψιμη ιατρική βλάβη.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Sinead, μια Σκωτσέζα στα τέλη των 20 της, λέει στον οικοδεσπότη Benjamin Boyce ότι έζησε ως τρανς άντρας για περίπου τεσσεράμισι χρόνια, παίρνοντας τεστοστερόνη και υποβαλλόμενη σε διπλή μαστεκτομή, προτού σταματήσει τις ορμόνες και ταυτιστεί ξανά δημόσια ως γυναίκα. Τονίζει ότι ποτέ δεν ένιωσε μέρος της «τρανς κουλτούρας»: παρότι διάβαζε blogs του Tumblr και παρακολουθούσε βίντεο μετάβασης το 2012, η δυναμική «τύπου λατρείας» που έβλεπε στο διαδίκτυο την εμπόδισε να ενταχθεί σε οποιαδήποτε ομάδα. Ακόμη και όταν παρουσιαζόταν ως άντρας επέμενε ότι ήταν «βιολογικά γυναίκα», μια στάση που της κέρδισε την ετικέτα «truscum» από ακτιβιστές που επιμένουν ότι οι τρανς άνθρωποι κυριολεκτικά αλλάζουν φύλο. Η Sinead ανάγει τη μετάβασή της σε εφηβική δυσφορία με την εικόνα του σώματος, ακαδημαϊκή πίεση και μια σειρά κρίσεων ψυχικής υγείας που ξεκίνησαν στα 21. Μετά από απόπειρα αυτοκτονίας το 2012 την εξέταζαν επανειλημμένα γενικοί γιατροί και ψυχίατροι, ωστόσο κάθε συνάντηση ήταν σύντομη και κανένας κλινικός δεν διερεύνησε αν η επιθυμία της να είναι αρσενικό ήταν δευτερογενής σε τραύμα, σκέψη διατροφικής διαταραχής ή κατάχρηση αλκοόλ. Όταν ζήτησε βοήθεια από την κλινική φύλου Sandyford της Γλασκώβης το 2014 της είπαν ότι μπορούσε να παραπεμφθεί μόνη της· μετά από αναμονή 13 μηνών ακολούθησαν μόνο δύο ραντεβού αξιολόγησης και έλεγχος αρτηριακής πίεσης. Το προσωπικό ήξερε ότι είχε πάρει εξιτήριο από ψυχιατρική πτέρυγα εβδομάδες νωρίτερα, αλλά δέχτηκε τον ισχυρισμό της ότι «όλα μου τα προβλήματα είναι δυσφορία φύλου» και συνταγογράφησε τεστοστερόνη στην τρίτη επίσκεψη. Λέει ότι κανείς δεν την προειδοποίησε για ατροφία κόλπου ή μήτρας, και ο υπολογιστής της κλινικής αργότερα την ξαναταξινόμησε ως άντρα, οπότε σταμάτησαν να φτάνουν οι επιστολές για τεστ τραχήλου μήτρας. Οι σωματικές αλλαγές — βαθιά φωνή, τριχοφυΐα προσώπου, ανακατανομή λίπους — ήταν «κουτάκια που τσεκάρεις» και ένιωσε φευγαλέα υπερηφάνεια, ωστόσο η κατάθλιψη, η αϋπνία και η έντονη κατανάλωση αλκοόλ συνεχίστηκαν. Μετά το top surgery το 2017 η καινοτομία έφθινε μέσα σε μήνες και αντιμετώπισε το ενδεχόμενο ότι η μετάβαση δεν είχε λύσει τα υποκείμενα ζητήματά της. Σταμάτησε την τεστοστερόνη για τέσσερις μήνες το 2018, αλλά ο φόβος κοινωνικής αμηχανίας (σκιά γενειάδας, φαλακρό σημείο, ουλές μαστεκτομής) την οδήγησε πίσω σε αυτήν ενώ πέρασε ένα επιπλέον χρόνο «ως ο θεραπευτής του εαυτού μου», γράφοντας ημερολόγιο, τρέχοντας και μένοντας νηφάλια. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2019 ήταν σίγουρη ότι δεν θα ξαναρχίσει ορμόνες και άρχισε να κάνει ήσυχα detransition· τρεις μήνες αργότερα το είχε πει στην οικογένεια, στον εργοδότη και στους ακολούθους της στο Twitter. Στο διαδίκτυο, η Sinead βρήκε περίπου 50 άλλους που είχαν κάνει detransition σε μια ιδιωτική συνομιλία· μαζί ανταλλάσσουν πρακτικές συμβουλές (εκπαίδευση φωνής, αποτρίχωση, αποδοχή ουλών μαστεκτομής) και συναισθηματική στήριξη όταν ακτιβιστές τους κατηγορούν ότι προσποιούνται μεταμέλεια ή «εργαλειοποιούν» τρανς ζωές. Τονίζει ότι οι περισσότεροι που κάνουν detransition δεν θέλουν να απαγορευτεί η μετάβαση για ενήλικες — απλώς θέλουν διεξοδικό έλεγχο ψυχικής υγείας, μακροπρόθεσμες μελέτες παρακολούθησης και ειλικρινή συζήτηση για τα αυξανόμενα ποσοστά παραπομπών (η κλινική της είδε αύξηση 700 % σε έφηβα κορίτσια από το 2013). Φοβάται ότι το προτεινόμενο νομοσχέδιο της Σκωτίας για τη Μεταρρύθμιση της Αναγνώρισης Φύλου — που μειώνει την ηλικία νομικής αλλαγής φύλου στα 16 και αφαιρεί κάθε ιατρικό φιλτράρισμα — θα κατευθύνει ακόμη εύθραυστους εφήβους προς μη αναστρέψιμη θεραπεία και μελλοντικές αγωγές. Η Sinead παρουσιάζεται τώρα εναλλάξ με τζιν και μπλουζάκι ή με περούκα και μακιγιάζ, ό,τι νιώθει ασφαλέστερο εκείνη τη μέρα. Αποκαλεί τον εαυτό της «ανθρωπίστρια, όχι TERF», υποστηρίζει αθλήματα και φυλακές ενός φύλου, αλλά αρνείται να προσχωρήσει σε οποιαδήποτε ιδεολογία που πλαισιώνει τη γυναικεία ύπαρξη ως καθολική καταπίεση. Ο στόχος της είναι μετριοπαθής: να συνεχίσει να μιλά ώστε κλινικές, γονείς και νομοθέτες να ακούσουν ότι η μετάβαση δεν θεράπευσε την αυτοαπέχθειά της και ότι όσοι κάνουν detransition — μακράν από το να είναι αιρετικοί — αποτελούν απόδειξη ότι χρειάζεται περισσότερη προσοχή, συζήτηση και συμπόνια προτού πουν στον επόμενο έφηβο ότι οι ορμόνες είναι ο μόνος δρόμος προς την ειρήνη.