Απομετάβαση: On the Spot, Μέρος 2
Έκαναν χάλια τη δουλειά… οι μαζικοί αδένες είναι ακόμα εκεί μέσα. Αν έμενα έγκυος, μάλλον θα είχα το ίδιο πρόβλημα… δεν υπάρχει τρόπος να βγει.
Επισκόπηση
Η Layla Jane αφηγείται την πορεία της απομετάβασής της, αφότου οδηγήθηκε σε επιταχυνόμενη ιατρική μετάβαση στα 12 της, με Lupron, τεστοστερόνη και διπλή μαστεκτομή, όλα με ελάχιστο φιλτράρισμα. Περιγράφει τη μόνιμη σωματική βλάβη (χρόνιος πόνος στις αρθρώσεις, πιθανή υπογονιμότητα, ηπατική νόσος) και το συναισθηματικό κόστος της διαδικτυακής παρενόχλησης, ενώ εξηγεί πώς κατέθεσε αγωγή και πώς μιλά τώρα δημόσια για να προειδοποιήσει νομοθέτες και γονείς.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Σε αυτό το δεύτερο επεισόδιο του «Detrans: On the Spot», η Layla Jane κάθεται με τον οικοδεσπότη για μια μακρά, ειλικρινή, συχνά μαύρα αστεία συζήτηση που κυμαίνεται από τις τεχνικές λεπτομέρειες των προβλημάτων ήχου μέχρι τις σπλαχνικές λεπτομέρειες του ιατρικού της τραύματος. Η Layla ξεκινά ζητώντας συγγνώμη για την κακή ποιότητα ήχου του προηγούμενου επεισοδίου — είχε ξεχάσει να ενεργοποιήσει την ακύρωση θορύβου στο μικρόφωνο DJI — και εξηγεί ότι το σύστημα κλιματισμού στο Airbnb δεν μπορούσε να κλείσει, οπότε η ομάδα χρησιμοποίησε μετεπεξεργασία με τεχνητή νοημοσύνη για να σώσει τον ήχο. Τονίζει ότι παρόλο που η σειρά αγγίζει το detransition, η κύρια αποστολή του καναλιού της «απευθύνεται σε άντρες, λέγοντας στους άντρες ότι αξίζουμε περισσότερα από αυτά που μας δίνουν», και ότι οι ιστορίες detransition περιλαμβάνονται μόνο επειδή επικαλύπτονται με αυτόν τον ευρύτερο στόχο. Η Layla διηγείται έπειτα πώς ανακάλυψε ότι μπορούσε να μηνύσει. Ένα βράδυ, μόλις 18 ετών και «σε ελεύθερη πτώση», έψαξε στο Google το όνομα μιας από τις γιατρούς της, της Dr. Suzanne Watson στο Oakland, και βρήκε μια κριτική με ένα αστέρι που ανέφερε ότι η Chloe Cole την μηνύει. Περίεργη, η Layla αναζήτησε την υπόθεση της Chloe, είδε την επιστολή πρόθεσης του δικηγορικού γραφείου και — στη 1 τα ξημερώματα — συμπλήρωσε την ηλεκτρονική φόρμα του γραφείου «Έχετε παρόμοια ιστορία;». Μέχρι τις 8 το πρωί της επόμενης ημέρας είχαν απαντήσει· μέσα σε 72 ώρες βρισκόταν στο Zoom ξεκινώντας τη δική της αγωγή. Το γραφείο, λέει, ξόδεψε αργότερα περίπου μισό εκατομμύριο δολάρια σε ιατρικές εκτιμήσεις που χρειάστηκαν για να ποσοτικοποιηθούν οι ζημιές της. Απαριθμεί αυτές τις ζημιές με ωμές, κλινικές λεπτομέρειες. Ο αναστολέας εφηβείας Lupron, που ξεκίνησε στα 12, άφησε τις αρθρώσεις της τόσο «ασταθείς» που τώρα ακούει καθημερινά ήχους snap-crackle-pop· οι σαρώσεις οστικής πυκνότητας την τοποθετούν στο πολύ χαμηλό άκρο του φυσιολογικού. Η τεστοστερόνη, που ξεκίνησε στα 13, βάθυνε τη φωνή της και προκάλεσε τριχοφυΐα στο πρόσωπο που έκτοτε έχει ελαφρύνει, αλλά της έδωσε επίσης το συκώτι «αλκοολικού» και μπορεί να την άφησε στείρα — οι ειδικοί ακόμη δεν μπορούν να πουν με βεβαιότητα. Η διπλή μαστεκτομή στα 13 (με συνάντηση στα 12) της εξηγήθηκε με τη εξωραϊσμένη φράση «top surgery» και τη διαβεβαίωση ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να «θηλάσει από το στήθος». Μόνο αργότερα τα υπερηχογραφήματα έδειξαν ότι μαστικοί αδένες είχαν μείνει μέσα, δημιουργώντας τη δυνατότητα για επώδυνη, άχρηστη γαλουχία αν ποτέ μείνει έγκυος. Η Layla περιγράφει επίσης την ίδια την ημέρα της μαστεκτομής: ξύπνημα στις 2 τα ξημερώματα για το τρίωρο ταξίδι με το αυτοκίνητο στο Σαν Φρανσίσκο, χορήγηση Valium μέσω IV σε ηλικία 12-13, αστεία «του μπαμπά» ενώ την έσπρωχναν στο χειρουργείο, και ξύπνημα θολή, με καθετήρα και χωρίς το εσώρουχό της — γεγονότα που ένωσε μόνο χρόνια αργότερα. Η Percocet μετά την επέμβαση θόλωσε τις εβδομάδες που ακολούθησαν· θυμάται τη μητέρα της να πρέπει να της πλένει τα μαλλιά επειδή δεν μπορούσε να σηκώσει τα χέρια της, και τον τρόμο της υπερθέρμανσης με ένα φανελένιο πουκάμισο που δεν μπορούσε να βγάλει. Σε όλη τη διάρκεια, η Layla τονίζει πόσο λίγο φιλτράρισμα συνάντησε. Οι γιατροί, λέει, ήταν «ξαναμμένοι με το gender woo-woo», αφήνοντας ένα ταραγμένο παιδί να κατευθύνει τη δική του ιατρικοποίηση. Όταν σταμάτησε να εμφανίζεται, δεν υπήρξε καμία παρακολούθηση εκτός από ένα τηλεφώνημα που ρωτούσε αν ήθελε παραπομπή στην κλινική ενηλίκων. Πέταξε μόνη της τα εναπομείναντα φιαλίδια τεστοστερόνης στα 17, χωρίς καμία καθοδήγηση για τη διάθεση ελεγχόμενων ουσιών. Το σύστημα Kaiser, ισχυρίζεται, αρνήθηκε έναν εύλογο συμβιβασμό και «με πολέμησε γι' αυτό». Η συζήτηση καλύπτει επίσης την εχθρότητα που αντιμετωπίζουν όσοι κάνουν detransition. Η Layla λέει ότι την έχουν αποκαλέσει «zipper tits» στο διαδίκτυο και την έχουν χαρακτηρίσει ψεύτρα ακόμη και αφού δημοσίευσε επεξεργασμένα ιατρικά αρχεία. Πιστεύει ότι οι περισσότεροι τρανς που έχει γνωρίσει ιδιωτικά μετανιώνουν για τη μετάβαση αλλά σιωπούν από φόβο. Επιφυλάσσει ιδιαίτερη περιφρόνηση για μεγαλύτερες, σαφώς αρσενικές «τρανς γυναίκες» που, στα εφηβικά της χρόνια, έκαναν σεξουαλικοποιημένα σχόλια ή σχόλια που παραβίαζαν όρια, και υποστηρίζει ότι οι θηρευτές χρησιμοποιούν την τρανς ταυτότητα ως ασπίδα απέναντι στον έλεγχο. Βλέποντας μπροστά, η Layla σχεδιάζει να συνεχίσει να καταθέτει εναντίον νομοθετών της Καλιφόρνιας όπως ο Scott Wiener, να μιλά σε εκδηλώσεις και να «προσπαθεί να κάνει κάθε μέρα να μην είναι απολύτως απαίσια». Αστειεύεται για το σχεδιασμό ενός μπλουζακιού «Slender-Weiner» για να το φορέσει στο Καπιτώλιο και ονειρεύεται ένα ήσυχο εξοχικό με κότες — απλό, ακέραιο και μακριά από το ιατρικό σύστημα που άλλαξε το σώμα της προτού μπορέσει νομίμως να οδηγήσει.