Αποτυχημένο χειρουργείο, μεταμέλεια και κοινωνική μετάδοση

Έχασα το πέος μου, τη σεξουαλική μου ζωή και την υγεία μου σε μια επέμβαση που πουλήθηκε ως απελευθέρωση. Επτά χρόνια αργότερα: βάθος μίας ίντσας, συρίγγιο, οστεοπόρωση, κανένας οργασμός, φάρμακα για μια ζωή. Ακυρώστε το· το σώμα σας δεν είναι λάθος.

Επισκόπηση

Ο Shape, 31 ετών, που έκανε απομετάβαση, αφηγείται πώς μια παιδική ηλικία με βίαιη ομοφοβία και κοινωνική πίεση τον οδήγησε σε ταχεία ιατρική μετάβαση (οιστρογόνα, θηλυκοποίηση προσώπου, εμφυτεύματα στήθους και κολποπλαστική με αναστροφή του πέους) μέχρι τα 25 του. Χρόνια αποτυχημένων αναθεωρήσεων τον άφησαν με βάθος μίας ίντσας, ορθικό συρίγγιο, χρόνιο πόνο, οστεοπόρωση και πλήρη απώλεια της σεξουαλικής λειτουργίας. Προειδοποιεί πλέον ότι η μετάβαση πουλήθηκε ως πανάκεια αλλά έγινε διά βίου ιατρική εξάρτηση και μη αναστρέψιμη βλάβη, καλώντας τους νέους να «ακυρώσουν το χειρουργείο» και να αποδεχτούν το σώμα τους.

Πλήρης Περίληψη Βίντεο

Ο Shape, ένας 31χρονος άντρας με καταγωγή από μουσουλμανική χώρα της Ανατολικής Ευρώπης, διηγείται μια παιδική ηλικία σημαδεμένη από ακραία μη συμμόρφωση ως προς το φύλο και βίαιη ομοφοβία. Από τη στιγμή που έπαιξε κρυφά με τις κούκλες της αδελφής του, οι γονείς του τον προειδοποιούσαν «το πουλί σου θα πέσει», και οι νταήδες του σχολείου τον πετούσαν τακτικά στο πάτωμα και τον αποκαλούσαν με μισογυνικές προσβολές. Αφού βγήκε ως γκέι στα 14 ή 15, οι γονείς του πλήρωσαν σχεδόν μιας εβδομάδας μισθό σε έναν θεραπευτή που απλώς τους είπε «δεν μπορούμε να το διορθώσουμε». Συνειδητοποιώντας ότι δεν είχε μέλλον στη χώρα του, έμαθε αγγλικά, έφυγε από το σπίτι στα 16 και τελικά κατέληξε στη Μασαχουσέτη για μεταπτυχιακό. Εκεί, περιτριγυρισμένος από μη δυαδικούς και ήδη μεταβατικούς προπτυχιακούς, ρωτήθηκε για πρώτη φορά, «Ποιες είναι οι αντωνυμίες σου;» — μια ερώτηση που πυροδότησε έναν γρήγορο καταιγισμό διαδικτυακής έρευνας, αυτοδιάγνωσης και ιατρικής μετάβασης. Μέσα σε μήνες έπαιρνε οιστρογόνα, είχε κάνει θηλυκοποίηση προσώπου, αύξηση στήθους και, στα 24–25, υποβλήθηκε σε κολποπλαστική με αναστροφή πέους. Περιγράφει τη διαδικασία ως «ολισθηρή κλίση»: κάθε επέμβαση παρουσιαζόταν ως το επόμενο λογικό βήμα για να θεραπευτεί η κατάθλιψη και η δυσφορία του, ωστόσο κάθε παρέμβαση βάθυνε την απόγνωσή του. Μετά την πρώτη επέμβαση ο νεοκόλπος του άρχισε να κλείνει — «το σώμα το αντιμετωπίζει ως πληγή και προσπαθεί να την κλείσει επουλώνοντας» — και επαναλαμβανόμενες αναθεωρήσεις τον άφησαν με βάθος μόλις μίας ίντσας, χρόνιο πόνο, ορθικό συρίγγιο και καμία σεξουαλική αίσθηση. Διαστελλόταν εμμονικά, ακόμη και οδηγώντας με ένα στεντ μέσα του, αλλά οι χειρουργοί τον κατηγορούσαν ότι «δεν διαστελλόταν αρκετά». Εν τω μεταξύ, κανένας επαγγελματίας υγείας δεν τον προειδοποίησε ότι επτά χρόνια χωρίς καμία ορμόνη φύλου θα του προκαλούσαν οστεοπόρωση και σκολίωση, παθήσεις που ανακαλύφθηκαν μόνο μετά από εξουθενωτικό πόνο στην πλάτη και σάρωση οστών το 2021. Ο Shape τονίζει ότι η μετάβασή του οφειλόταν λιγότερο σε έμφυτη γυναικεία ταυτότητα και περισσότερο σε κοινωνικές δυνάμεις: την ελπίδα διαφυγής από την ομοφοβία, την υπόσχεση μιας μεγαλύτερης δεξαμενής για ραντεβού και τη μεθυστική επικύρωση που έλαβε μόλις ταυτίστηκε ως τρανς γυναίκα. Παραδέχεται ότι «έκανε πλύση εγκεφάλου» στον εαυτό του ώστε να μισεί το πέος του, εσωτερίκευσε το μήνυμα της τρανς κοινότητας ότι κάθε άντρας που του άρεσαν τα γεννητικά του όργανα ήταν φετιχιστής, και πίστευε ότι η επέμβαση κάτω μέρους θα τον έκανε επιτέλους «πραγματική γυναίκα». Αντίθετα, έχασε τη libido του, την ικανότητα οργασμού, και η έλξη του προς τους άντρες για λίγο στράφηκε προς τις γυναίκες πριν επιστρέψει όταν ξανάρχισε την τεστοστερόνη. Τώρα, εφαρμόζοντας έμπλαστρα και ενέσεις τεστοστερόνης, βιώνει όνειρα «φαντασματικού μέλους» στα οποία έχει ξανά πέος και νιώθει σαν «άντρας παγιδευμένος σε σώμα που μοιάζει με γυναίκα». Εξακολουθεί να απολαμβάνει τα μακριά μαλλιά και το μακιγιάζ, αλλά λέει ότι θα μπορούσε να εκφράσει τη θηλυκότητα ως γκέι άντρας αν κάποιος του έλεγε ότι αυτό ήταν δυνατό. Βλέποντας πίσω, ο Shape εύχεται ένας κλινικός να τον είχε καθίσει και να του είχε πει, «Δεν είσαι γυναίκα, και δεν έχουμε ακόμη την τεχνολογία να σε κάνουμε». Αποκαλεί το τρέχον σύστημα «ένα σκληρό ιατρικό και κοινωνικό πείραμα» στο οποίο χειρουργοί, θεραπευτές και ακτιβιστές έχουν οικονομικά και ιδεολογικά κίνητρα να επιβεβαιώνουν τη μετάβαση αγνοώντας όσους κάνουν detransition. Σημειώνει ότι κανένας από τους επαγγελματίες που έγραψαν τις επιστολές για την επέμβασή του δεν έκανε παρακολούθηση, ότι οι ασθενείς detrans χαρακτηρίζονται «δύσκολοι», και ότι τα στατιστικά μεταμέλειας απορρίπτονται ως τρανσφοβικά. Η έκκλησή του προς τους νέους είναι ωμή: «Ακυρώστε την επέμβαση. Απολαύστε το καλοκαίρι σας. Δεν είστε σε λάθος σώμα». Θέλει οι μελλοντικές γενιές θηλυπρεπών αγοριών και αρρενωπών κοριτσιών να γίνονται δεκτές χωρίς ιατρικοποίηση, και πλαισιώνει την ιστορία του ως προειδοποίηση ότι οι μη αναστρέψιμες διαδικασίες, οι συνθετικές ορμόνες και μια ζωή εξάρτησης από τη Big Pharma είναι υπερβολικά υψηλό τίμημα για αυτό που τελικά είναι «σεξ και ρούχα και μαλλιά και μακιγιάζ».