Απομετάβαση: Πώς κατέστρεψα τη ζωή μου
Πήρα οιστρογόνα για 4 χρόνια. Τώρα τα μάτια μου καίνε 24/7, δεν μπορώ να δουλέψω και η σεξουαλική μου επιθυμία έχει χαθεί. Οι γιατροί το είπαν «ενημερωμένη συναίνεση», αλλά κανείς δεν με προειδοποίησε ότι η βλάβη θα ήταν μόνιμη. Σκεφτείτε πριν φαρμακοποιήσετε τη δυσφορία.
Επισκόπηση
Ο 24χρονος Max Wayfarer αφηγείται πώς τέσσερα χρόνια οιστρογόνων, που συνταγογραφήθηκαν γρήγορα από κλινική ενημερωμένης συναίνεσης, τον άφησαν με μόνιμη ατροφία των αδένων των ματιών, σεξουαλική δυσλειτουργία και συντριπτική κόπωση που τερμάτισε την καριέρα του και τον κρατά κλεισμένο μέσα. Προειδοποιεί τους άλλους να «σκεφτούν κριτικά» πριν ιατρικοποιήσουν τη δυσφορία, λέγοντας ότι η υπόσχεση της μετάβασης συγκαλύπτει μη αναστρέψιμη βλάβη για τη συντριπτική πλειονότητα.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Ο Max Wayfarer ξεκινά το βίντεό του «Detrans: How I Ruined My Life» δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι ηχογραφεί μια προειδοποίηση. Απευθυνόμενος άμεσα σε θεατές που ίσως σκέφτονται μετάβαση, ο 24χρονος βιολογικός άντρας διηγείται πώς ένα τετραετές πείραμα με ορμόνες του αντίθετου φύλου τον έχει αφήσει με καθημερινό πόνο στα μάτια, σεξουαλική δυσλειτουργία και κόπωση τόσο σοβαρή που δεν μπορεί πια να κρατήσει δουλειά σε εστιατόριο ούτε καν να καθίσει σε γραφείο. Επιμένει ότι δεν προσπαθεί να ακυρώσει κάθε τρανς άτομο, αλλά θέλει να δείξει «τι πήγε στραβά για μένα» ώστε άλλοι να «σκεφτούν κριτικά» πριν φαρμακοποιήσουν συναισθήματα δυσφορίας. Ο Wayfarer ανάγει την προέλευση της δυσφορίας του σε αναμνήσεις πρώιμης παιδικής ηλικίας, με την πιο έντονη στα 17 όταν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τα γένια του και πυροδότησαν κρίση πανικού. Χρόνια αργότερα, αφού έφυγε από το σπίτι, ανακάλυψε διαδικτυακές τρανς κοινότητες και την κλινική ενημερωμένης συγκατάθεσης Gender GP, που συνταγογράφησε οιστρογόνα χωρίς, κατά τη γνώμη του, επαρκή έλεγχο. Μέσα σε εβδομάδες ένιωσε «στραγγισμένος», ανέπτυξε χρόνια ξηρά μάτια και έχασε κάθε libido — παράπλευρη βλάβη που λέει ότι κανένας γιατρός δεν τον προειδοποίησε ότι μπορεί να είναι μόνιμη. Ένας οπτικός αργότερα επιβεβαίωσε ότι η ατροφία αδένων που σχετιζόταν με τις ορμόνες είχε καταστρέψει ορισμένους από τους παραγωγούς λιπαρής ουσίας αδένες στα βλέφαρά του· περισσότερο από ένα χρόνο αφότου σταμάτησε τα οιστρογόνα εξακολουθεί να περιγράφει τα μάτια του ως «κόκκινα, καίγονται και είναι διαρκώς τραγανά», μια πάθηση που τον κρατά μέσα στο σπίτι και άνεργο. Πέρα από τον σωματικό φόρο, ο Wayfarer περιγράφει την ψυχολογική παγίδα του «περάσματος». Μόλις άρχισε να παρουσιάζεται θηλυκά, κάθε αρσενικό χαρακτηριστικό έγινε πηγή νέας δυσφορίας· ο καθρέφτης έδειχνε «έναν άντρα με φόρεμα», και η πίεση να τον αντιλαμβάνονται ως γυναίκα μετέτρεψε την καθημερινή ζωή σε ακτιβισμό είτε το ήθελε είτε όχι. Υπονοεί ότι η εσωτερικευμένη ομοφοβία ώθησε πολλούς νέους, ίσως και τον ίδιο, προς τη μετάβαση ως τρόπο επαναπλαισίωσης της έλξης για το ίδιο φύλο: «Δεν είναι γκέι αν είμαι γυναίκα». Αν και αναγνωρίζει ότι η μετάβαση μπορεί να βοηθά «ας πούμε το 1 %», πιστεύει ότι η συντριπτική πλειονότητα οδηγείται προς μη αναστρέψιμη βλάβη από ένα κίνημα που αντιμετωπίζει την εφηβεία ως ασθένεια. Το βίντεο τελειώνει με τον Wayfarer να δηλώνει ότι είναι «κέλυφος» του πεζοπόρου και ορειβάτη που ήταν κάποτε, αλλά εξακολουθεί να ελπίζει. Ξεκίνησε το κανάλι στο YouTube κυρίως για να καταγράφει ιστορίες detrans, ωστόσο ονειρεύεται να στραφεί σε vlogging υπαίθρου μόλις σταθεροποιηθεί η υγεία του. Σύνδεσμοι για δωρεές βρίσκονται στην περιγραφή, αλλά ο τελικός του τόνος είναι λιγότερο έκκληση για χρήματα και περισσότερο πρόσκληση να γίνει κανείς μάρτυρας ό,τι ζωή απομένει μετά τις ορμόνες: «Κάντε συνδρομή αν σας ενδιαφέρει να δείτε πού θα με πάει η ζωή. Ποιος ξέρει σε αυτό το σημείο».