Το πέος μου χάθηκε για πάντα
Το λέω πληγή, όχι κόλπο… για τέσσερα χρόνια κάθε κένωση ήταν σαν να βγάζω ξυραφάκια ή σπασμένο γυαλί.
Επισκόπηση
Ο Alexander, 30 ετών από τη Νορβηγία, ξεκίνησε την ιατρική μετάβαση στα 19 του μετά από παιδικό εκφοβισμό επειδή «δεν ήταν αρκετά αρρενωπός», με κορύφωση μια κολποπλαστική με αναστροφή του πέους στα 21. Η επέμβαση τον άφησε με χρόνιο πόνο, ορθική αιμορραγία για τέσσερα χρόνια και αδυναμία διεισδυτικού σεξ· το αποτέλεσμα το χαρακτηρίζει «πληγή, όχι κόλπο». Μετά από τρία χρόνια ως τρανς γυναίκα έκανε απομετάβαση, και τώρα προειδοποιεί ότι οι ομοφυλόφιλοι νέοι σπρώχνονται προς μη αναστρέψιμες επεμβάσεις αντί να αποδεχτούν την ομοφυλοφιλία τους, υποστηρίζοντας ότι η ψυχοθεραπεία, όχι οι ορμόνες, πρέπει να είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής για τη δυσφορία φύλου.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Ο Alexander, ένας 30χρονος Νορβηγός με καταγωγή από την Πολωνία, έζησε τρία χρόνια ως τρανς γυναίκα αφού ξεκίνησε κοινωνική και ιατρική μετάβαση στα 19. Σε μια ειλικρινή συνέντευξη εξηγεί ότι η απόφαση προέκυψε από μια παιδική ηλικία στην οποία δεχόταν ανελέητο bullying επειδή ήταν «όχι αρκετά αρρενωπός». Συμμαθητές στη μικρή, μάτσο πόλη του στην Ανατολική Ευρώπη τον έβριζαν με προσβολές, κορόιδευαν τα μικρά, «θηλυκά» χέρια του και του έλεγαν ότι δεν θα γίνει ποτέ «πραγματικός άντρας» ούτε θα βρει κοπέλα. Αυτά τα πειράγματα, σε συνδυασμό με ένα πρώιμο, σπλαχνικό μίσος για τα γεννητικά του όργανα και ένα καταναγκαστικό, αυτοτραυματικό επίπεδο αυνανισμού μόλις ήρθε η εφηβεία, τον έπεισαν ότι η ζωή θα ήταν ευκολότερη αν εγκατέλειπε εντελώς την αρρενωπότητα. Βρήκε άμεση επιβεβαίωση σε τρανς φόρουμ των αρχών της δεκαετίας του 2000 όπως το Susan’s Place, ξεκίνησε οιστρογόνα στα 19, και μετά από μόλις λίγους μήνες συμβουλευτικής υποβλήθηκε σε κολποπλαστική με αναστροφή πέους και μόσχευμα οσχέου. Η επέμβαση, που έγινε το 2014 όταν ήταν 21, τον άφησε με αυτό που ωμά αποκαλεί «πληγή, όχι κόλπο». Επειδή σταμάτησε σχεδόν αμέσως τη διαστολή, η κοιλότητα έκλεισε, καθιστώντας αδύνατη τη διεισδυτική επαφή· ο νεοκόλπος βρίσκεται τόσο κοντά στο ορθό που το πρωκτικό σεξ ενέχει κίνδυνο διάτρησης, και το νυστέρι είχε κόψει τον σφιγκτήρα του πρωκτού του, οπότε «κάθε κένωση ένιωθε σαν να χέζω ξυραφάκια ή σπασμένο γυαλί» για περίπου τέσσερα χρόνια. Είχε αιμορραγία από το ορθό σε όλη τη διάρκεια του 2015-16, απέφευγε τους γιατρούς από ντροπή, και εξακολουθεί να νιώθει οξύ πόνο όταν τρέχει ή σηκώνει οτιδήποτε βαρύ. Ένας καλοήθης όγκος στον καρπό που εμφανίστηκε πριν από δύο χρόνια περιορίζει περαιτέρω τη χρήση του δεξιού του χεριού, μια υπενθύμιση, λέει, ότι «μισούσα απόλυτα αυτό το μέρος του σώματός μου και τώρα έχει φύγει για πάντα». Ο Alexander τονίζει ότι καμία εξωτερική ιδεολογία δεν τον «έσπρωξε» στη μετάβαση· αντίθετα, αναζητούσε ανακούφιση από τη δυσφορία, την ντροπή και την εσωτερικευμένη ομοφοβία. Ωστόσο μετά από τρία χρόνια με οιστρογόνα και ζωή ως γυναίκα συνειδητοποίησε ότι «ακόμη δεν ήταν γυναίκα», και ότι η αναζήτηση χειρουργικών λύσεων ενίσχυε, δεν ηρεμούσε, τη δυσφορία του. Έκανε ήσυχα detransition στα μέσα της δεκαετίας των 20 του, είπε σε γνωστούς ότι ήταν «διαφυλικός (intersex)» για να εξηγήσει την αλλαγμένη εμφάνισή του, και κουβαλούσε το μυστικό μόνος για χρόνια. Μόλις το 2023 άρχισε να μιλά δημόσια, υποκινούμενος από ανησυχία ότι οι έφηβοι ομοφυλόφιλοι — ειδικά τα θηλυπρεπή αγόρια και τα αρρενωπά κορίτσια — κατευθύνονται πλέον προς ιατρική μετάβαση αντί να βοηθούνται να αποδεχτούν την ομοφυλοφιλία ή τη μη συμμόρφωση ως προς το φύλο. Παρουσιάζει τον ακτιβισμό για πρώιμη μετάβαση ως νέα μορφή θεραπείας μεταστροφής και υποστηρίζει ότι η ψυχοθεραπεία, όχι οι ορμόνες, πρέπει να είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής για τη δυσφορία φύλου. Σήμερα ο Alexander ζει μια αγαμική, φιλοσοφικά αναρχική ζωή, διατηρεί ένα μικρό κανάλι στο YouTube και γράφει ένα βιβλίο για την τεχνολογία, την εξουσία και τον τρανσανθρωπισμό. Δεν «ταυτίζεται» ως άντρας με οποιαδήποτε ιδεολογική έννοια — «Είμαι απλώς ένα βιολογικό αρσενικό που τελείωσε με το φύλο» — και καλωσορίζει οποιεσδήποτε αντωνυμίες, αστειευόμενος ότι τα «εγώ και εμένα» αρκούν επειδή «δεν είμαι σχιζοφρενής». Ενώ επιμένει ότι δεν θέλει να απαγορευτεί η μετάβαση για τους ενήλικες, θέλει ιστορίες detrans σαν τη δική του να είναι ορατές ώστε οι νέοι να ακούν το πλήρες φάσμα των αποτελεσμάτων πριν πάρουν μη αναστρέψιμες αποφάσεις.