Κρίση ταυτότητας: Η γυναίκα που έκανε απομετάβαση και αντιμετωπίζει την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής
Μία διαβούλευση 45 λεπτών στα 14 με έβαλε σε τεστοστερόνη. Κανείς δεν με προειδοποίησε για υπογονιμότητα, χρόνιο πόνο ή την απόπειρα αυτοκτονίας που αγνόησαν. Ήμουν το πειραματόζωο της σημερινής παιδιατρικής πολιτικής· τώρα παλεύω ώστε να μην είναι άλλα κορίτσια το επόμενο.
Επισκόπηση
Στα 14, η Isabelle Ayala έλαβε τεστοστερόνη έπειτα από ένα μόνο ραντεβού 45 λεπτών, παρά τις συνεχιζόμενες αυτοκτονικές κρίσεις και το αθεράπευτο τραύμα. Τώρα, έχοντας κάνει απομετάβαση, ζει με χρόνιο πόνο, πιθανή υπογονιμότητα και αυξανόμενο ιατρικό κόστος, και μηνύει τους γιατρούς που την αντιμετώπισαν, ενώ συν-συντάσσει την πολιτική του AAP του 2018 για τη φροντίδα επιβεβαίωσης φύλου.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η Isabelle Ayala, η γυναίκα που έκανε detransition και παρουσιάζεται στο βίντεο «Identity Crisis» της Independent Women, διηγείται πώς ένα ραντεβού 45 λεπτών με τον Dr. Jason Rafferty στα 14 της οδήγησε σε γρήγορη διάγνωση δυσφορίας φύλου και άμεση συνταγή τεστοστερόνης. Λέει ότι το πρωτόκολλο «επιβεβαίωσης φύλου» που εφαρμοζόταν σε εκείνη ήταν ακόμη υπό σύνταξη εκείνη την εποχή, αφήνοντάς την να νιώθει σαν «ινδικό χοιρίδιο». Ο Rafferty, που ήταν επίσης ο ψυχίατρός της, συνέχισε να ανανεώνει τόσο την τεστοστερόνη όσο και τα αντικαταθλιπτικά ακόμη και αφού ο πατέρας της την βρήκε να επιχειρεί να αυτοκτονήσει, και τελικά την έστειλε πίσω στη Φλόριντα με ετήσιο απόθεμα ανανεώσεων και χωρίς σχέδιο παρακολούθησης. Οι γονείς της Isabelle, φοβισμένοι από κλινικούς που προειδοποίησαν ότι η μη επιβεβαίωση θα οδηγούσε στον θάνατό της, συναίνεσαν στη θεραπεία παρά τις επιφυλάξεις τους. Η Isabelle ανάγει την επιθυμία της να ξεφύγει από το γυναικείο φύλο σε πρώιμη σεξουαλική κακοποίηση στα επτά, πρόωρη εφηβεία στα οκτώ, αδιάκοπο bullying και αδιάγνωστες αισθητηριακές και μαθησιακές δυσκολίες. Η ανακάλυψη βίντεο μετάβασης στο διαδίκτυο στα 11 πρόσφερε αυτό που πίστευε ότι ήταν λύση: «Μπορώ να αποσυνδεθώ από το να είμαι θηλυκό και να γίνω απλώς ένα διαφορετικό άτομο». Η συμβουλή του Tumblr να τονίσει την αυτοκτονικότητα λειτούργησε· μετά από σύντομη νοσηλεία έλαβε τις ορμόνες που ήθελε. Ωστόσο κανείς, λέει, δεν εξήγησε μακροπρόθεσμες συνέπειες όπως πιθανή στειρότητα, χρόνιο πόνο ή τις μη αναστρέψιμες αλλαγές με τις οποίες ζει τώρα. Η άρνηση της ασφάλειάς της να καλύψει μαστεκτομή ή άλλες επεμβάσεις «μου έσωσε τη ζωή», πιστεύει, επειδή μέχρι το 2020 οι αμφιβολίες που είχε καταστείλει τόσο καιρό τελικά ξεπέρασαν τον φόβο της για απόρριψη από την κοινότητα. Σταμάτησε απότομα την τεστοστερόνη κατά το πρώτο lockdown της πανδημίας. Σήμερα, η Isabelle αντιμετωπίζει κόπωση, χρόνιο πόνο και την οικονομική πίεση της αποτρίχωσης με λέιζερ και της συνεχιζόμενης ιατρικής φροντίδας, φοβούμενη ταυτόχρονα μια μελλοντική επίσκεψη σε γυναικολόγο που ίσως επιβεβαιώσει ότι δεν μπορεί να γεννήσει παιδιά. Ασκεί νομική δράση κατά του Dr. Rafferty και της Dr. Michelle Forcier, υποστηρίζοντας ότι αγνόησαν σαφή σημάδια βλάβης ενώ ταυτόχρονα συνέτασσαν την πολιτική της American Academy of Pediatrics του 2018 που καθιέρωσε το ίδιο πρωτόκολλο που λέει ότι την απέτυχε. Το να μιλήσει δημόσια, αναγνωρίζει, είναι «κοινωνική αυτοκτονία», ωστόσο ελπίζει ότι η ιστορία της θα εμποδίσει άλλα ευάλωτα κορίτσια από το να επαναλάβουν την εμπειρία της και ότι κάποια μέρα θα μπορέσει να «συνεχίσει να ζει τη ζωή μου — ελπίζω χωρίς πόνο, ελπίζω χωρίς κόπωση — και ελπίζω να κάνω τη διαφορά».