ΞΑΝΑΑΝΕΒΑΣΜΕΝΟ ΒΙΝΤΕΟ DETRANSITION (βίντεο εξήγησης για αργότερα)
Στα 15½ μου έδωσαν τεστοστερόνη. Στα 20 κάνω detransition με γένι στον λαιμό, τριχόπτωση και βαθύτερα σημάδια — ψυχικά και σωματικά — από όσα με προειδοποίησε οποιοσδήποτε γιατρός. Η μετάβαση δεν διόρθωσε τον πόνο μου, απλώς τον αύξησε.
Επισκόπηση
Η MacKenzie Wells, που ξεκίνησε τεστοστερόνη στα 15½ και τώρα είναι 20, ανακοινώνει ότι κάνει detransition αφού συνειδητοποίησε ότι η ιατρική μετάβαση δεν έλυσε την κατάθλιψη, την κοινωνική απομόνωση ή το παιδικό της τραύμα. Τέσσερα χρόνια ορμονών την άφησαν με μη αναστρέψιμη τριχόπτωση, ακμή και μεταμέλεια, ενώ εξάντλησαν τα οικονομικά και τις σχέσεις της· προτρέπει πλέον τους άλλους να αντιμετωπίσουν τα υποκείμενα ζητήματα ψυχικής υγείας πριν στραφούν στην ιατρική φύλου.
Πλήρης Περίληψη Βίντεο
Η MacKenzie Wells, 20 ετών, που άρχισε να κάνει ενέσεις τεστοστερόνης στα 15½, ανοίγει το βίντεο ζητώντας συγγνώμη για την εμφάνισή της — γένια στον λαιμό, ακμή και μια γενικά ατημέλητη κατάσταση — και εξηγεί ότι τώρα επιλέγει να κάνει detransition. Αυτοπροσδιορίζεται ως «μια θηλυκή αρσενική τρανσέξουαλ» που δεν υποβλήθηκε ποτέ σε χειρουργείο, αν και το σχεδίαζε, και λέει ότι ηχογραφεί αυτό το «βίντεο εξήγησης» επειδή έχει δει μια έξαρση περιεχομένου για το detransition και θέλει να προσθέσει τη δική της ιστορία. Τέσσερα χρόνια τεστοστερόνης την έχουν αφήσει με μη αναστρέψιμες αλλαγές — τριχόπτωση, λιπαρό δέρμα και ακμή στην πλάτη και το στήθος — που ελπίζει ότι μπορεί να αναστραφούν εν μέρει όταν σταματήσει. Πλαισιώνει την απόφαση ως αποκορύφωμα μιας μακράς διαδικασίας στην οποία έχει αρχίσει να βλέπει τη μετάβαση ως «λάθος». Η Wells ανιχνεύει το αρχικό της κίνητρο σε έναν συνδυασμό μακροχρόνιου αρσενικού αυτοπροσδιορισμού, κοινωνικής απομόνωσης και άλυτου παιδικού τραύματος. Περιγράφει τον εαυτό της ως έχοντα «πάντα περισσότερο αρσενική ενέργεια», αλλά αφηγείται επίσης σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, οικογενειακή δυσλειτουργία και τον θάνατο του αδελφού της μόλις τέσσερις μέρες αφότου ξεκίνησε την τεστοστερόνη. Αυτοί οι στρεσογόνοι παράγοντες, πιστεύει τώρα, τροφοδότησαν την πεποίθηση ότι η ιατρική μετάβαση θα έλυνε τη δυσφορία της. Θυμάται ότι μισούσε την έμμηνο ρύση, τους γοφούς, το στήθος και την ιδέα της εγκυμοσύνης — «το πίσω μέρος του πέους και μπαίνει μέσα … γαμώτο» — αλλά λέει ότι αυτό το μίσος έχει υποχωρήσει και δεν νιώθει πια την ίδια σωματική αποστροφή. Η μετάβαση, καταλήγει, «δεν λύνει πραγματικά κανένα από τα προβλήματά σου· απλώς προσθέτει κι άλλα pancakes στην ήδη υπερβολικά ψηλή στοίβα». Απαριθμεί έναν αστερισμό συνοδών προβλημάτων ψυχικής υγείας — κλινική κατάθλιψη, άγχος, ΙΨΔ, πιθανή ΔΕΠΥ και αυτισμό — που λέει ότι είναι συνηθισμένα ανάμεσα σε άτομα που κάνουν μετάβαση, υποστηρίζοντας ότι αυτές οι καταστάσεις μπορούν να μεταμφιεστούν σε δυσφορία φύλου. Η Wells προτείνει ότι νευροαναπτυξιακοί και ψυχιατρικοί παράγοντες μπορούν να κάνουν τα κορίτσια να νιώθουν ανίκανα να ανταποκριθούν στα θηλυκά πρότυπα ομορφιάς ή να συνδεθούν με γυναίκες συνομήλικες, οδηγώντας τα να ερμηνεύσουν αυτή την αποξένωση ως απόδειξη ότι «πραγματικά» είναι αρσενικά. Στη δική της περίπτωση, το να μεγαλώσει με ελάχιστη θηλυκή επιρροή στο σπίτι και δίπλα σε έναν ανάπηρο αδελφό που «αντιμετωπιζόταν διαφορετικά» ενίσχυσε την αίσθησή της ότι δεν ανήκε στην κοριτσίστικη ηλικία. Η μετάβαση, λέει, άδειασε τον τραπεζικό της λογαριασμό, περιέπλεξε φιλίες και ραντεβού, και τελικά την άφησε πιο απομονωμένη. Αν και εξακολουθεί να νιώθει «έναν εσωτερικό άνδρα», η Wells αποφάσισε να σταματήσει την τεστοστερόνη και να προσπαθήσει να «προσαρμοστεί ξανά ως θηλυκό», παρόλο που ανησυχεί ότι δεν έμαθε ποτέ «πώς να είναι θηλυκή». Προσκαλεί άλλους detransitioners να μοιραστούν τις εμπειρίες και τις στρατηγικές αντιμετώπισής τους, υποσχόμενη ότι αυτό το βίντεο είναι μόνο το πρώτο σε μια σειρά. Εμφανώς καταθλιπτική και παλεύοντας να συνθέσει τις σκέψεις της, τελειώνει αναγνωρίζοντας πόσο τρομακτικά είναι τα επόμενα βήματα, αλλά εκφράζει μια διστακτική ελπίδα ότι η διακοπή των ορμονών θα διευκρινίσει αν η δυσφορία της ήταν σύμπτωμα βαθύτερων ζητημάτων και όχι μια αυτόνομη κατάσταση που απαιτεί ιατρική παρέμβαση.