زن بازگردانده‌شده از تغییر جنسیت، عشق به خود و پذیرش را از طریق ایمان می‌یابد: داستان ویکتوریا | پل S2 Ep4
تک‌تک ذرات وجودم بدون حتی یک اشتباه آفریده شده‌اند. هیچ نیازی نیست که ما پیش از آنکه بیاموزیم این ویژگی‌ها چه اندازه می‌توانند ما را منحصر به فرد کنند، تصمیمات دائمی درباره بدن‌هایمان بگیریم.
نمای کلی
ویکتوریا سانتیاگو در ۱۹ سالگی تغییر جنسیت داد، تستوسترون مصرف کرد و در ۲۱ سالگی پس از آنکه درمانگران تنفر trauma-محور او از بدنش را با دیسفوریای جنسیتی اشتباه گرفتند، ماستکتومی دوطرفه انجام داد. او سال‌ها در افسردگی و اعتیاد سپری کرد قبل از اینکه در ۲۶ سالگی از دوست پسرش جدا شود و از تغییر جنسیت بازگردد. یافتن کلیسای نوردریج و غسل تعمید در آنجا در نوامبر گذشته، از طریق ایمان، پاکی و خودپذیری را برایش به ارمغان آورد. اکنون که به عنوان یک زن در حال تمرین پاورلیفتینگ و پذیرش بدنش است، امیدوار است به دیگران برای بهبودی کمک کند و در عین حال به زنان جوان تأکید می‌کند که بدن‌های طبیعی خود را زیبا و عمداً آفریده شده ببینند.
خلاصه کامل ویدیو
ویکتوریا سانتیاگو یک زن ۳۱ سالهای است که از تغییر جنسیت بازگشته. او از ۱۹ سالگی خود را به عنوان یک مرد ترنس شناسایی کرد و کمی بعد مصرف تستوسترون را آغاز نمود. تا ۲۱ سالگی، ماستکتومی دوطرفه انجام داده بود. او می‌گوید هرگز آنچه را که مردم دیسفوریای جنسیتی می‌نامند تجربه نکرده است؛ بلکه از قسمت‌هایی از بدنش که او را به هدف تبدیل می‌کرد متنفر بود، چرا که از ۱۳ سالگی سینه‌هایی بزرگ و از ۱۲ سالگی قدی معادل ۱۸۰ سانتی‌متر داشت. هنگامی که این ناراحتی را بیان کرد، درمانگران آن را معادل دیسفوریای جنسیتی دانستند. او در نیوجرسی بزرگ شد، جایی که در دوران دبیرستانش موضوعات الجی‌بی‌تی در حال عمومی شدن بودند، و او گروه‌های حمایتی و جوامع آنلاینی مانند تامبلر را یافت که بر مسیرش تأثیر گذاشتند. او از ۱۴ سالگی خود را لزبین معرفی می‌کرد اما می‌گوید تنها به دنبال رابطه با مردان بوده، و اکنون معتقد است که این برچسب عمدتاً برای جا افتادن در یک حلقه اجتماعی کوئیر که دگرجنس‌گرایی را شرم‌آور می‌دانست، اتخاذ شده بود. ظرف شش ماه پس از ماستکتومی، ویکتوریا به فکر بازگشت از تغییر جنسیت افتاد، اما دوست پسر و دوستانش واکنش منفی نشان دادند، بنابراین این روند را به تأخیر انداخت. او تا ۲۶ سالگی به زندگی به عنوان یک مرد ترنس ادامه داد، تا اینکه از دوست پسر طولانی‌مدت خود جدا شد و مصرف تستوسترون را ناگهانی قطع کرد. سالهای بینابینی با افسردگی مزمن، سوءمصرف مواد و افکار خودکشی مشخص می‌شد؛ او می‌گوید دائماً تحت تأثیر مواد یا مست بود تا احساساتش را بی‌حس کند. حتی پس از توقف هورمون‌ها، از روابط جنسی و مواد برای مقابله و تأیید زنانگی خود استفاده می‌کرد. حدود یک سال قبل از مصاحبه، ویکتوریا شروع به حضور در کلیسای نوردریج کرد. او با باورهای انجیلی بزرگ شده بود—پدرش کشیش است—اما پس از آشکارسازی به عنوان یک فرد الجی‌بی‌تی در ۱۶ سالگی، از ایمان فاصله گرفته بود. او کلیساهای تأییدکننده را امتحان کرده بود اما احساس می‌کرد آن‌ها به سیاست هویت بیش از هویت در مسیح ارزش می‌دهند. در نوردریج، پس از یک حادثه در دستشویی که در آن او را با یک مرد اشتباه گرفتند، داستان بازگشتش از تغییر جنسیت را برای کشیش خود بازگو کرد. کلیسا از او استقبال کرد و او در نوامبر همان سال غسل تعمید داده شد. او غسل تعمید را دگرگونی روحانی توصیف می‌کند و می‌گوید ترس‌ها و تنفر بدنی‌اش شسته شد. او از آن روز تاکنون پاک زندگی می‌کند. ویکتوریا اکنون برای پاورلیفتینگ تمرین می‌کند و در حال یادگیری عشق ورزیدن به بدنش به عنوان یک زن است. او می‌گوید می‌خواهد در نهایت به دیگر بازگشت‌کنندگان از تغییر جنسیت برای یافتن عشق به خود کمک کند، اگرچه به دلیل بازخوردهای منفی و افرادی که روایت‌ها را تحریف می‌کنند، در مورد فضاهای آنلاین محتاط است. او معتقد است که خداوند او را بدون هیچ اشتباهی آفریده است و می‌خواهد به زنان جوان بفهماند که برای یافتن ارزش، نیازی به ایجاد تغییرات دائمی در بدن‌هایشان ندارند.