مرد بازگشته از تغییر جنسیت، پس از جراحی فمینیзации صورت به آرامش درونی می‌رسد: داستان کیران | فصل دوم، قسمت ششم پل
من با سرعت ۱۵۰ مایل در ساعت به سمت تغییر جنسیت رفتم و کارهای زیادی انجام دادم. این یک قطار بدون ترمز بود که هرگز پایان نمی‌یابد. بازگشت از تغییر جنسیت، دویدن را متوقف کرد. اکنون این درباره سکون، پذیرش رادیکال و آرامش با کسی که واقعاً هستم است.
نمای کلی
کیران، یک مرد بریتانیایی ۳۰ ساله، چهار سال و نیم را به عنوان یک زن ترنس گذراند، استروژن مصرف کرد و تحت جراحی فمینیзации صورت در بلژیک به علاوه یک پیوند موی ناموفق قرار گرفت. او که در دوران انزوا ناشی از کووید تحت تأثیر اینفلوئنسرهای آنلاین قرار گرفته بود، پس از جراحی احساس سرخوشی موقتی داشت قبل از اینکه این اوج از بین برود و او را با جای زخم و پریشانی درونی رها کند. پیوند موی травتیک او را متقاعد کرد که تغییر جنسیت یک قطار بدون ترمز از تغییر بی‌پایان است. او هورمون‌ها را متوقف کرد، به خانواده‌اش بازگشت و اکنون از طریق روال، طبیعت و معنویت به آرامش می‌رسد و ایده «ترنس واقعی» را رد می‌کند.
خلاصه کامل ویدیو
کیران، یک مرد ۳۰ ساله از بریتانیا، توضیح می‌دهد که تغییر جنسیت او حدوداً در ۲۴ سالگی و در دوران انزوا ناشی از کووید آغاز شد، زمانی که با وجود زندگی باثبات با شریک مرد طولانی‌مدت خود و خانه‌شان، احساس عمیق عدم رضایت داشت. تحت تأثیر شدید اینفلوئنسرهای شبکه‌های اجتماعی ترنس و رسانه‌های آلترناتیو سیاسی، او متقاعد شد که زندگی به عنوان یک زن، احساس غربت و زخم قلدری‌های گذشته را درمان خواهد کرد. او به صورت خصوصی و از طریق جندر جی‌پی شروع به مصرف استروژن کرد و خیلی زود، پس از تنها چند مشاوره تلفنی با یک روانشناس که او را یک کنشگر ایدئولوژیک می‌پنداشت، نسخه‌های سرویس سلامت ملی (ان اچ اس) را دریافت کرد. حدود یک سال بعد، او به تنهایی برای جراحی فمینیзации صورت به بلژیک سفر کرد و یک بهبودی مصیبت‌بار را تحمل کرد که در آن دو روز نمی‌توانست ببیند، توسط دیگران تغذیه می‌شد و حدود شش ماه از کبودی شدید و چشم‌های خونی رنج می‌برد. پس از فروکش کردن تورم، حدود یک سال احساس سرخوشی و اعتماد به نفس بالا را تجربه کرد، اما این احساس به تدریج محو شد و او را با جای زخم‌های دائمی و این realization که در اصل همان فرد در حال عذاب است، تنها теперь با تغییر فیزیکی، رها کرد. او سپس یک رینوپلاستی اصلاحی و بعد از آن، یک پیوند موی ناموفق را برای پنهان کردن جای زخم جراحی فمینیзации صورت و زنانه کردن خط مو انجام داد. پیوند مو که در حالی که او به مدت شش تا هفت ساعت بیدار بود انجام شد، زمانی که بدنش گرافت‌ها را روی بافت در حال بهبود پس زد، شکست خورد و هزاران پوند هزینه داشت و نیاز به تلاش‌های بیشتر اصلاحی داشت. این مصیبت травматиزا در نهایت او را از آنچه او «توهم تراجنسیتی» می‌نامد بیرون آورد و به او نشان داد که追求 تغییر بدنی یک قطار بدون ترمز بود که هرگز رضایت نمی‌آورد. او مصرف هورمون‌های جنس مخالف را متوقف کرد، به مادرش تلفن زد، شهری که در آن زندگی می‌کرد را ترک کرد و به خانواده‌اش بازگشت تا دوباره شروع کند. او خاطرنشان می‌کند که رابطه طولانی‌مدت او قبلاً و در حین تغییر جنسیت به دلیل عدم اصالت به پایان رسیده بود و تلاش‌های subsequent برای dating در حلقه‌های ترنس، سطحی و از نظر عاطفی توخالی احساس می‌شد. اکنون که یک سال و چهار ماه از بازگشت از تغییر جنسیت می‌گذرد، می‌گوید احساس عادی و آرام دارد و دیگر نوسانات عاطفی شدید گذشته را تجربه نمی‌کند. او یک روال پایدار را حفظ می‌کند که حول محور ورزش‌های تیمی، ورزش روزانه و وقت گذراندن در طبیعت است و کاملاً از شبکه‌های اجتماعی دوری می‌کند. او ایده «ترنس واقعی» را رد می‌کند و استدلال می‌کند که تغییر جنسیت یک مکانیسم coping است که توسط فرهنگ self-modification تغذیه می‌شود و به نادرست به عنوان مراقبت‌های بهداشتی ارائه می‌شود. او به کسانی که در نظر دارند تغییر جنسیت دهند توصیه می‌کند که به خود زمان و لطف کافی بدهند وrecognize کنند که عجله خود او به سمت medicalization ناشی از self-judgment و trauma التیام نیافته بود، نه خودشناسی واقعی.