'دترنزیشنر' کیرا بل: «شرایط روانی نیاز به درمان روانی دارند»
شرایط روانی نیاز به درمان روانی دارند. من در عرض چند ماه پس از رسیدن به تاویستوک، بدون هیچ بررسی عمیقی، تحت مسدودکننده‌ها قرار گرفتم.我们必须我们必须 از قرار دادن افراد زیر سن قانونی تحت داروهای آزمایشی خودداری کنیم و بگذاریم به طور طبیعی رشد کنند.
نمای کلی
کیرا بل شرح می‌دهد که چگونه عدم انطباق جنسیتی و مواجهه آنلاین با ترنس‌سکشوالیسم، او را در شانزده سالگی به کلینیک تاویستوک کشاند، جایی که به سرعت تأیید شد و در عرض چند ماه تحت مسدودکننده‌های بلوغ قرار گرفت. اکنون در بیست و سه سالگی، از این درمان ابراز پشیمانی می‌کند و به علائم یائسگی، از دست دادن تراکم استخوان و اثرات ناشناخته بر باروری اشاره می‌کند و استدلال می‌کند که افراد زیر سن قانونی نمی‌توانند به چنین مداخلات آزمایشی و غیرقابل بازگشت رضایت دهند. او امیدوار است پرونده حقوقی‌اش به انتقال پزشکی برای افراد زیر سن قانونی پایان دهد، برای دترنزیشنرها آگاهی‌افزایی کند و خدمات سلامت روان بهتری ایجاد کند و بیان می‌کند که شرایط روانی نیاز به درمان روانی دارند.
خلاصه کامل ویدیو
کیرا بل تعریف می‌کند که چهارده ساله بود و با مشکلات شخصی و عدم انطباق جنسیتی دست و پنجه نرم می‌کرد که به صورت آنلاین با ترنس‌سکشوالیسم مواجه شد. او می‌گوید که در آن زمان به نظر می‌رسید این موضوع مشکلاتش را توجیه می‌کند و او را به سمت دریافت کمک از طریق پزشک عمومی و سپس CAMHS سوق داد، که او را به کلینیک تاویستوک ارجاع دادند. او اولین بار در شانزده سالگی به آنجا مراجعه کرد. به گفته بل، این کلینیک هیچ درمان روانی خاصی ارائه نداد. در عوض، او می‌گوید که آنها بر اساس مدل تأیید عمل می‌کردند و ادعاهای او مبنی بر مرد بودن و تمایلش به تغییر جنسیت را بلافاصله و بدون انجام هرگونه بررسی عمیق در سابقه او تأیید کردند. او به سرعت در مسیر پزشکی قرار گرفت و از اولین قرار ملاقات در ژانویه، تا تجویز مسدودکننده‌های بلوغ در اکتبر پیش رفت. بل اثرات این مسدودکننده‌ها را شدید توصیف می‌کند. او علائمی را تجربه کرد که آن را علائم یائسگی می‌نامد، از جمله عدم توانایی در خواب، از دست دادن اشتها و کاهش تراکم استخوان. او همچنین معتقد است که به احتمال زیاد تنظیمات مغزی رخ داده که مورد مطالعه قرار نگرفته و آن دوره را زمانی سخت می‌خواند. او بیانیه عمومی تاویستوک را رد می‌کند که می‌گوید این خدمات زمان قابل توجهی را با جوانان و خانواده‌هایشان برای بحث در مورد رفاه عمومی قبل از تمرکز بر جنسیت صرف می‌کند. او می‌گوید که این به هیچ وجه با تجربه او همخوانی ندارد. بل نگرانی عمیقی درباره تأثیر بلندمدت درمان هورمونی که دریافت کرده است ابراز می‌کند. او استدلال می‌کند که این درمان، افراد زیر سن قانونی را در مسیری قرار می‌دهد که زندگی آنها را برای همیشه تغییر می‌دهد، قبل از آنکه بتوانند پیامدهای آن را برای زندگی بزرگسالی خود درک کنند. او بیان می‌کند که اگر این مسیر پزشکی متوقف شود، به افراد اجازه رشد طبیعی داده می‌شود و در بیشتر موارد، بزرگسالان از احساسات دیسفوریای جنسیتی خود عبور می‌کنند، که این مداخله را به یک آسیب غیرضروری تبدیل می‌کند. او همچنین خاطرنشان می‌کند که باروری آینده او نامشخص باقی مانده است، زیرا از زمان درمانش هیچ آزمایشی انجام نشده است. وکیل او، پل کونرات، توضیح می‌دهد که پرونده حقوقی بر روی رضایت آگاهانه متمرکز است. او استدلال می‌کند که جوانان زیر هجده سال قادر به دادن رضایت آگاهانه برای یک درمان پزشکی آزمایشی با پیامدهای غیرقابل بازگشت و مادام‌العمر نیستند. او توصیف تاویستوک از خدمات خود به عنوان ایمن و متفکرانه را رد می‌کند و به تحقیقات بسیار محدود اشاره کرده و یافته‌های پروفسور کارل هینیگان از دانشگاه آکسفورد را نقل می‌کند که پایه شواهد فعلی از تصمیم‌گیری آگاهانه و عمل ایمن در کودکان حمایت نمی‌کند. کونرات همچنین به یک موکل دیگر اشاره می‌کند، مادر یک دختر شانزده ساله اوتیستیک که در لیست انتظار سرویس توسعه هویت جنسیتی است و می‌ترسد دخترش تحت درمان مشابهی قرار گیرد. بل می‌گوید امیدوار است این پرونده از تجویز مسدودکننده‌های بلوغ برای افراد زیر سن قانونی جلوگیری کند، که به گفته او اخیراً سرویس سلامت ملی (NHS) پذیرفته که آزمایشی هستند. او می‌خواهد از تغییرات فیزیکی مضر جلوگیری کند، آگاهی در مورد خود سیستم را افزایش دهد و دترنزیشنرها را به بیان تجربیاتشان تشویق کند. او همچنین خواستار تحقیقات بیشتر در مورد دیسفوریای جنسیتی و ایجاد خدمات سلامت روان قوی‌تر است و نتیجه می‌گیرد که شرایط روانی نیاز به درمان روانی دارند تا از تمایل جوانان به مسدودکننده‌های هورمونی یا تغییر پزشکی جلوگیری شود.