"من از سیستمی که هیچ مقاومتی نداشت سوءاستفاده کردم - سپس انتقال جنسیتم را بازگرداندم"
من از سیستمی که هیچ مقاومتی نداشت سوءاستفاده کردم. هیچ کس سوالات سخت را نپرسید. اکنون جنسیتم را پذیرفته‌ام، اما هر روز با آنچه تستوسترون با من کرد زندگی می‌کنم.
نمای کلی
اشلی رز روایت می‌کند که چگونه ضربه دوران کودکی، چاقی، و زورگویی ضد لزبین منجر شد تا در ۲۷ سالگی و پس از دریافت تشخیص اختلال هویت جنسیتی و سال‌ها فشار اجتماعی، انتقال جنسیت دهد. اگرچه در ابتدا از تستوسترون راضی بود، اما آتروفی واژن، اختلالات خلقی و ریزش مو را تجربه کرد، و تنها پس از مواجهه با شهادت بازگردانندگان انتقال جنسیت در اینترنت از عمل جراحی پستان اجتناب کرد. با سرخوردگی از سمیت فعالان و پزشکی‌سازی کودکان، در سال ۲۰۲۳ به تدریج تستوسترون را قطع کرد، نام تولدش را بازپس گرفت، و اکنون جنسیت خود را می‌پذیرد در حالی که هشدار می‌دهد که انتقال جنسیت بیش از حد در دسترس شده و باید برای موارد نادر و جدی reserviert شود.
خلاصه کامل ویدیو
اشلی رز از سنین پایین با تصویر ذهنی از بدن و ضربه روحی دوران کودکی دست و پنجه نرم می‌کرد. او تنها دانش‌آموز آشکارا لزبین در دبیرستانش بود، جایی که با زورگویی و انزوا مواجه شد، و با زندگی خانگی دشواری که با اعتیاد والدین به الکل و برادر آزارگرش مشخص می‌شد، با پرخوری کنار می‌آمد و در نهایت به بیش از ۲۰۰ پوند وزن رسید. پس از کاهش نیمی از وزن بدنش از طریق رژیم و ورزش در اواخر نوجوانی، شروع به کاوش عمیق‌تر در هویت خود کرد. در حدود ۲۰ سالگی، تشخیص اختلال هویت جنسیتی دریافت کرد، و پس از یک سال درمان که شامل مقاومت قابل توجهی از سوی یک پزشک بود که سؤال می‌کرد آیا او صرفاً از لزبین بودن عصبانی است، در ۲۱ سالگی نام خود را به طور قانونی به دِوِن تغییر داد. برای سال‌ها به عنوان یک لزبین پسرگونه بدون مداخله پزشکی زندگی کرد، اما در حدود ۲۷ سالگی، پس از اینکه چندین شریک پیشنهاد کردند که اگر به عنوان یک مرد زندگی کند شادتر خواهد بود و در فرهنگ بدنسازی غوطه‌ور شد که در آن تستوسترون به طور آشکار بحث می‌شد، در سال ۲۰۱۶ و در حالی که دوره‌هایی از بی‌خانمانی را تجربه می‌کرد، شروع به مصرف تستوسترون کرد. او بعدها گفت که از سیستمی که هیچ مقاومتی نشان نمی‌داد سوءاستفاده کرد، و انگیزه‌هایش شامل فرار از لزبین بودن، اختلال تصویر بدن، و تمایل به نتایج فیزیکی سریع به جای روند کند رشد عضلانی زنانه بود. در هنگام مصرف هورمون‌ها، عوارض جانبی از جمله آتروفی واژن تا سال پنجم، نوسانات خلقی، خشم ناشی از استروئید، ریزش مو، و افزایش تکانش‌گری و خطرپذیری را تجربه کرد که معتقد بود دروازه‌ای برای مصرف سایر مواد شد. او به سختی از عمل جراحی پستان اجتناب کرد پس از مواجهه با داستان‌های بازگردانندگان انتقال جنسیت در اینترنت و درک قطعی بودن این عمل. در سال ۲۰۲۳، با سرخوردگی از آنچه که آن را چرخش سمی فعالیت تراجنسیتی، پزشکی‌سازی کودکان، و یک سری مجادلات عمومی پرسر و صدا می‌دید، با کاهش دوز تستوسترون بدون اطلاع اولیه به پزشکانش، فرآیند بازگرداندن انتقال جنسیت را آغاز کرد. پس از حدود یک سال، چرخه قاعدگی او بازگشت، و در نهایت به طور کامل هورمون‌ها را قطع کرد، شروع به مصرف استرادیول کرد، و به طور قانونی نام تولدش، اشلی رز، را بازپس گرفت. اکنون در ۳۷ سالگی، می‌گوید که جنسیت خود را پذیرفته اما روزانه با عواقب فیزیکی و اجتماعی آن دست و پنجه نرم می‌کند، از جمله دشواری بازگرداندن مدارک قانونی و اثرات باقی‌مانده تستوسترون. او از والدین و جوانان می‌خواهد که تحقیق کامل انجام دهند، هشدار می‌دهد که کودکان نمی‌توانند به انتقال پزشکی رضایت دهند، و استدلال می‌کند که این عمل باید به یک وضعیت پزشکی جدی و نادر بازگردد.