واقعیت تاریک پشت «مراقبتهای تأیید جنسیت»

بلوککنندههای بلوغ در ۱۶ سالگی، تستوسترون در ۱۷ سالگی در حالی که بیخانمان بودم. بازگشت به جنسیت اصلی در ۲۲ سالگی. وعده شادی بود؛ واقعیت از دست دادن استخوان، افسردگی و بدنی برای همیشه تغییر یافته بود.

نمای کلی

کیرا بل روایت می‌کند که چگونه در ۱۶ سالگی، پس از سال‌ها قلدری همجنس‌گراستیز و تأثیرات ترنس آنلاین، یکی از اولین افراد زیر سن قانونی شد که در کلینیک تاویستوک مسدودکننده‌های بلوغ دریافت کرد. این مسدودکننده‌ها عوارض شدیدی—افسردگی، بی‌خوابی، از دست دادن تراکم استخوان—به دنبال داشت و پس از آن در ۱۷ سالگی و در حالی که بی‌خانمان و بدون حمایت بود، تستوسترون برایش آغاز شد. او در ۲۲ سالگی بازگشت جنسیتی انجام داد، بعدها در یک پرونده دادگاهی تاریخی علیه کلینیک پیروز شد، و اکنون هشدار می‌دهد که تغییر جنسیت پزشکی یک وعده دروغین است که او را با تغییرات غیرقابل بازگشت و آسیب ماندگار رها کرد.

خلاصه کامل ویدیو

کیرا بل، زن ۲۶ ساله ای که بازگشت جنسیتی داشته و در این قسمت حضور دارد، سفر خود را از کودکی پسرگونه‌اش تا تغییر جنسیت پزشکی و بازگشت نهایی روایت می‌کند. او به یاد می‌آورد که تا ۱۲ سالگی درونی کرده بود که «یک مشکلی با من هست»، حسی که با فضای همجنس‌گراستیز مدرسه‌اش در سال‌های ۲۰۱۱-۲۰۱۲ تشدید شد. با کشف جامعه‌های ترنس آنلاین، به این نتیجه رسید که تغییر جنسیت «بهترین راه پیش روست»، و در ۱۶ سالگی از مرکز خدمات ملی سلامت (NHS) محلی‌اش به کلینیک تاویستوک ارجاع داده شد. در آنجا او «یکی از اولین» افراد زیر سن قانونی شد که پس از کاهش حداقل سن توسط این مرکز، مسدودکننده‌های بلوغ دریافت کرد. او این مسدودکننده‌ها را «وحشتناک» توصیف می‌کند که باعث تعریق شبانه، تشدید افسردگی، بی‌خوابی و از دست دادن تراکم استخوان شد که نیاز به مصرف ویتامین دی با دوز بالا داشت. در حالی که به طور فنی هنوز بی‌خانمان بود و در ۱۷ سالگی در یک خوابگاه جوانان زندگی می‌کرد، مصرف تستوسترون برایش آغاز شد؛ اولین تزریق‌ها حالتی مانند «آرامش» داشت، اما پس از پنج سال «آن نقاب شروع به محو شدن کرد.» او در ۲۲ سالگی بازگشت جنسیتی انجام داد. کیرا همچنین افشا می‌کند که سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) دارد که در بیمارستان UCLH تشخیص داده شد، شرایطی که از قبل تستوسترون طبیعی او را افزایش داده و در دوران بلوغ او را مردانه‌تر کرده بود. او معتقد است پزشکان این سندرم را با ترنس بودن اشتباه گرفتند، و اشاره می‌کند که «بسیاری از مردان ترنسی که به اینجا می‌آیند... تمایل دارند PCOS داشته باشند.» با توقف مسدودکننده‌ها و تستوسترون، تخمدان‌هایش «دوباره فعال شده‌اند»، موهای بدنش روشن‌تر شده، چربی بدنش بازتوزیع شده، و صدایش کمی نرم‌تر شده، اگرچه می‌پذیرد که «دیگر هرگز به عنوان یک زن شناخته نخواهد شد» و «به وجود خود به عنوان یک زن مردانه و یک لزبین مردانه‌شده افتخار می‌کند.» سپس گفتگو به پرونده دادگاهی سال ۲۰۲۰ می‌رسد که کیرا علیه تاویستوک مطرح کرد، اقدامی که در حالی انجام داد که هنوز کاملاً «در دریای متلاطم» بود و هیچ حمایت درمانی یا خانوادگی نداشت. برنده شدن این پرونده او را به ناگاه در کانون توجه عموم قرار داد، حریم خصوصی‌اش را قربانی کرد و او را در معرض «استفاده» شدن توسط گروه‌های فمینیست رادیکال و بعداً گروه‌های محافظه‌کاری قرار داد که سعی کردند «او را به عنوان یک فمینیست رادیکال برچسب بزنند» یا داستانش را برای اهداف سیاسی به خدمت بگیرند. او به کسانی که قصد بازگشت جنسیتی دارند هشدار می‌دهد که منتظر چنین استفاده‌های ابزاری باشند و قبل از سخن گفتن مطمئن شوند که حمایت قابل اعتمادی دارند. اکنون، دو سال و نیم پس از قطع ارتباط با حلقه‌های فعالان، او با انتخاب دقیق در برنامه‌ها حاضر می‌شود، بر بازسازی یک زندگی عادی تمرکز کرده و در عین حال دشواری‌های عملی—مانند استفاده از توالت‌های عمومی—که زنان بازگشت‌جنسیتی‌داده با آن روبرو هستند را تصدیق می‌کند.

واقعیت تاریک پشت «مراقبتهای تأیید جنسیت» | detrans.ai