بهبود پس از دترنزیشن: مصاحبه با کی‌سی میلر
کی‌سی موهایش را از دست داد، نزدیک بود رحمش را از دست بدهد و به سمت جراحی ناحیه تناسلی می‌رفت که یک ویدیوی وایرال او را بیدار کرد. پنج سال تستوسترون زخم گذاشت، اما او گواه این است که می‌توان با آسیب روبه‌رو شد و بهبود یافت.
نمای کلی
کی‌سی میلر، 21 ساله، سفر خود را از پنج سال (5 سال) مصرف تستوسترون تا هفت ماه (7 ماه) بهبودی پس از دترنزیشن روایت می‌کند. پس از آنکه یک ویدیوی وایرال باورش را که «100 درصد مثل یک مرد دیده می‌شد» درهم شکست، او واکنش تند عمومی—و بی‌شفقتی جامعه‌ی ترنس—را دلیل قطع هورمون‌ها و مراجعه به درمان DBT می‌داند. اکنون بدون دارو، با بازگشت چرخه‌ی قاعدگی و در آستانه‌ی دانشکده‌ی پرستاری، از زنان دترنس می‌خواهد به متخصص زنان و زایمان مراجعه کنند و می‌خواهد داستانش نماد تاب‌آوری باشد، نه نابودی.
خلاصه کامل ویدیو
در این گفتگوی گسترده، کی‌سی میلر، دترنزیشنر ۲۱ ساله‌ای که هفت ماه است تستوسترون را کنار گذاشته، به لورا بکر، مجری، می‌گوید که اخیراً به «پذیرش رادیکال» رسیده و «در حال اوج گرفتن» است. پس از انتشار به‌روزرسانی ویدیویی آرام و امیدوارانه در ماشین که تضاد شدیدی با کلیپ اشک‌آلود اکتبر ۲۰۲۲ او دارد، کی‌سی می‌گوید غرق پیام‌های سپاسگزارانه دیگر دترنزیشنرها شده است: «نمی‌دانید چقدر سپاسگزارم که کسی مثل خودم را می‌بینم که درباره این صحبت می‌کند.» او توضیح می‌دهد همین بازخورد دلیل آن است که حاضر شده دوباره علناً صحبت کند — می‌خواهد روایتی را که می‌گوید هر کس ترنزیشن پزشکی کند «محکوم و ویران» است رد کند و در عوض نشان دهد که «می‌توانیم شفا بیابیم و ادامه دهیم». کی‌سی آغاز چرخش خود را به طوفانی بازمی‌گرداند که پس از نخستین ویدیوی ویروسی‌اش برخاست. در آن زمان او پنج سال بود تستوسترون مصرف می‌کرد، مقدار قابل‌توجهی مو از دست داده بود و فعالانه به‌دنبال ارجاع برای هیسترکتومی و حتی جراحی پایین بود. توجه غیرمنتظره — به‌ویژه پس از آنکه مت والش کلیپ را معرفی کرد — او را ترساند و گسستگی برانگیخت، اما اطمینانش را که «۱۰۰٪ به‌عنوان مرد شناخته می‌شد» نیز شکست. هزاران غریبه ویژگی‌های زنانه نشانگر را اشاره کردند و اینفلوئنسرهای ترنس برجسته با آنچه کی‌سی «هیستریک» می‌نامد حمله کردند، او را متهم به تظاهر به ناآگاهی از عوارض جانبی کردند و رد کردند که «فقط سیس» است. او می‌گوید دیدن نبود شفقت جامعه او را وادار کرد همه‌چیز را زیر سؤال ببرد و در نهایت هورمون‌ها را قطع کند. به لورا می‌گوید: «اگر به توییتر نمی‌رفتم، هنوز ترنس بودم»؛ آن انفجار عمومی زنگ بیداری‌ای شد که نمی‌دانست لازم دارد. کی‌سی از آن زمان سلامت روانش را از طریق برنامه سرپایی یک‌ساله درمان رفتاردرمانی دیالکتیکی (DBT) بازسازی کرده که شامل جلسات انفرادی هفتگی و گروه مهارت دو ساعته است. او DBT — به‌ویژه ماژول‌های ذهن‌آگاهی، تنظیم هیجان و تحمل پریشانی — را به‌خاطر دادن ابزارهایی می‌ستاید که او را از فروپاشی‌های روزانه و افکار خودکشی به «ذهن خردمند» رساندند، جایی که می‌تواند غم را بدون بلعیده شدن حس کند. از نظر جسمی ورزش سبک را از سر گرفته، سلامت قلبی‌عروقی‌اش را پیگیری می‌کند و برای نخستین بار در سال‌ها بدون دارو است. قاعدگی‌اش در ماه ششم بازگشت و او دیگر زنان دترنس را ترغیب می‌کند به متخصص زنان مراجعه کنند، و یادآوری می‌کند اسکن‌های خودش خوشبختانه پس از پنج سال تستوسترون هیچ آسیب ماندگاری نشان نداد. در نگاه به آینده، کی‌سی دوباره در مدرسه پرستاری ثبت‌نام می‌کند با برنامه‌ای پنج‌ساله که به پرستاری سالمندان ختم می‌شود. او استعدادی در آرام کردن بیماران زوال عقل کشف کرده و می‌خواهد از احتیاط به‌سختی‌به‌دست‌آمده‌اش درباره زیاده‌روی پزشکی برای آموزش بیماران آینده استفاده کند. هرچند مردم دائماً به دترنزیشنرها می‌گویند باید درمانگر یا فعال شوند، کی‌سی ترجیح می‌دهد تجربه‌اش را به حمایت روزمره از بیماران هدایت کند: «می‌خواهم پرستاری باشم که مطمئن می‌شود واقعاً می‌فهمی چرا فشار خون بالا مهم است.» او همچنین به علاقه‌های کوچک‌تری می‌پردازد — پلی‌لیست‌های هوی‌متال، تقویمی با مضمون مرغ و رؤیای سخنرانی روزی درباره اخلاق پزشکی — و تأکید می‌کند شفا اهدافی فراتر از جنسیت می‌طلبد: «وقتی وسواس بر جنسیت را کنار می‌گذاری، زندگی معمولاً واقعاً خوب می‌شود.»