من دترنزیشن کردم. این چیزی است که هرگز به تو نمی‌گویند!
وارد Planned Parenthood شدم، گفتم «فکر می‌کنم ترنسم» و با تستوسترون بیرون آمدم. ۱۸ ماه بعد صدایی داشتم که هرگز پس نمی‌گیرم و زخم‌هایی که هرگز نباید می‌داشتم. برایشان مهم نیست پشیمان شوی — چک را قبلاً نقد کرده‌اند.
نمای کلی
رایان، که زن به دنیا آمده، ۱۸ ماه تستوسترون مصرف کرد و پس از تنها یک جلسه درمان نزدیک بود جراحی سینه انجام دهد. تنها پس از تأیید فهمید که «برای خودش ناهمخوانی جنسیتی ساخته»، دترنزیشن کرد و اکنون با صدای دائماً بمی زندگی می‌کند که «لعنتی ازش متنفر است». او هشدار می‌دهد صنعت پزشکی ترنس برای سود تأیید را شتاب می‌دهد، داستان‌های پشیمانی را دفن می‌کند و از جویندگان می‌خواهد درمانگرانی بیابند که به‌جای مهر زدن، آنها را به چالش بکشند.
خلاصه کامل ویدیو
رایان، که آنلاین با نام‌های «Salty» یا «Kashita» هم شناخته می‌شود، ویدیو را با معرفی دوباره خود به بینندگان تازه آغاز می‌کند. او که زن به دنیا آمده، حدود یک سال و نیم به‌عنوان مرد ترنس زندگی کرد، پس از آنکه در ۲۰۱۹ خود را متقاعد کرد مشکلاتش با هویت، جنسیت و زن‌ستیزی اجتماعی در واقع دیسفوریای جنسیتی بودند. یک جستجوی گوگل او را به انجمن‌های تأییدکننده ترنس رساند و ظرف یک هفته وارد Planned Parenthood شد، گفت «فکر می‌کنم ترنسم» و با نسخه تستوسترون همان روز بیرون آمد. در هجده ماه بعد نامش را به‌طور قانونی تغییر داد، چهار ساعت دورتر نقل مکان کرد، کار تازه‌ای شروع کرد و کاملاً به‌عنوان مرد شناخته می‌شد. او همچنین به دنبال تأیید جراحی بالا رفت که فقط یک جلسه درمان لازم داشت — بدون پرسش کاونده، بدون نظر دوم — پیش از آنکه درمانگر نامه بیمه را بنویسد. رایان توضیح می‌دهد که تردیدها فقط پس از «تأیید و آماده‌شدن» همه‌چیز خزیدند. اشتیاق‌های کوچک — تحسین ویترین‌های آرایش، دلتنگی برای زنانگی — رشد کردند تا اینکه فهمید با تلاش برای ساکن شدن در هویتی مردانه «به خودش دیسفوریای جنسیتی داده» است. او که از «به جنسیت زیستی خودم اشتباه خطاب شدن» وحشت داشت، دو هفته بدبخت کوشید «باب» بماند، سپس تصمیم به دترنزیشن گرفت. بی‌سروصدا از خانه تماماً مردانه‌اش بیرون رفت، دوستانی را که هرگز نمی‌دانستند ترنس است قطع کرد و زندگی‌اش را دوباره ساخت — این بار با روبه‌رو شدن با شرمندگی زن ترنس خوانده شدن در حالی که در واقع زنی زیستی است. رایان اکنون که سه سال از دترنزیشن می‌گذرد، چیزی را اعتراف می‌کند که هرگز جلوی دوربین نگفته: او از صدای دائماً بم‌شده‌اش «لعنتی متنفر است». با وجود اینکه علناً دیگر دترنزیشنرها را به پذیرفتن صدای تغییریافته‌شان تشویق می‌کند، در خفا آرزوی جراحی زنانه‌سازی صدا را دارد که هنوز توان مالی‌اش را ندارد. درمان و تمرین‌ها صدایش را روشن‌تر نکرده‌اند و نظرات آنلاین دائمی که او را اشتباه خطاب می‌کنند هر روز می‌سوزانند. هشدار اصلی ویدیو این است که «صنعت ترنس» بیشتر شبیه یک بنگاه انتفاعی عمل می‌کند تا نظامی پزشکی دقیق. رایان استدلال می‌کند درمانگران، پزشکان، جراحان و تولیدکنندگان هورمون همه انگیزه مالی دارند که تأیید کنند نه پرسش، پس داستان‌های پشیمانی را سرکوب می‌کنند. او به مصاحبه اخیری با دترنزیشنری دیگر («Shape Shifter») اشاره می‌کند که جراحی کامل صورت، بالا و پایین انجام داد و اکنون عمیقاً پشیمان است. رایان اصرار دارد دترنزیشنرها بسیار بیشتر از آنچه پذیرفته می‌شود هستند، اما محتوایشان توسط الگوریتم‌ها دفن و از نظر اجتماعی مجازات می‌شود و روایت «۹۹٪ موفقیت» را مشکوک می‌کند. او با ترغیب هر کسی که ترنزیشن را در نظر دارد به جستجوی پزشکانی که او را به چالش بکشند نه مهر تأیید بزنند پایان می‌دهد، چون «صنعت به تو اهمیت نمی‌دهد؛ به پولت اهمیت می‌دهد».