EP22 - تامبلر ترنس - با هلنا کرشنر
من بدنم را با فانتزی یک پسر لاغر تامبلری معامله کردم. تمام آنچه به دست آوردم دو بار بستری در بخش روان و نفرت از خودی عمیقتر بود. من فقط یک زنم که به راهنمایی نیاز داشتم، نه تستوسترون.
نمای کلی
هلنا کرشنر توصیف میکند که چگونه، به عنوان یک نوجوان منزوی، جوامع تامبلر افراد سفیدپوست، دگرجنسگرا و سیسجندر را به عنوان ستمگر تصویر کردند و این او را به سمت استفاده از ضمایر they/them، بیجنسیت و ze/zer برای کسب پذیرش سوق داد. او در ۱۸ سالگی و پس از یک ارزیابی در Planned Parenthood، تستوسترون را آغاز کرد و طی ۱۷ ماه با دوز بالا دچار اختلال عملکرد شد و دو بار بستری گردید. یک ویدئوی مونتاژ شده از افول او باعث شد متوجه اشتباه خود شود؛ او از این روند بازگشت، به طور خلاصه خود را non-binary معرفی کرد و اکنون در ۲۳ سالگی به عنوان یک زن زندگی میکند و گذار جنسیتی خود را نه ناشی از دیسفوریا، بلکه به مسائل تصویر بدن و فشار آنلاین نسبت میدهد.
خلاصه کامل ویدیو
هلنا کرشنر از ۱۵ سالگی و پس از منزوی شدن و افسردگی در دبیرستان، استفاده از تامبلر را آغاز کرد و در نهایت ترک تحصیل کرد و به خودآزاری روی آورد. در حالی که او ابتدا به جوامع هواداری گروههای راک کلاسیک پیوسته بود، به زودی در جوامع عدالت اجتماعی غوطهور شد که در آنها افراد سفیدپوست، سیسجندر و دگرجنسگرا به طور معمول به عنوان ستمگران دارای امتیاز تصویر میشدند. اگرچه او در ابتدا از این گفتمان خصمانه نسبت به افراد سیسجندر متنفر بود، در نهایت ناخودآگاه تسلیم شد و اعلام کرد که میخواهد از ضمیر they/them استفاده کند. بازخورد مثبت فوری، یک چرخه تقویتی از آزمایشهای هویتی فزاینده ایجاد کرد؛ در طی چند سال بعد، او به ترتیب هویتهای دمیگرل، بیجنسیت و ضمیر ze/zer را تجربه کرد و در عین حال پذیرش اجتماعی و تحسین مشروط آنلاینی را به دست آورد که در زندگی واقعی فاقد آن بود. او به این احساس رسید که در این چارچوب اخلاقی، اتخاذ یک هویت ترنس تنها راه فرار از وضعیت ستمگر و کسب تعلق است. تا ۱۸ سالگی، با این باور که یک پسر ترنس است، از اوهایو به یک مرکز Planned Parenthood در شیکاگو رفت تا با رضایت آگاهانه تستوسترون دریافت کند. پس از یک مصاحبه ۲۰ دقیقهای با یک مددکار اجتماعی و بدون انجام آزمایش خون یا الزامات پیگیری، با دوز ۱۰۰ میلیگرم تستوسترون در هفته — که بالاترین دوز است — درمان را آغاز کردند، پس از آن که به پزشک گفت به دلیل نوع بدنش به مقدار بیشتری نیاز دارد. او به مدت حدود ۱۷ ماه تحت تستوسترون قرار گرفت. به جای دستیابی به فانتزی خود برای تبدیل شدن به یک چهره لاغر و مردانه، به شدت دچار اختلال عملکرد شد، از نظر عاطفی بیثبات بود و دو بار در بخشهای روانپزشکی بستری شد. نقطه عطف زمانی فرا رسید که شریک زندگی وقتش، که او نیز در آن زمان یک مرد ترنس بود، یک ویدئوی مونتاژ شده از افول جسمی و عاطفی او را از اولین تزریق به بعد به او نشان داد. دیدن تضاد بین خودِ پیش از گذار و ظاهر increasingly بیمار و ناخوشحالش، به او فهماند که مرتکب اشتباهی جدی شده است. او تستوسترون را قطع کرد، برای چند ماه به طور خلاصه خود را non-binary معرفی کرد و در نهایت پذیرفت که یک زن است. اکنون در ۲۳ سالگی، کرشنر میگوید پریشانی اولیه او نه ناشی از دیسفوریای جنسیتی، بلکه از برخورد مسائل شدید تصویر بدن با مشوقهای اجتماعی آنلاین ناشی شده بود. او فقدان محافظت پزشکی را که به او اجازه داد با حداقل ارزیابی به دوز بالایی از هورمونها دسترسی پیدا کند، مورد انتقاد قرار میدهد و استدلال میکند که جوانان آسیبپذیر به جای تأیید خودکار، به راهنمایی دلسوزانه و واقعبینانه از سوی بزرگسالان قابل اعتماد نیاز دارند.