خماری هورمونی: ۶ ماه دوری از تستوسترون ( بازگشت از مردانگی به زنانگی)
صدایم بم شد، سیبک گلویم رشد کرد و ریشک برای همیشه ماند. شش ماه دور از تستوسترون دوباره اندامم curves دارد، اما بدنم هرگز به سادگی به حالت قبل بازنخواهد گشت.
نمای کلی
ال پالمر عواقب فیزیکی شش ماه دوری از تستوسترون پس از سه سال مصرف این هورمون را روایت می‌کند. او توضیح می‌دهد که در حالی که قاعدگی‌ها، موهای بدن، توزیع چربی و توده عضلانی او تا حد زیادی به سمت الگوهای زنانه بازگشته‌اند، اما بم شدن صدا، موهای صورت و سیبک گلوی او تغییرات دائمی هستند که بدون مداخله معکوس نخواهند شد. او در مورد چیزی که تستوسترون نتوانست تغییر دهد — ساختار استخوانی، قد و اندام تناسلی او — تأمل می‌کند و تغییرات کوچک‌تری در اشتها، میل جنسی و حتی تعریق را به اشتراک می‌گذارد و نتیجه می‌گیرد که بدنش برای همیشه تغییر کرده و هرگز به سادگی به حالت قبل از تغییر «بازنخواهد گشت».
خلاصه کامل ویدیو
ال پالمر، یک زن ۲۰ ساله که از مردانگی به زنانگی بازگشته است، در مورد اثرات هورمون‌ها بر بدنش پس از شش ماه قطع مصرف تستوسترون صحبت می‌کند. او با یادآوری بلوغ زنانه خود در ۱۲ سالگی شروع می‌کند، زمانی که لگنش پهن شد، قاعدگی را آغاز کرد، پستان‌ها رشد کردند و قدش بلندتر شد — تغییراتی که آن زمان تقریباً متوجه آن‌ها نشد. سپس این را با اثرات مصرف تستوسترون در ۱۶ سالگی مقایسه می‌کند. صدایش تقریباً بلافاصله بم شد، در هفته اول گرفت و خشن شد و پس از یک ماه به طور محسوسی عمیق‌تر شد و در طول یک سال به پایین‌ترین حد خود رسید. او توضیح می‌دهد که این تغییر دائمی است: حنجره بزرگ شده و پایین می‌افتد، غضروف گلو ضخیم می‌شود و تارهای صوتی تغییر می‌کنند، به این معنی که صدایش بدون تمرین هرگز به طور طبیعی به حالت قبل از تستوسترون بازنخواهد گشت. ال دو اثر دائمی تستوسترون را برمی‌شمارد: صدایش و موهای صورت. او سیبک گلو (آدم‌سیبی) خود را نشان می‌دهد و اشاره می‌کند که باید هر سه یا چهار روز یکبار اصلاح کند که روی گردن و صورتش ریشک می‌زند. او می‌گوید به محض اینکه تستوسترون فولیکول‌های موی صورت را برای تولید موهای ضخیم و تیره تحریک کند، آن‌ها به حالت قبل بازنمی‌گردند؛ او قصد دارد برای از بین بردن موهای زائد با لیزر اقدام کند. او همچنین توضیح می‌دهد که تستوسترون چه چیزهایی را نمی‌تواند تغییر دهد. پس از بلوغ زنانه، ساختار استخوانی او بدون تغییر باقی ماند: او لگن پهن، شانه‌های باریک، دست‌ها و پاهای کوچک و ساختار صورت زنانه خود را حفظ کرد. تستوسترون او را بلندقدتر نکرد، شانه‌هایش را پهن نکرد، لگنش را باریک نکرد، پستان‌هایش را از بین نبرد و اندام تناسلی مردانه برایش ایجاد نکرد. با این حال، بسیاری از اثرات از زمانی که تستوسترون را قطع کرده، معکوس شده‌اند. قاعدگی‌های او دو ماه پس از قطع، بازگشت که در ابتدا سبک‌تر و کم‌دردتر از قبل بود. موهای بدنش به شدت نازک شده‌است؛ پس از شش ماه دوری از تستوسترون، موهای روی پاها، سینه و بازوهایش روشن و کم‌پشت شده و نیاز به اصلاح بسیار کمتری نسبت به قبل دارد، اگرچه او گمان می‌کند مقداری موی اضافی بر روی بدنش به طور دائمی باقی خواهد ماند. چربی بدنش دوباره به الگوی زنانه توزیع شده و انحناها را به لگن، ران‌ها، صورت و سینه‌اش بازگردانده، در حالی که توده عضلانی که به سرعت روی تستوسترون ساخته بود از بین رفته و دوباره شانه‌هایش باریک شده‌است. ال به چند ویژگی ماندگار یا تغییرکرده دیگر اشاره می‌کند. روی تستوسترون، آروغ بلند زدن پیدا کرد که همچنان ادامه دارد. دور از تستوسترون، اشتهای او و میل جنسی‌اش به شدت کاهش یافته‌است؛ او دیگر جذابیت جنسی خودبه‌خودی را تجربه نمی‌کند و اکنون قبل از صمیمیت، به ارتباط عاطفی تمایل دارد. او همچنین متوجه شده که عرقش بوی شیرین‌تری می‌دهد. او با تأکید بر این نتیجه می‌گیرد که بازگشت به معنای بازگشت ساده بدن به حالت قبل از تغییر نیست. صدایش، موهای صورتش، سیبک گلو و ساختار گلویش برای همیشه تغییر کرده‌اند، و اگرچه برخی از اثرات مردانه‌سازی محو شده‌اند، اما شیمی بدنش به طور غیرقابل بازگشتی تغییر کرده است.