از گذار به بازگشت: پیام نهایی ابل گارسیا
من هرگز یک زن واقعی نخواهم بود — فقط در حال تقلید از یک کاریکاتور بودم. گذار منجر به آسیب می‌شود. مانند آب باشید، پایه خود را پیدا کنید و یک زندگی سالم بسازید.
نمای کلی
ابل گارسیا تعریف می‌کند که در دوران راهنمایی با ایدئولوژی تراجنسیتی مواجه شد اما تنها در ۱۹ سالگی پس از اینکه یک درمانگر بلافاصله او را تأیید کرد و پدرش او را در معرض یک تجربه آسیب‌زا در مکزیک قرار داد، گذار کرد. او در عرض یک سال ایمپلنت سینه دریافت کرد اما به دلیل همکاری با پلیس توسط جامعه تراجنسیتی تحریم شد، که به او کمک کرد تا متوجه شود هرگز نمی‌تواند یک زن واقعی شود. پس از بازگشت حدود سال ۲۰۲۰ و خارج کردن ایمپلنت‌هایش، به صورت عمومی صحبت کرد و روی قانونی برای ممنوعیت گذار کودکان کار کرد قبل از اینکه تصمیم بگیرد از فعالیت‌های فعالانه کناره‌گیری کند تا ازدواج کند، به تحصیل بپردازد و خانواده‌ای تشکیل دهد.
خلاصه کامل ویدیو
ابل گارسیا اولین بار در دوران راهنمایی با ایده تراجنسیتی بودن آشنا شد، اما اقدامی نکرد زیرا این مفهوم از حمایت و شناخت گسترده‌ای که بعدها به دست آورد، برخوردار نبود. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان و شروع کالج، تصمیم گرفت بیشتر به بررسی گذار بپردازد. در ۱۸ یا ۱۹ سالگی، در کالیفرنیا به یک درمانگر مراجعه کرد که در اولین جلسه، گذار او را تأیید کرد و صراحتاً گفت که نمی‌خواهد مانع او شود. با این حال، گارسیا بلافاصله گذار را شروع نکرد. به مادرش گفت که در حال بررسی آن است و وقتی پدرش از موضوع مطلع شد، او را با وعده‌های دروغین به مکزیک برد و او را مجبور کرد با یک فاحشه بخوابد تا ثابت کند که مرد است. گارسیا این رویداد آسیب‌زا را محرکی می‌داند که او را به طور کامل به سمت گذار سوق داد، زیرا دیگر نمی‌خواست مرد باشد. در مارس ۲۰۱۶، در ۱۹ سالگی، گارسیا گذار فیزیکی و اجتماعی خود را آغاز کرد. ارائه‌دهندگان پزشکی برای او استرادیول و سپس اسپیرونولاکتون برای سرکوب تستوسترونش تجویز کردند. در عرض یازده ماه، در نوامبر ۲۰۱۷، او توصیه‌نامه‌هایی برای ایمپلنت سینه، جراحی بالاتنه و جراحی پایین‌تنه دریافت کرد، با اینکه به درمانگرش گفته بود فقط می‌خواهد بعداً این امکان‌ها را بررسی کند. او جراحی بزرگ کردن سینه را انجام داد اما از واژینوپلاستی خودداری کرد زیرا با خدا توافق شخصی کرده بود که ده سال برای آن عمل منتظر بماند. در حین گذار، گارسیا در آکادمی پلیس تحصیل کرد و به عنوان رابط غیرنظامی بین جامعه تراجنسیتی و اجرای قانون در کالیفرنیا کار کرد. وقتی جامعه تراجنسیتی از کار پلیس او مطلع شد، او را تحریم کرد و اسمش را خراب کرد. این طرد، همراه با بذر شک‌ای که قبلاً در اثر تأمل معنوی در او کاشته شده بود، باعث شد به تدریج متوجه شود که هیچ مقدار جراحی نمی‌تواند او را به یک زن واقعی تبدیل کند؛ او احساس می‌کرد فقط در حال تقلید از یک زن است. او در سال ۲۰۱۹ گذار پزشکی را متوقف کرد و حدود سال ۲۰۲۰ به طور اجتماعی بازگشت کرد. ایمپلنت‌های سینه او در دسامبر ۲۰۲۰ خارج شد، که پس از آنکه کالیفرنیا در ابتدا این ادعا را رد کرد، در نهایت با تشخیص ژنیکوماستی (بزرگی سینه در مردان) تأیید شد. این فرآیند در ابتدا awkward بود، زیرا او چندین سال به عنوان یک مرد زندگی نکرده بود. گارسیا در اوایل سال ۲۰۲۰ شروع به صحبت عمومی در مورد بازگشت کرد، با امید اینکه صدایی برای مردان جوان باشد، زیرا عمدتاً بازگشت‌کنندگان زن جوان را دیده بود. او later در سال ۲۰۲۲ به تگزاس نقل مکان کرد و در فعالیت‌های فعالانه شرکت کرد، روی قوانینی مانند لایحه سنای تگزاس اس‌بی ۱۴، که گذار پزشکی کودکان را ممنوع می‌کرد، کار کرد و در یک پرونده حقوقی در میزوری یا میسیسیپی کمک کرد. اکنون که در حال آماده شدن برای ازدواج، بازگشت به مدرسه و شروع یک خانواده است، گارسیا در حال کناره‌گیری از فعالیت‌های عمومی است. او تأثیرات فیزیکی ماندگاری از گذار را گزارش می‌دهد، از جمله آتروفی اندام تناسلی و deteriorating eyesight، و همچنین سابقه لرزش غیرقابل کنترل. او به بازگشت‌کنندگان توصیه می‌کند صبور باشند، پایه‌ای خوب پیدا کنند و خود را با افراد حامی احاطه کنند. به کسانی که در حال بررسی گذار هستند، هشدار می‌دهد که به واقعیت بیدار شوند و هشدار می‌دهد که این مسیر منجر به آسیب فیزیکی، عاطفی و روانی می‌شود و جوانان نباید به طور پزشکی اخته شوند.