توسعه منحرف شده | یک داستان بازگشت از تغییر جنسیت، با ابل گارسیا
من هرگز یک زن نمی‌شدم. فقط یک کاریکاتور از چیزی می‌شدم که فکر می‌کردم یک زن است. من فقط داشتم نقش یک زن را بازی می‌کردم.
نمای کلی
ابل گارسیا تعریف می‌کند که توسط یک درمانگر LGBT به عنوان یک زن ترنس تأیید شد بدون اینکه مسائل دیگر بررسی شود. پس از ضربه جنسی که توسط پدرش ترتیب داده شد، گارسیا با استروژن و ایمپلنت تغییر جنسیت داد، اما پس از طرد شدن توسط جامعه ترنس به دلیل желаش برای پلیس شدن، فهمید که هرگز نمی‌تواند یک زن باشد. پس از الکلیسم، افسردگی و clinicians مانع‌تراشی، درمانگری پیدا کرد که به او کمک کرد خود را بپذیرد، در سال ۲۰۲۰ ایمپلنت‌هایش را خارج کرد و اکنون با آسیب‌های فیزیکی زندگی می‌کند در حالی که برای محافظت از افراد زیر سن قانونی در برابر تغییر جنسیت پزشکی advocacy می‌کند.
خلاصه کامل ویدیو
ابل گارسیا در کالیفرنیا به عنوان پسر مهاجران مکزیکی بزرگ شد. پدرش مدام کار می‌کرد، از جمله به عنوان راننده کامیونی که اغلب دور از خانه بود، که باعث می‌شد گارسیا احساس بی‌غیرتی و بی‌هدفی کند. خجالتی و ساکت، احساس می‌کرد نمی‌تواند به هنجارهای مردانه فرهنگ خود عمل کند. او اولین بار در اواخر دوره راهنمایی یا اوایل دبیرستان از طریق ویدیوهای یوتیوب با تراجنسیتی آشنا شد، که شک‌هایی در مورد هویت او کاشت. در کالج، در جستجوی جهت‌گیری، به یک درمانگر در یک مرکز LGBT مراجعه کرد. علی‌رغم عدم اطمینانش، او بلافاصله او را به عنوان یک زن ترنس تأیید کرد و بدون بررسی سایر مسائل بالقوه، نامه‌ای برای تغییر جنسیت ارائه داد. اگرچه او در ابتدا قصد داشت کارها را آهسته پیش ببرد، عزمش پس از آن تقویت شد که پدرش از برنامه‌هایش مطلع شد و او را به مکزیک برد، جایی که در یک فاحشه‌خانه وادار به یک رابطه جنسی شد تا «معالجه» شود. با ضربه روحی و ناامیدی از فرار از بدنش، گارسیا شروع به مصرف استروژن و اسپیرونولاکتون کرد، به مدت تقریباً چهار سال به صورت اجتماعی تغییر جنسیت داد و پس از حدود یک سال و نیم ایمپلنت سینه دریافت کرد - که این عمل نقض قولی بود که به خود داده بود تا پنج سال صبر کند. در این دوره، گارسیا به یک فعال ترنس تبدیل شد، اما جامعه حوله سال ۲۰۱۸ او را طرد کرد وقتی فهمیدند که او آرزوی ورود به نیروی انتظامی را دارد. در حالی که از عمل ایمپلنت در حال بهبودی بود و از این طرد شدن متعجب مانده بود، شک‌هایش قوت گرفت. او فهمید که هیچ مقدار عمل جراحی یا هورمون نمی‌تواند او را به یک زن تبدیل کند؛ او فقط یک کاریکاتور از چیزی خواهد بود که تصور می‌کرد یک زن است. وقتی برای معکوس کردن تغییر جنسیت خود کمک خواست، اولین درمانگرش ادعا کرد که ضربه روحی حل‌نشده دوران کودکی تنها مسئله است و از حمایت از بازگشت از تغییر جنسیت خودداری کرد. یک درمانگر دوم نیز به همین ترتیب مقاومت کرد و به خطرات ناشناخته معکوس کردن روند اشاره کرد. در نهایت، گارسیا از طریق یک هم‌بازگشت از تغییر جنسیت به نام والتر با یک درمانگر سوم ارتباط برقرار کرد. این درمانگر به او کمک کرد تا خود را همانگونه که بود بپذیرد بدون تحمیل هیچ ایدئولوژی. پس از یک سال پیگیری بیمه و تأییدهای پزشکی، گارسیا در دسامبر ۲۰۲۰ ایمپلنت‌های سینه خود را خارج کرد. از نظر پزشکی، گارسیا گزارش می‌دهد که آسیب‌های ماندگاری دارد: بی‌حسی در قفسه سینه، توزیع مجدد چربی، آتروفی اندام تناسلی که باعث مشکلات ادراری می‌شود، احتمال ناباروری، مه مغزی، کاهش سریع بینایی، و اسپاسم عضلات. او همچنین در طول تغییر جنسیت خود با الکلیسم و افسردگی شدید جنگید و هر روز عذاب داخلی ناشی از انتخاب‌هایش را توصیف می‌کند. اگرچه او به کلیسای کاتولیک بازگشته است، اما برای پذیرش بخشش الهی struggle می‌کند و احساس می‌کند必须先 باید با صحبت کردن به دیگران کمک کند تا از همین مسیر اجتناب کنند. گارسیا که از کالیفرنیا به تگزاس نقل مکان کرده بود، در ماه آوریل برای تمرکز بر سلامت روان خود از advocacy عمومی مرخصی گرفت. پیش از این،他在 تظاهرات‌ها سخنرانی کرده و با قانون‌گذاران تگزاس برای تصویب لایحه سنا ۱۴ همکاری کرده بود، که به گفته او از افراد زیر هجده سال در برابر تغییر جنسیت پزشکی و جراحی محافظت می‌کند. در آینده،他 قصد دارد به مدرسه بازگردد و成为一名 پلیس مدرسه شود تا از کودکان مراقبت و محافظت کند. در بیست و شش سالگی، او به کار برای پذیرش خود ادامه می‌دهد و اذعان می‌کند که хотя دروازه باز است، او هنوز زندانبان خود است.