فرد سابقاً ترنس از دولت می‌خواهد درمانی را که او را از خودکشی «نجات داد» ممنوع نکند (رابرت جی. وِنمن)
پس از آنکه جراحی تغییر جنسیت او را به فکر خودکشی انداخت، رابرت در مراقبت کشیشی بهبود یافت. لایحه S-202 همان کسانی را که او را نجات دادند زندانی می‌کند. بگذارید کانادایی‌ها کمک را انتخاب کنند، نه سکوت را.
نمای کلی
رابرت جی. وِنمن که ۱۸ سال به‌عنوان زن زندگی کرد، به سناتورهای کانادا گفت جراحی تغییر جنسیت افسردگی‌اش را عمیق‌تر کرد و او را تا آستانه خودکشی برد. او دترنزیشن و بازیابی هویت مردانه‌اش را مدیون گفت‌وگوهای کشیشی مبتنی بر ایمان می‌داند — که اکنون لایحه S-202 تهدیدشان می‌کند — و هشدار می‌دهد این لایحه همان حمایتی را که جانش را نجات داد جرم‌انگاری می‌کند.
خلاصه کامل ویدیو
رابرت جی. ونمن، مردی دترنزیشن‌کرده از جنوب غربی انتاریو، در خطاب به قانون‌گذاران کانادا از آنان خواست لایحه S-202 را که به‌اصطلاح «درمان تبدیلی» را جرم‌انگاری می‌کند رد کنند. ونمن که ۱۸ سال (۱۹۹۴ تا ۲۰۱۲) به‌عنوان یک زن زندگی کرده بود، تأکید می‌کند که این قانون، در صورت تصویب، همان نوع کمک مبتنی بر ایمان را مسدود می‌کند که به باور او او را از خودکشی نجات داد. او تأکید می‌کند که مسیرش را جامعه‌ای نابردبار تحمیل نکرد؛ بلکه پس از آنکه مداخلات پزشکی و روانشناختی نتوانستند افسردگی رو‌به‌عمیق‌شدنش را کاهش دهند، با میل خودش به‌دنبال «کلیسایی بنیادگرا و معتقد به کتاب مقدس» رفت. ونمن بازمی‌گوید که در سال ۱۹۹۷ جراحی تغییر جنس انجام داد، به این باور که دردهای عاطفی و احساس حقارت مادام‌العمرش را حل می‌کند. سرخوشی اولیه به‌سرعت از بین رفت و جایش را «بارهای عاطفی گریزناپذیر» گرفت که شدیدتر شدند. داروهای ضدافسردگی و مشاوره سکولار بی‌فایده بود — می‌گوید در نهایت خودش به درمانگران آموزش می‌داد — و به مرحله‌ای رسید که برای رهایی از عذاب به مرگ می‌اندیشید. فقط وقتی شروع به تعبیر پریشانی‌اش به‌عنوان «جنگ معنوی» کرد، چیزی را تجربه کرد که آن را بیداری‌ای الهام‌شده از سوی خدا توصیف می‌کند: تشخیص اینکه زندگی به‌عنوان زن «از نظر واقعی نادرست» بود و جنس مرد او در بدو تولد «یک نعمت بود، نه یک اشتباه». ونمن با رد ایده «درمان معجزه‌آسا»، با این حال معتقد است حمایت کشیشی و خودنگری همراه با دعا به او اجازه داد نام و هویت مردانه‌اش را بازپس گیرد. اکنون سردرگمی جنسیتی‌اش را ریشه‌دار در سندرم آسپرگر تشخیص‌داده‌نشده و ناهنجاری اجتماعی دوران کودکی می‌داند، نه هویت ترنس‌جندر ذاتی. ونمن از این رو لایحه S-202 را اقدامی «سیاسی‌درست» معرفی می‌کند که گفتگوهای کشیشی و درمانی‌ای را جرم‌انگاری می‌کند که او و «بسیاری دیگر» نجات‌بخش یافتند. او با درخواست از سناتورها که «حقیقت را با عشق و شفقت بگویند» پایان می‌دهد و استدلال می‌کند کانادایی‌های آسیب‌پذیری که با دیسفوریا جنسیتی ناخواسته دست‌وپنجه نرم می‌کنند، سزاوار همان فرصت کاوش دیدگاه‌های مبتنی بر ایمان هستند که به گفته او جانش را نجات داد.