او نامش، بدنش و زندگی‌اش را عوض کرد...
یک سخنرانی دانشگاهی، یک ویزیت روان‌پزشک، شش سال تستوسترون و ماستکتومی دوطرفه — بعد افسردگی و اقدام به خودکشی. ترنزیشن مراقبت نیست؛ آسیبی است که لباس امید پوشیده.
نمای کلی
جسیکا رز روایت می‌کند که چگونه یک سخنرانی دانشگاهی درباره «ترنس‌جندر» در ۲۱ سالگی او را به مسیر شش‌ساله‌ای از تستوسترون، ماستکتومی دوطرفه، ازدواجی شتاب‌زده و افسردگی فزاینده کشاند. پس از اقدام به خودکشی و مواجهه‌ای با مسیح در دوران کووید، هورمون‌ها را کنار گذاشت، با کودک‌آزاری جنسی دوران کودکی و زخم رابطه با پدرش روبه‌رو شد و در کلیسا علناً نام تولدش را بازپس گرفت — و شهادت می‌دهد ترنزیشن پزشکی زخم بر جا گذاشت، اما خدا او را «دوباره بخیه می‌زند».
خلاصه کامل ویدیو
جسیکا رز با توصیف اینکه چگونه در ۲۱ سالگی، در حالی که هفت سال بود خود را لزبین می‌دانست، واژه «ترنس‌جندر» را در کلاسی درباره گرایش جنسی زنان در کالج محلی شنید، آغاز می‌کند. ظرف چند هفته موی بلندش را کوتاه کرد، به مادرش گفت «قرار بود پسر باشم»، در زمان استراحت در مک‌دونالد نام ایدن الکساندر را انتخاب کرد، در نوامبر ۲۰۱۵ نامش را به‌طور قانونی تغییر داد و پس از تنها یک ویزیت نزد روانشناس تزریق هفتگی تستوسترون را شروع کرد. در شش سال بعد ظاهری مردانه ساخت، در ژانویه ۲۰۱۸ ماستکتومی دوطرفه انجام داد، با زنی ۱۵ سال بزرگ‌تر از خود ازدواج کرد و به چیزی رسید که آن را «رؤیای آمریکایی» می‌نامد — خانه‌ای بزرگ و سه ماشین — اما در افسردگی، اضطراب و در سال ۲۰۱۹ در اقدام به خودکشی فرو رفت. در قرنطینه‌های کووید در ۲۰۲۰ جسیکا کار تازه‌ای را شروع کرد که رئیسش، با تصور اینکه او مرد است، او را در دعای نجات همراهی کرد. او به کلیسا رفتن گرفت، راهنمای کلیسا شد و — در حالی که هنوز به‌عنوان ایدن ظاهر می‌شد — برای ازدواج با نامزد تازه‌اش در کلیسا برنامه‌ریزی کرد. در اوت ۲۰۲۱ رهبران کلیسا ویدیوهای تیک‌تاک او را کشف کردند که در آنها خود را کشیشِ ترنس‌جندرِ در حال آموزش معرفی کرده بود. آنها به‌جای اخراج او، از او خواستند «در برابر روح‌القدس گشوده بماند»، و این ماه‌ها کشمکش خصوصی را برانگیخت. در دسامبر ۲۰۲۱، هنگام دعا با دوستان در لس‌آنجلس، حس کرد خدا گفت «کنترل را واگذار کن»، و همان هفته مصرف تستوسترون را متوقف کرد. جسیکا در سراسر ۲۰۲۲ بی‌سروصدا بدون هورمون زندگی کرد، کتاب *The Journey Out* نوشته کن ویلیامز را مطالعه کرد و آزار جنسی کودکی، نبود پدر و فرسودگی ناشی از مراقبت‌گری را پردازش کرد که هویت مردانه‌اش را تغذیه کرده بود. در سالگرد آنچه می‌بایست هفتمین سال مصرف تستوسترون او باشد، مهمانی «It’s a Girl» برگزار کرد، ریشش را تراشید و علناً نام تولدش، جسیکا رز، را اعلام کرد. یکشنبه بعد کشیشش از او دعوت کرد در برابر جماعت بایستد و شهادت دهد؛ او خود را «که قبلاً ایدن نامیده می‌شد» معرفی کرد، تشویق ایستاده گرفت و با نام جسیکا تعمید یافت. اکنون شهادت می‌دهد که خدا «او را دوباره به هم می‌بافد»، کلیسا را به‌خاطر دوست داشتن او در هر لایه از شفا می‌ستاید و از هر کسی که هویتش را زیر سؤال می‌برد می‌خواهد به عیسی روی آورد و تأکید می‌کند: «تو تنها نیستی.»