کلمنتاین در ۱۲ سالگی، پس از تنها یک ویزیت، ترنزیشن پزشکی شد.

در ۱۲ سالگی یک ویزیت کلمنتاین را روی بلاکر بلوغ گذاشت؛ در ۱۴ سالگی جراحان سینه‌هایش را برداشتند. هیچ‌کس درباره کودک‌آزاری نپرسید — فقط «دختر مرده یا پسر زنده». اکنون دترنزیشن می‌کند و شاید هرگز نتواند بچه‌دار شود.

نمای کلی

کلمنتین، که اکنون ۲۰ سال دارد، پس از تنها یک ویزیت ۳۰ دقیقه‌ای با دکتر جوهانا اولسون-کندی در بیمارستان کودکان لس‌آنجلس، در ۱۲ سالگی به سرعت وارد فرآیند تغییر جنسیت پزشکی شد. در ۱۲ سالگی مسدودکننده‌های بلوغ برایش تجویز شد، در ۱۳ سالگی تستوسترون آغاز کرد و در ۱۴ سالگی ماستکتومی دوطجه انجام داد—قبل از تکمیل بلوغ زنانه. هیچ پزشکی سوءاستفاده جنسی دوران کودکی که باعث نفرت از بدنش شده بود را بررسی نکرد؛ تنها پس از درمان متمرکز بر ضربه روحی بود که او تغییر جنسیت خود را بازگرداند و به دنبال جراحی ترمیمی رفت، و اکنون مطمئن نیست که آیا هرگز می‌تواند فرزند به دنیا بیاورد یا خیر.

خلاصه کامل ویدیو

کلمنتین، که اکنون ۲۰ سال دارد، به بیلبورد کریس می‌گوید که پس از تنها یک ویزیت توسط دکتر جوهانا اولسون-کندی در بیمارستان کودکان لس‌آنجلس، در ۱۲ سالگی تحت درمان مسدودکننده‌های بلوغ قرار گرفت. در ۱۳ سالگی تستوسترون آغاز کرد و در ۱۴ سالگی ماستکتومی دوطرفه انجام داد، همه این‌ها قبل از تکمیل بلوغ زنانه‌اش بود. او می‌گوید که مشاوره اولیه تنها شامل چند سوال سطحی بود—اینکه آیا معاشرت با پسران را ترجیح می‌دهد و علایقش چیست—و اینکه هیچ‌کس هرگز در مورد سوءاستفاده جنسی که در کودکی تجربه کرده بود، سوال نکرد. دکتر اولسون-کندی، که شلوغ‌ترین کلینیک جنسیتی کودکان کشور را اداره می‌کند و کمک‌هزینه‌ای ۵.۷ میلیون دلاری از مؤسسه ملی سلامت دریافت کرده است، به گزارش‌ها به والدین کلمنتین گفت که با «یک دختر مرده یا یک پسر زنده» روبرو هستند و هشدار داد که امتناع از تغییر جنسیت، کلمنتین را در معرض خطر بالای خودکشی قرار می‌دهد. کلمنتین خاطرنشان می‌کند که تنها اقدام به خودکشی او پس از آغاز فرآیند تغییر جنسیت رخ داده است. او که اوایل امسال تغییر جنسیت خود را بازگرداند، ماه‌های گذشته را به کاهش تدریجی تستوسترون گذرانده و اکنون در پی جراحی ترمیم پستان است—پوششی که به گفته او به دست آوردنش بسیار سخت‌تر از ماستکتومی اولیه است. او تمایل اولیه خود به تغییر جنسیت را به نفرت شدید از بدن ناشی از بلوغ و به مشاوران راهنمایی که این ایده را تشویق کردند که او ممکن است تراجنسیتی باشد، نسبت می‌دهد. او که به دلیل آزارهای قبلی متقاعد شده بود که زن بودن مساوی با درد است، هویت مردانه را پذیرفت، فقط برای اینکه بعداً متوجه شود که «یک شخصیت کامل حول محور زن‌ستیزی ساخته است». درمان مؤثر—به ویژه دی‌بی‌تی متمرکز بر ضربه روحی او به جای جنسیت—به او کمک کرد تا بفهمد که پریشانی‌اش ریشه در سوءاستفاده جنسی حل‌نشده دارد، پس از آن دیگر تمایلی به زندگی به عنوان مرد نداشت. کلمنتین تصدیق می‌کند که ممکن است باروری خود را از دست داده باشد، زیرا هرگز بلوغ زنانه طبیعی را پشت سر نگذاشته است، اگرچه هنوز مطمئن نیست. در حالی که نمی‌تواند در مورد اقدام قانونی احتمالی به صورت عمومی بحث کند، تأیید می‌کند که با کمپبل میلر پین، یک фирم حقوقی در تگزاس که توسط وکلایی تشکیل شده است که برای تمرکز بر پرونده‌های مربوط به کودکان آسیب‌دیده از تغییر جنسیت پزشکی، کارهای دیگر خود را ترک کرده‌اند، در تماس بوده است. بیلبورد کریس از بنیان‌گذاران این фирم—که در میان آن‌ها ۱۸ فرزند وجود دارد—به خاطر انتخاب advocacy به جای کارهای سودآورتر تمجید می‌کند و اشاره می‌کند که دعاوی قضایی مهمی در راه است. او در پایان با تشکر از شجاعت کلمنتین، تأکید می‌کند که داستان او به جلوگیری از انجام procedures برگشت‌ناپذیر مشابه برای دیگر کودکان کمک خواهد کرد.