Studia genderowe a detransycja: Historia Sierry o eksperymentalnej medycynie płciowej | The Bridge S2 Ep3
Czego nie naprawiaj, jeśli nie jest zepsute. Myślałam, że krótkotrwała ulga dla nastroju jest warta każdego leku, ale majstrowanie przy twoim ciele powoduje kaskadowe szkody, których odkrywanie zajmie ci lata.
Przegląd
Sierra spędziła trzynaście lat na syntetycznych progestynach przepisanych w celu obniżenia jej estrogenu i wywołania maskulinizacji, po przyjęciu tożsamości transmęskiej w wieku 22 lat podczas studiów genderowych na UC Berkeley. Chociaż napisała pracę magisterską zaprzeczającą binarności płci i przez lata żyła jako niebinarna, zaburzenia hormonalne ostatecznie spowodowały poważne pogorszenie zdrowia psychicznego, błędną diagnozę ADHD i deformację biodra, która wymagała operacji. Po detransycji i odzyskaniu swojej płci, wzywa do regulacji działań klinicystów, którzy wykorzystują wrażliwych dorosłych nie sprawdzoną medycyną płciową, i opowiada się za opartymi na płci prawami kobiet.
Pełne podsumowanie wideo
Sierra po raz pierwszy zetknęła się z ideą tranzycji na studiach w wieku 22 lat, studiując gender studies na UC Berkeley. Zanurzona w teoriach płci jako performansu i destabilizacji kategorii społecznych, doszła do wniosku, że jest transmęska i rozpoczęła zarówno społeczną, jak i medyczną tranzycję. Nosiła binder, ujawniła się znajomym i przyjmowała hormonalne leki. Była naiwna i uważała, że jest odporna na skutki uboczne. W tym czasie była chronicznie niedożywiona z powodu nierozpoznanej wady rozwojowej, która utrudniała jej jedzenie, co jej zdaniem zahamowało jej rozwój. Początkowo lekarze przepisali jej kombinację progestyn pochodzących od androgenów, w tym Depo-Proverę i implant, w dawkach i kombinacjach niestosowanych w zwykłej antykoncepcji. Celem było obniżenie estrogenu, zatrzymanie miesiączki i wywołanie łagodnej maskulinizacji. Przyjmowała te leki przez około trzynaście lat, od około 2010 roku aż do usunięcia implantu w 2023. W tym czasie identyfikowała się jako transmęska, a później, od około 2013 do 2019 roku, jako niebinarna. Pisała artykuły i ukończyła pracę magisterską, w której argumentowała przeciwko binarności płci, pod wpływem książki Julii Serano 'Whipping Girl', i wierzyła, że hormony przełączyły jej komórki na męski wzorzec metaboliczny. Obecnie odrzuca ten pogląd, podkreślając znaczenie kariotypu genetycznego, trajektorii rozwojowej oraz sposobów, w jakie kobiece ciała inaczej reagują na syntetyczne androgeny. Leki poważnie wpłynęły na jej zdrowie psychiczne. Wcześniej wolna od poważnych problemów psychiatrycznych, rozwinęła problemy nastroju, które klinicyści odmawiali powiązać z hormonami. Zdiagnozowano u niej ADHD i przepisano stymulanty, zamiast zbadać skutki poznawcze zaburzonego układu gonadotropinowego. Ponieważ syntetyczne progestyny nie przekształcają się w regulujący nastrój neurosteroid allopregnanolon, doświadczała niestabilności emocjonalnej. Pod koniec tego okresu błagała klinicystów o dodatkowe interwencje hormonalne, które oni autoryzowali, nawet prywatnie wątpiąc w ich korzyści. Była zbyt przerażona, aby używać przepisanej maści estrogenowej na atrofię pochwy, ponieważ ideologia trans nauczyła ją bać się estrogenu, znosząc chroniczne infekcje dróg moczowych spowodowane chemicznie wywołanym stanem podobnym do menopauzy. Około sześć miesięcy po rozpoczęciu przyjmowania Depo-Provery poczuła zmianę w biodrze, która zapoczątkowała lata bólu; deformacja spowodowała narastanie dodatkowej kości wokół płytki wzrostowej, prawdopodobnie spotęgowane przez chronicznie niski estrogen opóźniający zarośnięcie płytek wzrostu. Schorzenie to, częstsze u męskich sportowców z niskim estrogenem niż u kobiet prowadzących siedzący tryb życia, wymagało w zeszłym roku korekty chirurgicznej. W swoich ostatnich latach w tej tożsamości używała zaimków they/them i internetowego pseudonimu Ex-Atlantic, jednak wciąż bała się własnych kobiecych hormonów, obawiając się, że powodują one problemy psychiczne. W końcu zdała sobie sprawę, że to same leki sprawiły, że czuła się tak źle, iż bała się powrotu do normy. Dziś identyfikuje się jako radykalna feministka, opowiada się za opartymi na płci prawami kobiet i wzywa do regulacji działań klinicystów, którzy wykorzystują wrażliwych dorosłych nie sprawdzoną medycyną płciową. Podkreśla, że dorośli są równie podatni na szkody kliniczne jak nieletni, i nalega, aby szanować złożoność ciała, zamiast majstrować przy nim dla krótkotrwałej ulgi nastrojowej.