EP47 - To pani Watson, dziękuję - z Sinead Watson
Powiedziałam im, że nie byłam trans-dzieckiem, ale od razu nazwali mnie panem Watsonem. Gdyby ktoś do mnie dotarł w 2012 roku, zamiast mnie afirmować, może nie straciłabym piersi i macicy na skutek nieodwracalnej operacji.
Przegląd
Sinead Watson opowiada, jak dokonała tranzycji jako osoba dorosła po okresie kryzysu osobistego, odkrywając społeczności trans online i przekonując siebie, że bycie mężczyzną rozwiąże jej problemy. Mówi, że klinika płci natychmiast ją potwierdziła, nie badając jej bogatej historii psychiatrycznej ani niepokoju związanego z dojrzewaniem, przypisując wszystko dysforii. Obecnie po detranzycji, popiera holistyczną opiekę zdrowotną, która najpierw leczy schorzenia współwystępujące, uważa, że NHS powinien nadal finansować prawdziwe przypadki i ostrzega, że napędzany ideologią aktywizm krzywdzi wrażliwe osoby i eroduje publiczne poparcie dla osób trans.
Pełne podsumowanie wideo
Sinead Watson wyjaśnia, że dokonała tranzycji jako osoba dorosła, po tym jak w latach 2011-2012 odkryła w internecie materiały na temat transpłciowości. W tamtym czasie dużo piła, padła ofiarą napaści, została wyrzucona z domu matki i czuła, że bycie kobietą jest źródłem wszystkich jej problemów. Wcześniej nigdy nie słyszała o transseksualizmie, ale po znalezieniu filmów na YouTube i forów, na których ludzie opisywali podobne odczucia, stała się tym pochłonięta. Dokonała społecznej tranzycji, bandażowała klatkę piersiową i sama skierowała się do kliniki płci w Glasgow w wieku 23 lat, zaczęła przyjmować testosteron w wieku 24 lat, a później przeszła podwójną mastektomię i histerektomię; chciała także falloplastyki. Podkreśla, że nigdy nie była „trans-dzieckiem”. Jej dyskomfort pojawił się w okresie dojrzewania, co, jak uważa, nie jest niczym niezwykłym, i powiedziała o tym w klinice płci. Zamiast badać, dlaczego dojrzewanie i kobiecość ją niepokoiły, personel natychmiast potwierdził jej tożsamość jako „pana Seana Watsona” w modelu afirmacyjnym. Mówi, że klinicyści wiedzieli o jej bogatej historii psychiatrycznej –包括 załamania nerwowe, próby samobójcze, hospitalizacje i aresztowania – ale zajęli się tym tylko pobieżnie, przypisując wszystko dysforii płciowej, zamiast badać możliwe współwystępujące schorzenia. Watson uważa, że istniał krótki okres około 2011 lub 2012 roku, kiedy można było do niej dotrzeć dzięki właściwemu wsparciu psychicznemu, ale gdy już głęboko pogrążyła się w myśleniu o tranzycji, nie słuchałaby racjonalnych argumentów. Po detranzycji odkryła, że jej obawy bycia niekochaną były bezpodstawne; jej partner zaakceptował ją po detranzycji, nie wymagając od niej żadnych zmian. Argumentuje, że usługi związane z płcią muszą stać się holistyczne, lecząc najpierw depresję, zaburzenia odżywiania, traumę i autyzm, zanim dojdzie do tranzycji medycznej. Popiera finansowanie przez NHS prawdziwych, uporczywych przypadków po dokładnej ocenie, ale sprzeciwia się odmedykalizacji i ścieżce opartej wyłącznie na afirmacji. Wyróżnia transseksualizm i współczesny ruch transgenderowy, krytykując aktywistów za zawłaszczenie schorzenia medycznego i krzywdzenie zarówno wrażliwej młodzieży, jak i zwykłych osób trans, które chcą żyć w spokoju.